Discobowlen
Ik ga het niet hebben over zweetschoentjes. En ook niet over ‘vingers in gaten’. Hoewel ik voor het eerst van mijn leven bowlde met meerdere lesbo’s en dat leverde bijzonder gore grappen op.
Zo goor dat ik ze hier niet durf te herhalen. Wel kon ik met goed fatsoen na elke slechte worp schreeuwen dat het niet aan mij lag, maar aan mijn heteroseksualiteit.
God, wat hebben we gelachen.
Maar dat was pas aan het einde van het uur.
Eerst crashte ik volledig bij Bison Bowling.
De schoentjes waren nog het minste. Maar de kunstlederen zitmeubeltjes. De hoeveelheid tv-schermen. De beukende muziek. De rookmachines. En de mensen natuurlijk.
Wij op baan 9 waren vanzelfsprekend hoogbegaafd en klassiek gekleed, maar naast ons zetelde een gezin met zeven in plastic sportpakken gehulde koters. Aan de andere zijde kwamen de mensen louter voor de bitterballen. Af en toe pakten ze met een vette klauw een bal om daarna weer terug te zwalken naar hun bierpullen. Zij hadden ook de buurvrouw-die-er-eens-uit-moest meegenomen.
Dat was Ayaan Hirsi Ali.
Een van mijn vriendinnen zei monter: ‘Ach joh, je moet je eraan overgeven, net als aan carnaval.’
Ik zei haar niet dat ik carnaval haatte.
‘En weet je,’ vervolgde ze, ‘het valt vandaag best mee. Ik heb hier meer dan eens met tien kleine jongens gestaan. Dát is pas erg.’
Mijn vriendin had enorme nekpijnen, zij zat als een koningin rechtop op haar lederen zetel.
Een andere vriendin had een vermeende hernia. Toch balde ze erop los en stond ze steeds op nummer 1.
Ik bakte er niets van. Ik had last van mijn leeftijd. De schoentjes hadden zulke gladde zolen dat ik bang was in mijn aanloop onderuit te gaan. Ik wierp lafjes vanuit stilstand. Ayaan van baan 8 presteerde keer op keer beter. Zij leek nergens bang voor.
Ondertussen vertoonden de schermen beelden van halfnaakte, dansende dertienjarigen, braakte de rookmachine dikke wolken uit en vonden de kinderen van baan 10 alles heel normaal. Ze dansten de pasjes mee op hun gladde schoentjes. Ik zei tegen mezelf: het ligt aan jou.
En toen gooide ik STRIKE.
Ik draaide me om, blij als een kind met mijn armen in de lucht om het applaus in ontvangst te nemen, zaten die wijven allemaal ademloos naar de nieuwe clip van Guus Meeuwis te kijken.
Zelfs de Bison Bowling was een liedje lang glanzend en vrolijk.
Toen sprong het grote licht aan.
De armoede sloeg me in het gezicht.
Daar gingen we, in ganzenpas. Langs de donkerbruine bankjes waar je je patat mocht opeten, langs het uitgesleten hoekje met de gokautomaten. Op naar de eightiestoiletten om onze besmette handen te wassen. Ik keek nog een keer om.
Ayaan en haar gezelschap van baan 8 bleven nog een uur. Ayaan gooide bal na bal, de anderen lalden boven hun bier. Ik hoopte dat het uitje geen onderdeel uitmaakte van de inburgeringscursus.
Volg Marleen op Twitter.
Onze Marleen Janssen promoot het vallei-orgasme. Schrijf je in voor een cursus.
Ze heeft ook een prachtig boek geschreven: De Moedermonologen.
Bezoekers lazen ook:
Reacties
Dat overgeven aan de carnaval : moet die zus van mij hebben gezegd!!!! Kannieanders