BZV zeg je nee dan krijg je er twee

Zo. De zomer is voorbij. Laat Boer Zoekt Vrouw maar beginnen. Dat dachten 3.7 miljoen mensen gisteren. Met zovelen keken we namelijk naar de liefdeszoektocht van elf eenzame boeren.

Yrrivon Jaspers, dit keer in legerpak met rode pompon op de borst, had haar VW-bus met rieten mand op het dak weer uit de schuur getrokken. Er was werk aan de winkel. Er moest post worden bezorgd. Bakken, zakken, VW-busladingen vol.

Kom-kom-maar
Yrrivon begint bij Arthur. Hij kweekt wel zeven miljoen komkommers per jaar. En eet vervolgens zijn halve oogst zelf op: bij diner, lunch, ontbijt, koffiepauze en vieruurtje. Er zit een vogelnestje tussen de planten. En daar vindt Yvon een haakje: ‘Zij hebben al kleintjes he?’ Arthur heeft nog nooit een relatie gehad. Zelfs nog nooit gezoend. Gelukkig krijgt Arthur elf brieven van gewillige vrouwen die dolgraag een vogelnestje willen doen. Niet genoeg om in het programma te komen. Maar misschien zit die ene ware liefde er wel tussen.

Van stront naar goud in handen
Boer Martin staat net de nagels van een poepende koe te manicuren, als Yvon het erf op komt rijden. Met de gevleugelde woorden ‘zo heb je stront aan je handen en zo heb je goud in handen’, duwt Yvon een postzak in zijn grote grijpers. Martins vrouw is vijf jaar geleden overleden en hij is nu klaar voor een nieuwe liefde. zijn kinderen hebben hem een duwtje in de rug gegeven. Maar liefst 276 vrouwen staan te popelen om Martins hart met liefde te vullen. En sommigen zetten hoog in: ze sturen snoep en brieven om de kids om te kopen.

Kiezen op elkaar
Henrieke is de droom van elke boerenzoon. Kiezen op elkaar. Rode blossen op de wangen. Volle boezem. En haren zo wit als volle melk. Het is vandaag feest. De koeien gaan voor het eerst naar buiten. En Yvon komt met de bus. Maar liefst honderd mannen hebben Henrieke geschreven: van voetballers met stevige knieën tot blonde kinkels die liever donkerblond hadden willen zijn. Henrieke krijgt er een kleur van.

Niet bang aangelegen
In de provincie Utrecht is vrolijke koeienboer Hans aan het klussen. Hé, is dat niet een overhemd dat Yvon aan had in het vorige seizoen? Hans vindt het erg dat hij elke ochtend alleen koffie moet zetten. Maar hij lacht het verdriet weg. Hans lacht eigenlijk overal om. Als een vrouw schrijft dat ze door de tv heen, een vonk voelde overspringen en een ander zegt dat Hans hele lieve ogen heeft, lacht Hans zich een breuk. Hans gaat alle vrouwen benaderen. Want bang aangelegen, dat is hij naar eigen zeggen niet.

Pas op voor het kopje
Boer Doede is al heel lang op zoek naar ware liefde. Maar alleen al de gedachte aan een vrouw maakt hem giechelig van nervositeit. Als Yvon het aantal briefschrijfster onthult, roeren boer Doede en zijn zus bijna de bodem uit hun theekopje van spanning. Doede’s probleem is dat hij niet op vrouwen af durft te stappen. Dat probleem verhelpt Yvon direct: ze duwt hem een mobiel in zijn hand en dwingt hem om de vrouw te bellen die lasagnebladen heeft gestuurd. Dat doet Doede, met de stukken gevulde koek nog tussen zijn tanden. Het gesprek loopt best vlot. Al vallen er soms wat ongemakkelijke stiltes.

Geen lotgenoot
De 25-jarige boer Henk, die twee jaar geleden zijn vriendin verloor bij een auto-ongeluk, heeft half vrijgezel Nederland aan zijn riek hangen. Maar liefst 1109 vrouwen stuurden dit lekkere jonge hapje een brief en eentje deed een baal hooi op de post: ‘een cadeautje voor de koeien’. Henks zusje en zwager helpen mee met selecteren. En de zwager is streng: te jong of te reislustig gaat hupsakee de haard in. Er schrijft een meisje die ook haar vriend heeft verloren bij een ongeluk. Maar Henk ziet er niet zo veel in. Hij zoekt een boerenvrouw, geen lotgenoot.

Vervelende grijze dakduif
Bloemenboer Aad, 48 lentes jong, heeft zijn beste witte discohemd aangetrokken. Hij blijkt een wolf in schaapskleren. Koddig, gezellig, vrolijk en enthousiast voordat de brieven zijn uitgeladen. En als hij de post in handen heeft, verandert hij in een vervelende, grijze dakduif. Hij neemt lekker lang de tijd om de eerste brief te lezen met de woorden ‘fftjes wachten, fftjes wachten’ en als hij dan na een half uur is uitgelezen, blijkt de brievenschrijfster veel te oud. Met haar 53 jaar belegen kaas. Terwijl hij zichzelf als graskaasje ziet. Wij snappen dat Aad nog alleen is. Niemand wil met hem een discussie aangaan, want linksom of rechtsom: Aad heeft altijd gelijk. Zelfs als hij dat niet heeft. En hij kijkt er ook zo eng bij…

Op zoek naar intimiteiten
Zachtaardige homoboer Willem werkt op een biologische zorgboerderij. Hij zoekt een man, maar kan hem op zijn werk én in het Achterhoekse durp niet vinden. Het aanbod van brievenschrijvers is zo divers als Amsterdam tijdens de Gay-Pride: van Cyrano-achtig type met puntsnorretje tot een wierookstokende campinggast. Het allerbelangrijkste vindt Willem dat iemand van intimiteiten houdt. En om daar achter te komen, sluit hij zichzelf met alle brieven op in een schuur.

Zeg je nee, dan krijg je er twee
Komisch duo en tweelingbroers Jan en Martin hebben voor de gelegenheid een leerlook-broek aangetrokken en shirts in verschillende kleuren, zodat Yvon ze uit elkaar kan houden. Als je heel nauw luistert dan hoor je Ernie van Bert, maar dan met een boerse tongval. De broertjes zijn al hun hele leven samen. Dus als je Jan schrijft krijg je Martin erbij en andersom. Maar liefst zeventien vrouwen willen het boerenbed delen met Martin en slechts drie met Jan. En dat terwijl ze allebei hetzelfde zijn. Daar kijkt Jan wel een beetje beteuterd van. Gelukkig kunnen de vrouwen direct hun keuze heroverwegen tijdens de ontmoeting. Want als verrassing komen ze met zijn twintigen de stal uit gerend met picknicktafels en lekkernijen. Opvallend: vrouwen die van tweelingen houden, hebben allemaal hetzelfde kapsel. Wil je meer zien van dit duo? Ze hebben hun eigen webserie B(r)oer zoekt Vrouw. Elke dinsdag en donderdag komt er een aflevering online.

BEKIJK DE UITZENDING

Zondagavond 9 september gaan de boeren speeddaten. Zorg dat je het niet mist.

Bezoekers lazen ook: