Er hangt liefde in de boerenlucht

Soms zit het mee en soms zit het tegen, zo merken de boeren deze week. Terwijl Martin proeft van witlof, proeft Willem van Jurjen.

Willem heeft Jurjen in de houdgreep
Als twee schoolmeisjes zitten Willem en Jurjen gezellig met de voetjes wapperend in de koeienstal. ‘”t Heeft wel wat om naar de koeien te kijken,” zegt Jurjen. Hij wil wel een paar dagen langer op de boerderij te blijven. Voor hij het in de gaten heeft, heeft Willem hem in de houdgreep. Jurjen schrikt, deinst terug. Maar Willem heeft beet en kruipt eens lekker tegen Jurjen aan. Hops, kusje erbij. Jurjen slaakt nog net geen gilletje. “’t Komt goed” sust Jurjen, vooral om zichzelf tot bedaren te brengen.

Henk heeft nog een plekje vrij
Bij Henk wordt de schuur opgeruimd en Joni helpt hem. Er is een plekje vrij naast Henk, constateert ze al puin verzamelend. “En ik sta te popelen om die plek in te nemen.” Henk antwoordt voorzichtig dat hij haar de eerste jaren graag zo veel mogelijk buiten de deur zou willen houden, maar Joni wil er niets van weten. Die zet graag haar universitaire studie aan de kant om met Henk de boerderie runnen.

Aad heeft twee keer prijs
Aad neemt zijn vrouwen deze week mee op een uitje naar de schietbaan. Want boer Aad is niet alleen prestatiegericht in zijn bedrijf en het huishouden, zo zegt hij zelf. Ook op de schietbaan, tussen de zestig- en zeventigjarigen heeft Aad de lat hoog liggen. “Ik vind het wel leuk dat Aad ons wil laten zien en voelen wat zo’n avondje voor hem betekent,” vertelt Linda met de schrik in haar ogen. De dames schuiven de oorbescherming strak, Linda zet haar kekke rode bril wat verder op d’r neus en knal, Aad heeft zijn eerste schot gelost.  “Hij schiet normaal veel beter,” fluistert een van Aad’s schietgrage vrienden tegen de oorbeschermers van Linda.

Eenmaal terug op de boerderij, worden de dames van Aad weer aan het werk gezet. Het hele erf staat namelijk blank. Al sloten gravend peilt Aad Linda’s gevoelens. Linda is verliefd bekent ze. “Kassa”, zie je Aad denken, en al snel wordt Linda weer tussen de distels geplant.

Even later is het Jeannets beurt om een greppel te graven, en ook zij wordt uitgehoord. Alweer hoort Aad dat een vrouw niet weg wil. Zelf denkt Aad dat zijn leven met Jeannet levendiger en romantischer zou zijn dan in een leven met Linda. En als dat betekent dat hij van Jeannet niet dag en nacht mag werken, dan laat Aad dat graag. Hij wil er alles aan doen om een positieve draai aan Jeannet te geven. “Is ’t nu dan echt?” vraagt Jeannet, niet door hebbend dat de grijsaard haar nu dus nogal negatief vindt “Kan ik me nu dan overgeven? Een gat in de lucht springen?” “Ja” zegt Aad terwijl hij Jeannet in een dikke knuffel omarmt.” Ik hoop echt dat je de man bent voor me,” “Ik zal er alles aan doen om dat voor je te zijn,” besluit Aad. En terwijl wij vertederd wachten tot Jeannet springt, bindt Linda in het verlaten distelveld driftig voort.

Martin maakt kennis met witlof
Boer Martin maakt tijdens het avondmaal kennis met de exotische groentesoort witlof. En dat is dan ook meteen het hoogtepunt deze week. De vrouwen peilen Martin, Martin peilt de vrouwen, Martin’s vier kids worden in de strijd gegooid en de kalfjes worden gepoetst. Glibberend van het sop maakt een van de kalfjes pardoes een sliding. “Niets aan de hand,” roept Swaen, terwijl ze het beest weer op vier poten takelt. “Nu wel blijven staan he!” commandeert Swaen. En verdomd, zelfs het kalfje luistert zonder morren naar de kordate Swaen.

Bert en Henrieke zijn smoor
Henrieke raapt deze week alle moed bij elkaar en neemt zich voor de mannen eindelijk maar eens te vragen waar het op staat. Rick-Jan stoot wat klanken uit, Bert murmelt dat hij het wel een kans wil geven en al vrij snel is duidelijk dat Henrieke alleen nog maar Bert wil. De blosjes op haar wangen spreken boekdelen. Na een slechtnieuwsgeprek met Rick-Jan, verlaat de jongen met een reeks ondefinieerbare klanken als afscheid en een peuk in de hand het erf. Stralend nemen Bert en Henrieke vervolgens plaats aan de keukentafel. Ze vinden elkaar wel leuk, bekennen ze tegenover juf Yvon. En om dat te vieren wordt het gourmet van zolder gehaald. “Niet meer zo spastisch doen over dat gevoel,” leert Yvon hen, terwijl ze de lapjes omdraait. “Gewoon zeggen.” “Ik vind jou hartstikke leuk,” zegt Henrieke dus, terwijl Bert in de ogen kijkt. “Nou, da’s mooi,” vindt Bert. En daarmee is de kous af.

BEKIJK DE UITZENDING TERUG

Lees LINDA.’s samenvatting van uitzending 1
Lees LINDA.’s samenvatting van uitzending 2
Lees LINDA.’s samenvatting van uitzending 3
Lees LINDA.’s samenvatting van uitzending 4
Lees LINDA.’s samenvatting van uitzending 5
Lees LINDA.’s samenvatting van uitzending 6
Lees LINDA.’s samenvatting van uitzending 7