LINDA. blog

LVIII de waarheid is hard

Vorige keer heeft Robin besloten haar fragiele geluk niet in gevaar te brengen met woorden. Ze gaat De Amerikaan niet vertellen wat ze voor hem voelt.

Ik zit samen met Mees en haar goede vriendin Sophie, met opgetrokken benen op grote zwarte kussens, in de zitgeul bij Woodstock in Bloemendaal aan zee. Voor ons knispert het kampvuur, dat zo nu en dan wordt aangewakkerd door een jongen met krullen, ontblote bast en een broek die onder zijn billen hangt meer lezen

size

Het zomerreces is voorbij: Marleen schrijft van nu af aan weer elke week een column.

Ik kon het net niet lezen, maar ik wist zeker dat de sticker op de bumper vóór me iets met size te maken had. Intuïtie, want stickers met een bronstige tekst passen op zich beter bij Ford-rijders en dit was een chique C5. Misschien was ik ook wat gepreoccupeerd omdat ik net dat saaie wetenschappelijke rapport had gelezen. Het droeg de titel Het formaat van de penis: Was will der Mensch meer lezen

mutant hero pussy

Niet alleen omdat ze in een lila-paars huis wonen, boven een repetitiestudio, zijn mijn overburen gaaf. Ze runnen bijvoorbeeld ook een online t-shirt winkel met t-shirts waar je vriendje graag in zou willen lopen want die shirts zijn rete-exclusief en gemaakt van streetart meer lezen

LVII fragiel geluk

Vorige keer biechtte Robin aan Toos op dat ze verliefd was. Toos had wijze raad.

‘Vanavond ga ik voor de laatste keer stappen met mijn vrienden,’ zegt de Amerikaan, ‘en dan zie ik ze misschien wel een jaar niet meer.’
Hij zucht en kijkt naar het plafond.
Het is vrijdagochtend. Even voor tienen. Ik heb vrij genomen. Ik zou daar als trouwe ziel normaal gesproken niet over piekeren, maar ja, nu is alles anders meer lezen

LVI wijze raad

Vorige keer: Robin weet het ineens zeker. Ze is verliefd. Hopeloos verliefd.

De zon schijnt precies tussen de daken van de huizen op de Leidsegracht door. Recht in mijn gezicht. Voor me staat een Ceasar salade. Ik schuif blaadjes van links naar rechts en vis een ansjovis eruit die door een eerdere controle is geglipt. Het raakt vol aan de rand van mijn bord.
‘Ik zie iets aan je,’ zegt Toos.
Toos is een vriendin van mijn moeder. We gaan eens in de zoveel tijd eten als ze in Amsterdam is. Ook als mijn moeder er niet bij is meer lezen

gup

‘Mevrouw, deze visjes hebben echt geen tandjes.’ Ik had het voor de zekerheid nog een keer gevraagd. ‘Ze zuigen met hun mondjes de dode huidcellen weg. En laten een enzym achter waardoor de huid soepel wordt.’ Die laatste zin kwam er wel heel erg marketingachtig uit, maar dat vergaf ik het meisje. Ze dacht waarschijnlijk zoiets als: mijn god, wat zit dat oude wijf te zeuren, mens, ga toch met je vereelte harde voetzolen en je uitgedroogde handen in die bak met visjes zitten en MEKKER NIET ZO meer lezen

Sex drugs and Rock ‘n’ Roll?

Dat leek me wel weer ‘s wat voor een LINDA.-column, even stoer doen over hoe ik ineens op Lowlands mocht optreden. Ik zou eens níét schrijven over familieperikelen, porno kijken, haar verliezen. Ik zou lyrisch juichen over hoe gaaf het backstage wel niet was en mezelf schaamteloos promoten en hopen dat er van jullie, de lezers, een paar zo enthousiast zouden worden dat jullie straks mijn boek zouden gaan kopen. (vanaf 1 oktober in de betere boekhandel) meer lezen

LV hopeloos verliefd

Vorige keer: Robin ziet ineens dingen aan de Amerikaan die ze niet leuk vindt. Ze besluit Mees erbij te halen.

Mees en ik zitten al een uur aan de witte wijn op het terras als ik hem de tram uit zie stappen. Even begluur ik hem zonder dat hij het door heeft. Hij draagt een baggy broek met rafels aan de onderkant en een blauw shirt met korte mouwen. Hij is nog veel te ver weg om oogcontact te maken. Als ik dat nu al doe moet ik hem al die tijd aan blijven kijken en daar word ik verlegen van. Daarom doe ik net alsof ik hem niet heb gezien meer lezen

LIV voel ik het wel goed?

Vorige keer had Robin een waanzinnig leuke avond en nacht met de Amerikaan.

Ik loop al twee dagen op wolken. Alsof ik een XTC-pil heb genomen die nooit meer is uitgewerkt. Ik lach de hele dag. Naar iedereen. Om elke situatie. Ook de minder leuke. Zo heb ik vanochtend nog een bon van zestig euro voor door rood heen fietsen, grinnikend in ontvangst genomen.
Ook mijn werk kan me weinig meer schelen, als de Amerikaan weer is vertrokken, is er tenslotte weer een dag meer lezen

Bilspleet

Ik zal blij zijn als dat gedoe met die bilspleten uit de mode is. Zelfs in Sint Petersburg droegen vrouwen die onzinnig lage broeken en keek ik meermalen in een Russische holinette meer lezen