Win een Samsung Galaxy Note 10.1 met jouw kippenvelmoment
Het honderdste nummer van LINDA. komt eraan. Deel jouw kippenvelmoment met ons en win deze strakke tablet van Samsung.
De afgelopen honderd LINDA.’s stonden vol met aangrijpende, hilarische, prachtige en indrukwekkende artikelen, interviews, fotoshoots en reportages.
We geven toe
Het is hartstikke moeilijk: bepalen wat je ultieme kippenvelmoment was. Daarom helpen we je een handje. Elke dag deelt een redactielid haar kippenvelmoment met jou.
Nu is het jouw beurt
Deel op hieronder jouw ultieme kippenvelmoment en wie weet ben jij binnenkort de eigenaar van de Samsung Galaxy Note 10.1.
Hierop schets je met de bijbehorende S Pen de mooiste tekeningen.
DE WINNARESSEN ZIJN BEKEND. ER KAN NIET MEER GEREAGEERD WORDEN.
Gefeliciteerd Tialda en Jamie, jullie worden via een e-mail op de hoogte gebracht.
Zin in kippenvel?
Kaarten voor het LINDA.KIPPENVEL concert koop je hier.
Kippenvelmomenten van de redactie:
Reacties
heel raar denken jullie maar bij mij gebeurt het altijd als iemand op mijn spullen zit te spelen dan krijg ik altijd kippen vel
Het bericht in de krant vandaag van Tim Ribberink die zelfmoord heeft gepleegd. Omdat hij veel gepest werd(is toch erg),maar die afscheidsbrief die hij zijn ouders heeft geschreven,daar kreeg ik kippenvel van. Er stond "hopelijk zijn jullie niet boos". Brok in je keel. Ik wens de familie veel sterkte toe.
Als ik na de sauna het koude dompelbad inga
Mijn ultieme kippenvel moment is wanneer mijn vriend spontaan aanbied mijn rug en nek te masseren, dat is zo intens lekker dat mijn haren ervan overeind gaan staan. Daarnaast krijg ik kippenvel bij het besef dat ik een vriend heb die dit spontaan aanbied =)
Ik krijg kippevel als mijn dochter tegen mij I LOVE YOU zegt,en dat is wederzijds.
Mijn kippenvelmoment. Niet heel bijzonder. Het liedje van Do - Hij gelooft in mij. Toen zij dit zong bij de Beste zangers van Nederland... wauw! Ik voelde toentertijd helemaal met haar mee, zat in een soort gelijke situatie. Het liedje paste helemaal bij mijn gevoel van toen.
ik krijg kippenvel van de aankomende kosten die de regering voor ons in petto heeft,groetjes Anneke
mijn kippenvel moment is van de kosten vooral van de ziektekosten,die er aan zitten te komen voor heel veel mensen,ook voor mijzelf,daar krijg ik kippenvel van ,groetjes Anneke xx
Toen 4 wkn geleden om half 1 's nachts mijn mobiel afging en mij vader tegen me zei: niet schrikken meisje (ik ben inmiddels 50 en trotse moeder van 2 kinderen), maar mama ligt op de IC want ze heeft een hartaanval gehad. Godzijdank is ze inmiddels goed hersteld!
Gelukkig zijn er veel kippenvelmomenten....! Maar mijn oudste dochter die me vorige week na een leuke dag met z'n viertjes een dikke knuffel gaf en zei wat hebben we het toch verschrikkelijk fijn samen, staat toch zeker in mijn lijstje. Zeker na een zware periode na mijn scheiding van hun vader is dit er toch echt eentje om in een doosje te doen en te bewaren!
Mijn ultieme kippenvel moment is het zien van mijn moeder hoe zij zich hedentendage staande houdt. Zij is in april weduwe geworden en na een huwelijk van bijna 60 jaar moet ze het nu alleen doen, opstaan-eten-slapen etc. Zij is 88 jaar. Knap hoe zij het allemaal doet.
Mijn kippenvelmoment... Het zijn er zo veel, want als juf maak ik dagelijks dingen mee waar mijn hart sneller van gaat kloppen!! Kinderen bezorgen mij dagelijks zo'n warm gevoel. Fijn dat ik hier mijn beroep van heb gemaakt!
Christien | 30/10/12 | 18:05 Toen ik vanmorgen mijn dochter zag zitten stralen, met haar petekindje Gigi in haar armen. Zo'n kersvers klein baby meisje, dat zoveel liefde vreugde en dankbaarheid met zich mee brengt. Terwijl mijn dochter dacht dat ze nooit peettante zou worden(omdat zij enigs kind is), werd ze door haar beste vriendin gevraagd of ze peettante wilde worden. Deze meiden zijn 21 jaar en al 19 jaar vriendinnen.Al sinds de peuterspeelzaal, hebben ze een hele speciale band. Ze hebben ondertussen heel veel lief, maar vooral ook veel leed meegemaakt!!! En het feit dat ze deze bijzondere ervaring op zo'n mooie manier samen beleven en delen bezorgt mij KIPPENVEL
Toen ik mijn dochter zag zitten stralen, met haar petekindje Gigi in haar armen. Terwijl overtuigd was dat ze nooit peettante zou worden(omdat zij enigs kind is), werd ze door haar beste vriendin gevraagd of ze peettante wilde worden. Deze meiden zijn 21 jaar en al 19 jaar vriendinnen. Hebben ondertussen heel lief maar vooral ook leed meegemaakt!!! En het feit dat ze deze bijzondere ervaring op zo'n mooie manier samen beleven en delen bezorgt mij KIPPENVEL,
!0 oktober ben ik naar een concert geweest. Tegenwoordig heb je daar dan al bijna een jaar lang de kaarten voor in huis... Toen ik ze kocht had ik geen idee of ik het wel aan zou kunnen... Toen ik er dan toch zat en de zangeres, muzikanten en crew hoorde inzingen kreeg ik kippenvel.. ik zat er! Naar Helene Fischer in Zwolle, 2e rij bijna in het midden... Iets wat ik na 2x in kritieke toestand in het ziekenhuis gelegen te hebben, iets waar ik bijna niet op durfde te hopen/verwachten..... na 15 ingrepen om de schade te herstellen die mij door een arts is aangedaan... Mijn ouders waren er ook bij net als al die weken/dagen in het ziekenhuis 5 uur lang dag in dag uit naar hun dochter die 75 km verderop in het ziekenhuis lag... Tijdens het concert hadden we alle drie, bij 1 nummer in het byzonder kippenvel .. zo mooi, zo puur... zo goed ... pap, mam, I will always love you! (vooral als Helene Fischer het zingt!)
Toen mijn zoon me belde, na uren wachten: "Mam, het is weg, ik ben schoon"! Geen kanker meer.
ik heb regelmatig kippenvel, in een variant die niet veel mensen zullen herkennen; ik ben sinds kort medium-therapeut en als ik heel erg goed zit, bij iets heel belangrijks voor m;n client, krijg ik kippenvel en koude rilling....dat geeft voor mij een hele duidelijke bevestiging van écht waar' en 'belangrijk!' Mooi he! Kippenvel van schrik kreeg ik toen ik m;n telefoon in een beker thee liet vallen, zonder er ooit een back-up van gemaakt te hebben.......en toen m'n vader het nog ff, andersom, wilde overtreffen die liet de thee in de computer vallen, ook zonder back-up!.... T winnen van deze prachtige Note zou heel veel goed maken, en ook voor m;n werk handig zijn!
Mijn zoon leert sinds de zomervakantie lezen op school. Hij heeft een boek gekregen die hij nu al zelf kan lezen. Elke avond kruipen hij, zijn kleine zusje en ik in bed en leest hij aan ons voor. #onvergetelijkemomenten
kippevel dat krijg ik als ik bij mijn dochter op school de aula in kom ooit mijn oude school en ondek dat er niets veranderd is zelfs de geur is het zelfde...die geur..... ik zat daar laatst tijdens een ouder bijeenkomst en ik deed mijn ogen dicht en was weer 15 jaar (30 jaar geleden) en terug op die school waar het zo leuk was waar ik heerlijk onschuldig was , nog een heel leven voor me... heerlijk verliefdheden, schoolconcerten, tussen uren, eindexamen .... heerlijke middelbare schooltijd, toen ik mijn ogen open deed wenste ik dat mijn dochter het net zo fijn zou krijgen daar.... en toen kreeg ik kippevel.....
In het holst van de nacht ben ik uit mijn bed gebeld voor een bevalling vlug op weg na het gezin , de bevalling liep voorspoedig en er werd een mooi meisje geboren.Toen ze net op de buik van haar moeder lag, ging mijn telefoon met de ringtone "angel"van robbie williams.Dat was echt een kippenvelmoment.
Toen mijn nieuwe lief me zoende zaterdag, hmmm
In de wachtkamer van de dood. Linda 78. Karen Vlieger. Nu kan ik al niet zo goed tegen dit soort verhalen... ik word er altijd erg emotioneel van. Ik weet nog dat ik haar verhaal las in Linda Magazine en me bedacht dat ik eigenlijk best wel graag naar haar tentoonstelling in de Melkweg wou. Het is me er toen bij ingeschoten en ben niet heen geweest. Het verhaal trok me erg aan, omdat ik er door geinteresseerd was, maar me er eigenlijk totaal niet in kon vinden.. in haar beslissingen.. Ik was nieuwsgierig naar iets wat onbekend was bij mij. Het jaar ging verder en toen kwam 2012. Het begon minder dan gehoopt, want mijn vader werd ziek. Mijn lieve jonge vader van 47jaar. Na twee maanden onderzoek kwam daar de uitslag: Longkanker. Niks meer aan te doen. Maximaal 5 maanden, zonder uitstellende behandelingen. En toen... toen dacht ik terug aan Karen Vlieger.. Alsof ik het verhaal om een rede had gelezen en zo was bij gebleven. Alsof ze mijn vader en mij iets had willen leren. Helaas heeft mijn vader weinig van haar 'lessen' waar kunnen maken, want twee weken later na het verschrikkelijke uitslag, is hij overleden. Een paar minuten voordat ik bij hem op bezoek zou gaan in het ziekenhuis, waar hij sinds 5 dagen in lag. Nu zijn dit voor mij alles behalve kippenvel momentjes, want elke keer als ik er aan terug denk springen de tranen in mijn ogen. Het kippenvel moment dat hier aan vast hing, kwam vorige week pas: Ik stond op de bus te wachten vanaf amsterdam centraal naar huis en was behoorlijk geirriteerd, want ik had de eerste gemist en de tweede kwam maar niet opdagen. Het was koud & laat en de bushalte begon steeds voller te stromen. Na ongeveer tien minuten kwam er een dame, van halverwege de twintig met haar handbagage formaat koffertje er aan lopen. Op het koffertje was een grote sticker geplakt en mijn ogen vielen meteen op die sticker... Dit was dezelfde tekening als de tekening die aan de deur van mijn vaders ziekenhuis kamer hing. De tekening die ik zo uit mijn hoofd zou kunnen tekenen, omdat ik er een uur naar gestaard heb met tranen in mijn ogen en mijn kleine broertje in mijn armen. Het meisje keek me raar aan, want ik zat iets té opzichtig te staren naar haar koffertje. Ik bood mijn excuses aan en vertelde haar waarom ik zo'n fan was van haar koffer. "Wat een toeval ja", mompelde ze.. Ze was duidelijk niet zo erg als ik onder de indruk van mijn verhaal, maar dat maakte me niks uit. Ik had kippenvel over mijn hele lijf en kreeg een vloed van mooie gedachtes over mijn vader door mijn hoofd. Nu heb ik dagelijks wel kippevel, vooral omdat ik én een kou-kleum, van het typje 'kippenvel' muzie hou en een emotioneel wrak ben als het om bepaalde dingen gaat. Maar waarom koos ik er nou voor om deze te delen met jullie? Toen mijn vader ziek werd, ging zijn geliefde android telefoon kapot en moest nog een half jaar wachten tot hij een nieuwe mocht uitzoeken. Hij wou zo graag de Samsung galaxy Note, de 5,5" versie, een tablet en telefoon in één wist hij mij te vertellen.. Ik mocht toen over twee weken een nieuwe uitzoeken en had nog een telefoon van de zaak.. Dus wat deed ik? Ik verlengde mijn abonnement met een samsung galaxy note erbij.. Levertijd: 5dagen. Donderdag avond vertelde ik het goede nieuws dat de telefoon onderweg was voor hem. Blij dat hij was! hij was net een klein kind in een speelgoedwinkel als het om smartphones en android ging. Vrijdag was hij er niet meer... En die week erop had ik opeens een telefoon die ik niet meer aan mijn vader kon geven. Om het verhaal nog zieliger te maken, die maand daarop verloor ik ook nog eens mijn baan (contract niet verlengd omdat ik te vaak afwezig was... goh.. hoe zou dat nou toch komen). Werktelefoon in moeten leveren.. Dus ik ging die samsung galaxy note maar gebruiken. Mijn vader zou trots geweest zijn. En nu? nu gebruik ik een ouderwetse samsung klaptelefoon, want ik heb de samsung galaxy note laten vallen en het scherm ligt in honderd stukjes in de prullenbak. Wat een doos ben ik ook :) 3x raden waarom ik deze note graag zou willen winnen! Haha Sorry, ik heb het verhaal proberen in te korten, maar dan viel de essentie van mijn verhaal in weg ;)
Epke Zonderland die in z'n eentje even heel Nederland is.. de HELD
In oktober 1996 heb ik (1975), mijn moeder (1955) en mijn oma (1921-1999) meegenomen naar Ahoy Rotterdam voor een concert van Celine Dion. Oma had al eens eerder opgemerkt dat ze steeds zo'n goede zangeres op de radio hoorde. Toen ik erachter kwam dat ze Celine bedoelde en dat ze ook nog eens naar NL kwam heb ik als de sodemieter 3 kaarten geboekt. Daar zat mijn kleine breekbare omaatje, in een stampvol Ahoy met flitsende lichten. Ze had geen idee waar ik haar mee naartoe had genomen. Het was een verrassing. Ze was in haar hele leven nog nooit naar zoiets geweest. Toen Celine opkwam en begon te zingen liepen de tranen over haar wangen, zo fantastisch en zo onder de indruk! Oma heeft mijn en mijn moeders hand die avond niet meer losgelaten. 'Ons' kippenvelmoment. 'Pour Que Tu M'Aimes Encore' omaatje!
Net akelig bericht gehad weer 2 lieve mensen uit elkaar,kippenvel en tranen!,
Afgezaagd waarschijnlijk maar mijn heftigste kippevel moment was toen ik na de nodige ellende mijn zoontje eindelijk in mijn armen had. Hij leefde en was helemaal perfect. Nu na 12 jaar nog steeds!!
Kippenvel is de honderdste LINDA. op de deurmat zien liggen omdat je vrouw gelukkig een abonnement heeft!
Mijn bijzondere kippenvelmoment was toen mijn zus en ik op dezelfde dag moeder zijn geworden. Toeval bestaat niet?!
Toen ik in m'n moeders fotoboek opensloeg, haar foto zag en dacht dat ik naar mezelf aan het kijken was. Klein kippenvelletje hoor!
in 2006 lag mijn man na drie zware operaties op de intensive care. Hij had flinke koorts en lag aan de beademing.De kinderen mochten niet op de intensive care komen en zaten een eindje verder met oma te wachten in een koffiekamer.Plotseling stond onze zoon op de intensive care, hij was op zoek gegaan naar zijn papa.De verpleegster deed het bed omlaag en legde zijn kleine handje in de grote hand van zijn papa.Die begon heftig te hoesten.Dit was een heftig kippenvel moment.Gelukkig kwam mijn man naar een zware perioden weer uit het ziekenhuis .Nu genieten we weer van ons gezin en zijn we blij met de kleine dingen in het leven.
MIJN KIPPENVEL MOMENT 29 OKTOBER TOEN RUTTE EN SAMSON HET NIEUWE REGEERAKKOORD BEKEND MAAKTEN
LINDA 29. (jan. 2007): MIJN KIND IS VERMOORD: moeders vertelden in dit artikel over hun vermoorde kind. Erg heftig en aangrijpend. Vooral als er stond dat de dader nog steeds niet gevonden was.....Ontroerend en mooi ook hoe er voor het artikel stond "proberen het onbeschrijflijke in woorden te vatten". Pffff een artikel dat mij zeer geraakt heeft!
Mijn ultieme kippenvel moment was toen ik bij restaurant allure uit eten ging met school. een heerlijke 3 gangen menu met wijn combinatie super. ik hou van lekker eten maar bij het dessert had ik een dessertwijn en die combinatie gaf mij kippenvel ! super van genoten. # Passie voor horeca !
Ik voelde het kippenvel zo vanuit mijn nek omhoog komen toen ik nietsvermoedend de nieuwe Linda opensloeg en zomaar op een foto van ons oude buurmeisje stuitte, een foto van een prachtige sterke vrouw nu, maar die wel getuigde over het misbruik door haar vader en over haar moeder die haar ogen daarvoor sloot. Marianne, met die lieve ouders, uit dat voor de buitenwereld keurige gezin, echt waar....??!!!! In shock ben ik, nog steeds, en nooit, nooit meer, zal ik nog wensen dat ik in een "normaal" gezin was opgegroeid......
Kippenvel is de linda op je deurmat krijgen en alle woorden die er in staan nog mogen gaan lezen!
Mijn kippenvel moment is wanneer we met de hele familie ieder jaar op wintersport gaan in de week van oud & nieuw.. Allemaal bij elkaar, ontspannen, kletsen en veel tijd voor elkaar en met elkaar door brengen! Dan met oud & nieuw een prachtige speech, ieder jaar van iemand anders.. familie liefde :-)!
Wakker worden in de armen van mijn echtgenoot, dat geeft mij na 21 jaar nog steeds kippevel! Hoe gelukkig kun je zijn?
Moeders die een kind verliezen. Zonder twijfel het grootste kippenvelmoment, toen ik dat artikel in de Linda las. Ik dacht aan mijn moeder die afscheid moest namen van haar eerste kindje na 6 weken. Ik bedacht me na het lezen dat ik eigenlijk mijn eigen moeders verhaal niet zo goed kende en heb er een paar dagen later met haar over gepraat. En dat was nog veel meer kippenvel.
Mijn kippenvelmoment was zaterdag 13 januari 2007 toen ik voor het eerst, na heel lang mailen over en weer, mijn man zag! Ik had wel foto's gezien van zijn zus (mijn collega toendertijd) maar in het echt was ik gelijk volledig van mijn stuk. Wat een ongelofelijke kanjer! Ik besloot gelijk vol voor hem te gaan en heb tot op de dag van vandaag er nog geen seconde spijt van gehad ook al hebben we ontzettende problemen en toestanden met zijn ex-vrouw en zijn jongste dochter. We houden nog steeds ontzettend veel van elkaar!
Waar krijg ik geen kippenvel van kan je bijna beter vragen, hoe ouder hoe meer ik er last van hem en dan echt niet omdat het nu kouder aan het worden is. Kippenvel als ik mijn zoon zie en de dingen die hij doet (en dan ook nog tranen over mijn wangen), kippenvel bij het zien van leuke en mooie dingen op tv en om mij heen al lopend door het bos en fietsend door de omgeving en realiseren dat de wereld eigenlijk heeeeeeeel mooi is en kan zijn! Dus soms kippenvel de hele dag door!
ik zat de laatste tijd echt in een dip-periode. moet geopeerd worden morgen, zie ik al heeeel lang tegenop, moest hierdoor stoppen met school omdat ik een half jaar moet revalideren, toen maakte mijn vriend 't ook nog eens uit heel onverwachts en ik was er gewoon helemaal kapot van. en ineens kreeg ik een telefoontje van een jongetje van 4, die van zn moeder gehoord had dat ik een beetje verdrietig was. hij zei: " wil je alsjeblieft komen want ik vind jou zo lief!" ik vond dit zo lief en ben meteen gegaan. hij heeft de rest van de avond met me zitten knuffelen en vroeg toen ik weg moest: ben je nu nog verdrietig? .. dit deed me echt super veel, echt kippenvel heeft dat lieve jongetje van 4 mij bezorgd. heerlijk om te zien dat kinderen zo eerlijk en puur zijn. iedereen smelt toch weg bij zo'n schatje :)
Kippenvel kreeg. Ik nadat ik iiemand anders zn huis was om de poezen eten te geven. Ik kwam onderweg in het bos al een vreemd ogend persoon tegen die uit de bosjes stapte.met mijn dochtertje die toen bijna 2 jaar was liepen we snel het huis binnen. Al snel kwam ik er achter dat het keukenraam wagenwijd openstond.snel deed ik die dicht. Ik was even aan het nadenekn hier de poplitie bellen of bij de buren? Met mijn dochter midden in de kamer en mijn Jack Russel rechs. Kwam door de bosjes de inbreker er weer aan. Met de sleutel in de hand die hij doodleuk van binnenuit had meegenomen stak hij de sleutel in het slot dit was mijn kippenvel moment. Ik kwam er toen achter wat er in die paar seconden voor gedachten in je hoofd gaan ...............
Mijn kippevelmoment van dit moment is toch wel wanneer onze drie jarige zoon Job bij me op schoot kruipt als zijn 5 maanden oude zusje Julia ook bij me zit en hij zijn arm om haar heen slaat en dan tegen haar zegt:kom maar bij je broer, ik zal je wel beschermen...ik hou van jou.... Mijn moederhart heeft dan echt kippevel
toen mijn haar rood werd, inplaats van blond. het was geen gezicht en durfde niet meer de straat op en naar mijn werk. uiteindelijk is het goedgekomen met een nieuwe verf erover heen.
Mijn kippevelmoment: Toen mijn collega me afgelopen zomer belde met het nieuws dat ze bevallen was van een kerngezonde zoon. Ze had namelijk al 7 jaar geprobeerd om zwanger te raken. In deze 7 jaar is ze 3 keer aangeteld waarvan ze 2 miskramen heeft gehad en 1 doodgeboren kindje! Ik ben zóó blij voor haar dat nu eindelijk haar grote wens is uitgekomen!
dat was de dag dat mijn vader uit zijn bewusteloosheid ontwaakt en zei je moet me laten gaan,het komt allemaal goed.Daarna is hij ingeslapen.Het feit dat dat gebeurde was al apart want hij was stijf onder de morfine
hildegard knef en haar prachtige stem.... kippenvel vanuit mijn tenen tot aan mijn vingertoppen...
toen ik ontwaakte uit coma, na een zelfmoordpoging... en zag hoeveel het deed met mijn familie en vrienden.. dat bezorgde mij kippenvel.. het raakte mij tot in het diepste van mijn ziel... hoeveel iedereen om mij geeft... elke dag is nog steeds voor mij een gevecht.. maar ik vecht door, en denk vaak terug aan dat moment.. het verdriet wat ik iedereen aan heb gedaan wil ik nooit meer zien.. wat was dat pijnlijk.. dus daarom zet ik door, en geef ik niet op...
Elk jaar met Oud&Nieuw heb ik weer een kippenvelmoment als de champagne wordt ontkurkt en het vuurwerk begint. Heerlijk om dit met familie en vrienden te beleven, terug te kijken op een mooi jaar en plannen te maken voor het nieuwe jaar!
**************************************************************************************************************** +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- .................................................................................................................................................... ((K)) lappertandend ((I)) n een ((P)) rachtig ((P)) ark ((E)) rvaarde ik, in een ((N)) acht in december, mijn eerste ((V)) erliefdheid ! ((E)) ven ((L)) eken wij de enige ((M)) ensen ((O)) p aarde. ((M)) ijn moment om ((E)) cht ((N)) ooit meer ((T)) e vergeten....... ..................................................................................................................................................... ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ ******************************************************************************************************************
Altijd wanneer ik het "Air" van Joh.Seb.Bach hoor, krijg ik kippevel. De muziek van Bach 'raakt' mij sowieso altijd, maar dit ene stuk in het bijzonder! Het is en soort 'reis' naar de hemel, voor mij. Als het mijn tijd is, wil ik dit graag gespeeld hebben.
Mijn ultieme kippenvel moment heb ik laatst beleefd. Door een ongelukkige val met de fiets, terwijl ik op weg was naar de dierenarts met mijn kat in een kattenmandje viel ik ongelukkig op mijn pols. Het kattenmandje sprong open van de klap en mijn lieve poes van 1 1/2 jaar rende weg. Ze gaat wel naar buiten maar gaat nooit ver weg, ze was dus op geheel onbekend terrein. Ik gilde dat mensen achter haar aan moesten rennen, wat een aantal ook deden, maar mijn pols zag er heel eng uit, dus er werd meteen een auto gehaald om mij naar het ziekenhuis te brengen. Daar had ik erg veel pijn, er werden meerdere foto's gemaakt en mijn pols werd gezet. Toen werd het in gips gezet en moest ik 4 dagen later terug komen om een mogelijke operatie te bespreken. Ondertussen was mijn lieve poes nog steeds kwijt! Die middag en avond heb ik met meerdere mensen gezocht, maar tevergeefs. De dag erna opnieuw gezocht.... Enn ik had haar gevonden! Huilend maar o zo blij, zat mijn lieve poesje in een kelderbox voor het raam kopjes te geven! Inmiddels gaat het met de kat heel goed en ze is nog aanhankelijker dan voorheen. Mijn pols is inmiddels geopereerd, het herstel gaat langzaam, met fysiotherapie, rust en oefeningen hoop ik dat de functie weer terug komt. Maar wat ben ik blij dat ik nu savonds met mijn pols en lieve poesje op de bank zit!! Ik hoop nog heel lang van haar te mogen genieten :-)
Mijn kippenvelmoment? Het moment dat ik te horen kreeg dat ik mijn allerlaatste met een hele mooie 8 gehaald had! Het was een zwaar tentamen in een zware tentamenperiode en omdat het mijn laatste tentamen ooit zou kunnen zijn, heb ik alles gegeven wat ik kon geven. Ruim twee weken heb ik intensief geleerd. Het tentamen zelf was nogal teleurstellend. Ik vond het heel moeilijk en dacht het niet gehaald te hebben. Totaal tegen mijn verwachtingen in bleek ik een 8 te hebben gehaald! Wat een kippenvelmoment! Wat een geluk! Nooit meer zware tentamenperiodes waarin ik zelfs in de weekenden geen vrij heb! Ik heb hier nog de hele zomer van kunnen nagenieten en ben blij dat ik weer een stap verder in mijn (studie)leven ben.
Toen ik gisteren mijn mannetjes (tweeling van 8 weken). Voor het eerst naar het kinderdagverblijf bracht voor een wenochtend, wetende dat ze over 2 weken, hele dagen ernaartoe zullen gaan. En ik moet gaan functioneren op mijn werk.
Mijn kippevel moment is, dat ondanks mijn leeftijd (ja, het kan nog als je 48 bent) en ondanks de crisis, ik aangenomen ben bij en superleuk bedrijf voor een superleuke baan.
Mijn moment van de afgelopen jaren... Ik kan hier een boek over schrijven. Ik heb te veel meegemaakt. Hierdoor krijg je een volle caravan met leed die ik elke dag mee sjouw. Een opsomming dan maar... Zeer veel kippenvel momenten gehad door: mishandeling vader, sexueel misbruik vader, een ex die al je geld vergokt, een ex die je achterlaat met kind (omdat we te druk waren), kind misbruikt door een andere opa, kind krijgt waanvoorstellingen, kind word crimineel, kind mishandeld zijn moeder, kind aan de drugs, kind uit huis plaatsen, burnout, collega's vinden je lastig na 11 jaar!!! En nu ben ik ook nog twee keer geopereerd en blijf pijn aan mijn schouder houden... Maar het allermooiste kippevel moment is mijn huwelijk met de liefste man ter wereld die mij met al mijn toestanden neemt zoals ik ben en achter die zwarte wolk een heel mooi mens ziet. En als beloning een prachtig kind aan mij schonk. Waar we wonderwel geen problemen mee hebben, goed doet op school, etc. De zon komt langzaam achter de wolken vandaan...
Bij 8 weken zwangerschap werd bij echo geconstateerd dat er een leeg vruchtzakje zat. Medicijnen ingebracht op miskraam op te wekken. Dag na miskraam echo krijgen en toch een klein guppie in het vruchtzakje zien zwemmen. Oeps foutje. Dat 'foutje' heeft de medicijnen overleefd, (kans 1;1000.000) is tegen alle verhalen in gezond ter wereld gekomen en is nu 4 jaar.
Ik krijg een kippevel moment nu ik weet hoe hard mijn dochter heeft geknokt om af te vallen voor de shoot met 100 anderen vrouwen. Het heeft haar veel zelfvertrouwen gegeven daar kan ik echt kippevel van krijgen. Het heeft haar doorzettings vermogen echt vermeerderd. Ik heb hier jaren overgedaan om het voor haar om te riit te krijgen, maar zo zie je maar je doe het allemaal zelf op het juiste moment en zeker niet je moeder niet. een trotse moeder met heel veel kippenvel als j kind weer goed in haar vel zit.
Ik krijg kippenvel als ik het liedje 'impossible' hoor. Mijn vriendin die is overleden aan leukemie zong dit liedje altijd met mij. Ze had dat liedje opgenomen op haar iPod. Toen ik een keer bij haar ouders op bezoek was lieten ze het opgenomen liedje van haar horen en kreeg ik kippenvel. Zo raar om haar stem weer te horen, en ze kon ook heel goed zingen. Elke keer als ik het liedje weer hoor krijg ik kippenvel, omdat het me aan haar doet denken!
Nou ik heb niet echt een kippenvel moment zover ik weet hoor.... :(. Maar er is wel iets wat ik kan vertellen? Nou ik doe het gewoon ik was iets van 7 of 8 ik was al best wel zelfstandig en mijn moeder deed boodschappen in de Ah zij ging lekker winkelen en ik ging naar de tijdschriften etc. Maar op ern geef moment iets van 15 minuten later raskte ik in paniek ik zocht mijn moeder overal maar haar nergens gezienik besloot toch maar na 20 minuutjes zoeken hulp te zoeken. Bij iemand die daar werkten met tranen rollend over mijn wangetjes ging ik naar de vrouw toe die al jn de 20 was,nu klmt het grappige stuk dus niet denken dit gaat nergens over... De vrouw bracht me achter de balie waar je sigaretten kan kopen enzovoort we kennen het allemaal klantenservice dus eigenlijk oke de vrouw vroeg me mijn naam en leeftijd nancy zij ik huilend en ik ben bijna 8 ze roepte het om ik stopte even met huilen ze had het imgeroepen en even later vertelde ze me dat ze mijn moeder hadden gevonden:D ik was zo opgelucht! Ik sprong in mijn moeders armen!! Eigenlijk niks grappigs aan maar ik wil gewoon even kwijt dat moeder en dochter liefde nooit verdwijnt of kwijtraakt!! En o ik weet wel al wat mijn kippenvelmoment kan worden als ik deze tablet heb is dat voor mij al echt een super kippenvel moment liefs Nancy
Mijn kippenvel moment was afgelopen week met mijn gezin in New York, de linda die speciaal over deze wereld stad ging had ik natuurlijk meegenomen. Een tablad zou een geweldig kado zijn om alle foto's op te zetten.
Toe ik de kip ontvelde..... MIjn kippenvelmoment !!
Toen ik de kip ontdeed van zijn vel.... Kippenvelmomentje hoor !!
Elke aflevering van 'Over mijn lijk' 2012... Meerdere kippenvel-momentjes, zet je weer even met beide benen op de grond!
toen vorig jaar winter mijn verwarmingsketel kapot ging had ik wel een kippenvel moment brrrrr
Als je zoon na een zware rugoperatie waarbij de kans bestond dat er zenuwen geraakt konden worden( met als mogelijk gevolg een dwarslaesie) voor het eerst weer rechtop staat tussen twee therapeuten in.Geweldig zo'n moment.
Mijn kippenvelmoment is dat Karlijn haar kanjerketting tot in iedere detail uitlegt. Hoe moedig ze hierover verteld bezorgde mij toen kippenvel of eigenlijk struisvogelvel. Zo jong en al zoveel meegemaakt en alles kan vertellen dmv een kanjerketting. Van echte kanjers krijg ik kanjerkippenvel. Zie het filmpje op youtube: Kanjerketting - Karlijn http://m.youtube.com/watch?v=J5u8YALb2fk
Op die zondagochtend aan het ontbijt kreeg ik een vreemd gevoel in mijn buik. Ik zeg tegen mijn lief, ik ben er nog niet uit... waaruit? Vraagt hij. Nou of we onze hond cremeren of begraven in de tuin. Ik voel me er niet goed bij. Maar goed, ik kan het hem niet vragen... anders wisten we het wel. Onze hond loopt naar een mini versie van de mand waar hij altijd in ligt. Deze mini versie (was van onze cavia) staat al jaren onder de kast, heeft hij nog nooit iets mee gedaan. Hij graait met zijn poot naar dat mandje, pakt hem in zijn bek. Komt voor mij zitten, laat de mand op mijn schoot vallen en blaft heel hard terwijl hij me aankijkt...... Kippenvel van mijn kruin tot aan mijn grote teen...... Stilte...... Oke zegt mijn lief, dat is duidelijk. Kippenvel als ik dit weer schrijf en kippenvel als ik denk dat ik hem zie, in mijn dromen, als ik hem ruik als ik in de bossen wandel en nu weer omdat de tranen over mijn gezicht rollen. Jongen ik mis je....
Toen ik Linda persoonlijk ontmoette op de primaire van Gooise Vrouwen!
Vorige week had ik een kippenvel moment toen mijn vriendin vertelde over een healing die bij haar paard is gedaan. Alles wat er werd over haar paard klopte, en degene die de healing deed kon dit echt niet weten. Op een gegeven moment vroeg ze, of het paard ooit gedekt is met als bedoeling een veulen te krijgen, en of dat mislukt was. Het paard voelde hier namelijk veel verdriet van. Maar het verdriet kon ook van mijn vriendin komen werd gezegd, dat onderscheid kon ze niet goed voelen. Nu is het dus zo dat mijn vriendin en haar man geen kinderen kunnen krijgen. Ze zegt dat ze dit volledig heeft geaccepteerd maar blijkbaar is dat dus niet zo, want haar paard voelt haar verdriet! Dat vond ik wel een kippenvel moment.
Mijn kippenvel moment: Dit was vorig jaar. We met school naar Frankrijk geweest om daar te beveiligen tijdens de Alpe D'HuZes 2 dagen waarin iedereen het zelfde doel voor ogen heeft, en dat is zoveel mogelijk geld inzamelen voor het KWF en 6 keer die berg (De alpe d' huez) 2 dagen lang knokken voor iemand die je verloren hebt aan kanker of iemand die ziek is waarvoor je fietst. Ikzelf mocht deze berg ook beklimmen, en dat heb ik gedaan, ongetraind met de gedachten bij mijn oom die ik 3 jaar geleden verloren ben aan longkanker. Dat moment dat je boven komt!! Al die mensen die je onderweg tijdens je tocht naar boven aanmoedigen, de steun die je krijgt van 20.000 mensen dat is ongelofelijk!! Dat was echt mijn ultieme kippenvel moment!!
Het lied met de tekst "gewoon gelukkig" meezingen van de cd van Blof en dit gevoel gelukzalig beseffen.
21 Juni 1988 Halve Finale Nederland-Duitsland winnende goal van Marco van Basten 2-1 voor Nederland kort voor tijd dat was mijn kippenvelmoment
Afgelopen zomer toen ik op een vroege ochtend mijn racefiets langs de Oosterschelde reed, het was windstil en plots zag ik in het rustige water een dolfijn (het wat natuurlijk een bruinvis maar dolfijn klinkt leuker....) zwemmen................kippenvel op mijn armen.......ik werd er stil van......
Mijn kippenvelmoment van Linda is het artikel Affaire met de baas, in de Linda.99.
Als ik mijn dochtertje van 20 maanden ophaal bij de kinderopvang; ze roept dan keihard 'HEEEE!' en komt dan op me afgestormd om me een dikke pakkie pakkie (zo noemen wij dat) te geven. Nou, dan krijg ik niet alleen overal kippenvel, maar ook tranen in mijn ogen... prachtig!
Tjee.... ik lees hier zo de verhalen en DAAR krijg ik pas kippenvel van.... Het ene verhaal is mooi, het andere verhaal triest en elk verhaal wordt vol overgave verteld. Ik wens iedereen daarom alle goeds en gezondheid toe....
Het moment dat onze zoon geboren werd.
mijn kipevel moment was bij de geboorte van mijn kinderen. dat een mens zo iets moois ter wereld kan brengen dat verwarmt je hart. elke keer als ik ze weer zie lachen en hoor krijg ik kippevel en ben ik zeer dankbaar dat ik zulke lieve kinderen heb
Mijn kippenvelmoment was gister nog. Ik had het vel van een kippenpootje verwijderd en daarna het vlees eraf gesneden, omdat ik zo'n trien ben die niet van kip-kluiven houdt.
mijn kippenvel moment was toen ik het liedje van Volumia hoorde..hou me vast....dat zegt zoveel, en dat is wat ik in deze moeilijke tijd nodig hebt.....
Tegen de schemer loop ik door de bossen ,kijken of er nog wat reeen zijn te bespeuren plotseling geritsel, schiet er een soort rat voor mijn voeten door, pfff daar krijg ik nu kippenvel van !
WTF gewoon delen dit moment ik kreeg kippenvel toen onze eerste dochter geboren werd en we al wisten dat zij levenloos ter wereld zou gaan komen. Je leeft in een soort roes maar toch al heeft ze niet bij ons mogen blijven zij maakt dat ik vader werd de eerste keer zo groen als gras. Zo bijzonder moment
Ik krijg kippenvel als ik mijn zoon zijn eigen geschreven nummers hoor zingen en gitaar hoor spelen in zn band "All about nothing" en als ik mijn dochter weer zie dansen na 2 zware scoliose rugoperaties. Ik ben gewoon een trotse moeder.
Mijn kippenvel moment... Zes jaar geleden is mijn vader overleden, mijn oudste zus was ondertussen bezig met IVF. In de week van de begrafenis had ze haar laatste mogelijke terugplaatsing. We hebben de dag van de begrafenis een dag naar voren geschoven zodat de terugplaatsing door kon gaan. Nu 6 jaar later ben ik tante van twee geweldige kleuters. Toen we hoorden dat ze zwanger was van een tweeling, kreeg het overlijden van mijn vader een andere betekenis... net of moest er iemand even iets zeggen daarboven.. kippenvel...
Gisteravond had ik een intens kippenvel-moment en moest ik aan jullie winactie denken. De minuut die Joop van den Ende in deze discussie bij Pauw&Witteman betoogt vóór de rechten van homoseksuele ouders. In alle rust en zeer respectvol zó de kern weten te raken van waar het in de wereld van elk kind om zou moeten draaien: onvoorwaardelijke liefde. Kippenvel. Via deze link van 9:46-10:50. http://www.youtube.com/watch?v=USGqvQT3moM&feature=share
Kippenvel moment, laatst bij het concert van Doe Maar. Het leek er ineens erg koud, maar dat was het niet ik had kippenvel ... En wel van het concert. Maar eigenlijk heb ik bijna elke dag wel zo'n moment, de oorzaak mijn kinderen....;-)
Elke avond krijg ik kippenvel wanneer ik bij een van mijn dochters kijk of ze nog lekker warm onder hun dekentjes liggen. Zo lief en snoezig...
Kippenvelmomenten genoeg in mijn leven. Bij mooie, maar ook bij trieste momenten. De geboorte van mijn kinderen, het moment dat mijn ex-man voor een ander koos, de impulsieve beslissing om met mijn huidige man naar hier te verhuizen, tijdens mijn burn-out beseffen dat ik mijn hele leven vooral voor anderen heb gezorgd in plaats van voor mezelf, het plotselinge overlijden van dierbaren, geraakt worden door mooie muziek... Maar overtreffen deze alle bovenstaande kippenvelmomenten? Iedereen heeft haar eigen verhaal, het ene is niet meer waard dan het andere. Ik zie het wel.
Echt kippenvel had ik toen mijn vriend en zijn sportmaatjes vorig jaar de Alpe d'huez meerdere keren beklommen tijdens de Alpe d'Huzes! Zooooo ongelooflijk trots dat ik was en ben!
Graag wil ik mijn ultieme kippenvel moment met jullie delen. Een paar jaar geleden was mijn carrière droom ‘werken bij de bank’. Via een online sollicitatie platform had ik gesolliciteerd en dezelfde week werd ik uitgenodigd voor een sollicitatie gesprek. Daarnaast had ik een e-mail ontvangen met het adres en de contactpersoon. Op de dag van mijn sollicitatie gesprek zorgde ik ervoor dat ik ruim op tijd aanwezig zou zijn, dat was maar goed ook want het adres wat in de e-mail stond kwam niet overeen met het adres van de bank. Ik besloot het adres van de e-mail aan te houden. Ik liep een super chique kantoorgebouw binnen en ik zag mezelf al tussen alle zakenmensen lopen. Terwijl ik op me gemak alle mensen in me op nam kwam er een onwijs knappe jongenman naar me toegelopen. Dit maakte het sollicitatie gesprek nog leuker! Eenmaal in zijn kantoor vertelde ik mijn hele verhaal. Aangezien ik zo graag bij de bank wilde werken had ik al heel mijn verhaal bedacht en omdat hij er ook nog eens super knap uitzag kon ik nauwelijks stoppen met praten. Op een gegeven moment vroeg hij mij de volgende vraag: ‘Waarom heb je eigenlijk bij een verzekeringsmaatschappij gesolliciteerd als je zo graag bij een bank wilt werken?’ Je raadt het al, kippenvel over mijn hele lijf daarnaast voelde ik mijn wangen enorm gloeien en wist ik zeker dat mijn wangen onwijs rood waren...
Ik kreeg altijd vaak kippevelmomenten bij de interviews van Cornald Maas in Linda.Er staan ook waarheden als een koe in,inzichten verkregen door het doodgaan van een dierbare,zoals bijvoorbeeld Kristof Rutsaert over Robert Long.Dus LEEF.!!!!!
Mijn LINDA. kippenvelmomenten kwamen toch meestal door de prachtig geschreven columns van Angelique. Erg spannend om te lezen en heel jammer dat ze er al zo snel mee stopte. Misschien een idee dit weer nieuw leven in te blazen?
Onze dochter is in 1999 met het goldenhar syndroom geboren. Dit betekent in haar geval dat ze maar 1 oortje had. Ze heeft al diverse operaties gehad. Zo heeft ze een implantaat voor een hoorapparaat. Maar ook heeft ze sinds een jaar een oortje. Hiervoor heeft ze 2 hele zware operaties moeten ondergaan waarbij de artsen van eigen materiaal een oor voor haar hebben gemaakt. Zware OK's met heftige narcose, morfine, heel veel pijn enz. Maar nooit een klacht. Wat een kippenvel bezorgt ze me elke keer weer de kanjer. Maar ook LINDA bezorgt mij kippevel. Een hele tijd geleden was er een mooi reportage van mensen waar iets (lichamelijk) anders dan anders was. Kippevel Linda en super dat je dit doet.
Super mooi ding, wil ik wel winnen hoor !!
Kippenvel heb ik bij vele momenten in mn leven ; ........Als ik in een vol voetbalstadium ben en het volkslied wordt meegezongen,... als ik mn kinderen zie juichen na het scoren van een doelpunt,..... als ik mn vriendin spreek over het gevecht wat haar dochter moet leveren om leukemie te overleven...Bij aanzwellende muziek......, in de kerk bij mooi gesproken woorden ... vaak kippenvel dus...
Ik heb mijn ouders en mijn broer op vrij jonge leeftijd verloren. Mijn vader en mijn broer door drank en mijn moeder aan kanker. Dat is nu al lang geleden en nu ben ik zelf hartpatient, longpatient en diabeet en heb al een paar keer een infarct gehad. 2 keer maar net op tijd gedotterd enz.. Later besefte ik dat steeds als ik hartkloppingen en/of klachten heb er een droom aan vooraf gaat. Ik droom dan dat mijn broer me op komt halen, meestal op de brommer, daar reden we toen op, en ik stap dan achterop en hij rijdt weg. Vaak over vlakke wegen maar soms ook door onherbergzaam gebied en dan zie ik ineens een helder wit licht en weet ik waar hij naar toe gaat. Tot nu toe ben ik altijd van de brommer af gesprongen omdat ik nog niet met hem mee wil daar naar toe. Dagen daarna lopen de rillingen nog over mijn lijf en heb ik keer op keer kippevel als ik aan mijn droom terug denk.
Mijn mooie, stoere, lieve dochter die 5 maanden geleden is bevallen van een tweeling, 2 binken die ze tot op de dag van vandaag borstvoeding geeft, Heel bijzonder en prachtig. Als ze dan gaat voeden, allebei de jongens aan een borst, jahhhh, dat is pas kippevel.
de liefde die door me heen gaat als ik naar mijn slapende kindjes kijk, zorgt bij mij voor kippenvel!
Er zijn zoveel kippenvelmomenten , zomaar van een liedje dat je hoort en waar je kippenvel van op je armen krijgt niet normaal , Of dat er een paar armen om je heen geslagen worden van één van de kids , met bedankt mam . Of dat je vader potseling overlijdt tijdens zijn vakantie .Of dat je hoort dat één van je beste vriendinnen borstkanker heeft en zich er zo dapper doorheen slaat .Jij zelf op dat moment ook een knobbeltje voelt die gelukkig "maar" een cyste blijft te zijn .Of dat je schoonmoeder van 75 zomaar een tablet aanschaft omdat haar dat toch wel handig lijkt haha Maar het moment bij mij is het toch wel dat ik begin van dit jaar ons eerste kleinkind in mijn armen kreeg (en tranen natuurlijk :P )
Samen met een geliefde naar Yann Tiersen La Valse D'amelie luisteren en weten dat het goed is!
Waar ik kippenvelmoment van krijg is bij het horen hoe trouw een hond kan zijn. Als ik dit nu typ dan zie ik op mijn arm alweer kippenvel verschijnen. Hoe vaak hoor je wel niet in het nieuws dat de hond zijn baasje is overleden en het diertje niet van zijn graf weg te halen is. Dat vrienden van de overleden baas eten aan het beestje moet geven en het dier wil het niet eten omdat hij zijn baasje zo mist. Maakt niet uit wat voor weer het is en diertje blijft waken bij het graf van zijn baasje. Totdat de hond zelf komt te overlijden. Nogmaals hoe trouw kun je zijn. En dan zijn er toch nog mensen die dieren mishandelen, ongelofelijk. Ook al win ik niet de Samsung Galaxy Note 10.1 ik heb mijn kippenmoment toch kunnen vinden en kunnen schrijven en kunnen delen. Heel veel dingen passeren in je gedachten en kijk je vervolgens naar je huid en je ziet die kippjes niet opkomen. Dan ga je door met denken en dan ja.... dan zie je ze omhoog gaan het velletje en weet je dit is mijn kippenvelmoment.
Ik krijg nog steeds kippevel als ik aan de manier denk waarop ik de liefde van mijn leven heb ontmoet (nu mijn man). Na drie jaar vrijgezel te zijn geweest met een reeks van mislukte, vrij korte relaties, besloot ik van de ene dag op de andere een sabbatical op te nemen van mijn werk. Een maand later zat ik op het vliegtuig naar het eiland Maui (Hawaii). Via het internet had ik een baantje geregeld in een jeugdhostel, om gratis onderkomen te hebben. De avond dat ik zonder enig plan en geen idee hoe ik bij het jeugdhostel moest komen op de luchthaven van Kahului stond, ging het ineens door mij hoofd;" je leven zal hier voor altijd veranderen". 3 weken later kwam ik een kanppe surfer (mijn man) tegen in een widnsurf shop. Een Duitser, die een greencard had gewonnen en al 6 jaar op Hawaii woonde. Het klikte meteen, en tijdens onze eerste date ontdekten we dat we allebei tegelijkertijd in Tanzania hadden gewoond als kinderen. Zoveel toeval kan er bijna niet bestaan. Ik mailde drie dagen later aan mijn moeder dat ik de met Christian zou trouwen. En dat hebben we gedaan, op het strand van Maui in 2004. Inmidels zijn we al 8 jaar gelukkig getrouwd en hebben we twee prachtige kinderen. Sommige dingen zijn gewoon "meant to be".
Mijn kippenvel moment....nou dat is nog niet zo lang geleden. Mijn 10 jarige dochter heeft al veel sporten geprobeerd,maar ze was ergens nergens goed in...bij tennis kon ze nog geen bal raak slaan...bij dansen was zij de enigste die altijd uit de maat danste enzo. Nu zit ze sinds een half jaar onder synchroonzwemmen...ik dacht och we zien wel. We kijken wel eens bij de trainingen,maar dan zie je ook niet veel. Dus twee weken geleden had ze haar eerste echte wedstrijd ...ze moest de bassisvormen en houdingen laten zien en kreeg dan punten van een jury.Tjee wat een serieeuze bedoening was dat,maarja. Ze deed het in mijn ogen goed,maarja dat deden alle meiden. Toen kwam de prijsuitreiking.De namen werden opgenoemd en eerst de minste punten en toen plaats 3-2 en 1. Ik hoorde haar naam maar niet en dacht al...ohhhh zijn ze haar nu ook nog vergeten. Tot ik hoorde en de eerste plaats is voor....AHHHHH de naam van mijn dochter.Ze had de hoogste score gehaald en kreeg een persoonlijk woordje van de jury die haar geweldig vonden.Nou ik kan jullie vertellen dat ik bijna omviel....en dat ik tranen in mijn ogen kreeg en heeeel veeeeel kippenvel.Mijn dochter is toch ergens goed in...ik ben nog nooit Zo trtrs geweest op haar!!!
Heel in het kort: Mijn broer is helaas overleden op zijn 29 ste jaar, we wisten niet waaraan. Hij werd zomaar ineens zieker en zieker en men kon niet vinden wat de oorzaak was. Na obductie bleek hij een hersentumor gehad te hebben. Mijn broer hield enorm van muziek. Op zijn begrafenis uiteraard veel mooie muziek. Het stilte nummer was 1 van zijn lievelingsnummers: ' Bed of roses.' Bon Jovi. 1 Jaar later trouwde mijn zus. Ze had een band die met name nogal wat Salsa nummers speelden, dat had ze ook afgesproken. De hele dag mis je uiteraard mijn broer, die er niet bij mocht zijn. In gedachten was hij erbij. Op het laatst van de avond gaf de band nog een nummer als toegift, zonder dat dit afgesproken was, zette de band in: ' Bed of Roses'. Daar stonden we, tranen in de ogen, kippevel. Het seintje van mijn broer, 'IK ben er bij hoor!'
Wow wat zou ik die graag winnen ! En nu maar duimen dat ik hem heb! Gr. Wil
Mijn kippevel moment(en) was toen mijn jongste dochter na het overlijden van mij moeder een tijd lang 's ochtends vertelde dat ze haar 's nachts had gezien en gesproken , en vervolgens in detail vertelde in hoe het met haar was en welke kleuren ze zag, hierna tekende ze alles op papier.......
mijn kippenvel moment was het moment dat ik erbij mocht zijn toen mijn vader de overstap maakte naar het hiernamaals.
Mijn kippevelmoment is zo elk jaar rond de 21 ste december als ik denk dat ik en mijn gezin bijna ingeslapen waren door koolmonoxidevergiftiging en in het ziekenhuis belande en wij zo een anderhalf uur van de dood verwijderd waren ,dat bezorgd mij nog steeds kippevel .
Als ik in de Goliath zit
het moment dat ik thuis kwam met Juno, de 8 jarige golden retriever, Uit het asiel voor mijn toen 6 jarige dochter... (ze had nogal moeite met De scheiding van haar vader en mij) Ze kon niet uit haar woorden komen, maar haar ogen met tranen van geluk dat ze een hond kreeg.... .... Kippevel..
Als ik deze Samsung Galaxy Note 10.1 WIN dan heb ik een kippenvelmoment.
Mijn kippevel moment was een paar weken geleden. Ik belde aan bij mijn buurman waar een pakketje was bezorgd voor mij. Hij deed open en overhandigde mij het pakketje en daarna deelde hij mij mee dat hij een boodschap had van mijn vader. Mijn vader is dit jaar in maart heel plots overleden waarna mijn zus en ik hem met een hele goede vriendin van hem hebben gevonden. Nogal shocking en ik ben de rest van het jaar aan het vechten geweest tegen een depressie als gevolg van dat alles. Maar mijn buurman heeft hem in zijn dromen gezien en mijn vader had hem gevraagd mij te zeggen dat ik me niet zo'n zorgen moest maken en dat hij over me waakte.....een behoorlijk kippevel moment voor mij.....
Mijn werk
Het ultieme kippenvelmoment is voor mij toch wel de gedachte aan een concert van genoemde BN-ers.Mijn haren gaan er ook van overeind staan,ik krijg een droge bek en het zweet breekt me uit alleen al bij de gedachte dat ik erbij zou zijn.Geef mijn portie maar aan Fikkie of aan Kippie wat je wil.
GEEN KIPPENVEL... maar wel een bekende tinteling over je huis bij het lezen van Linda 99. Het komt allemaal wer boven als je de verhalen leest over relaties met je baas. In mijn geval dus met je medewerker. Eerst ontkennen dat er wat is, terwijl iedereen opmerkt dat je wel heel veel overwerkt samen. "We kunnen nu eenmaal goed opschieten, bla,bla". Nu alweer 8 jaar getrouwd. Heel herkenbaar, ik zou het direct weer (ove)r doen! als ik de kans kreeg.
Mijn kippenvel moment staat me nog als de dag van gisteren bij, het was 21 januari 2009, mijn vriendje en ik waren die middag naar het ziekenhuis geweest, aangezien we daar al een paar maanden liepen, omdat het zwanger worden niet vanzelfsprekend ging, we hadden die middag een gesprek met de gynacoloog over het hoe en wat. we hadden te horen gekregen dat ik medicijnen moest gaan slikken om een eisprong op te wekken, maar aangezien ik nog niet mijn periode had gehad moest ik een menstruatieopwekker gaan slikken, maar eerst moesten we een zwangerschapstest gaan doen, dus zogezegd zo gedaan, savonds een testje gedaan, maar na een aantal (lees: veeeeel) tegenvallende testjes was de hoop niet zo hoog, zenuwachtig drentelde ik rond de test, dat zelfs mijn vriend er gestrest van werd, en zei dat ik een rondje om het huizenblok moest gaan lopen ;) maar om dat zelfde moment kregen we positief nieuws van de test, krijg weer kippenvel nu ik eraan terug denk, kippenvel over mijn hele lijf, tranen in mijn ogen, een grote grijns van oor tot oor, en bibberende benen hahaha, gelijk mijn hartsvriendin opgebeld, die in een winkel stond, en toen ik het goede nieuws vertelde, kreeg ze een soort zelfde lichamelijke toestand, ze begon te gillen en huilen van blijdschap gelijk. we waren door het dolle heen. op een gegeven moment hoorde we een medewerker van de winkel vriendelijk doch dringend vragend of ze aub wilde afreken en de winkel wilde verlaten, ze waren nl al 10 minuten dicht :) ja met STIP is dat mijn kippenvelmoment!
Wow wat een mooi cadeau. Ik heb nooit geluk met dingen winnen. Zou fantastisch zijn om zo iets moois te winnen.
in 1996 lag mijn moeder op 2 december in coma.De vooruitzichten waren heel slecht en de artsen stopte de behandeling.De stekker van de apparatuur waar ze aan lag moesten eruit.Ik raakte totaal in paniek en vroeg uitstel tot de andere dag en .....................de andere dag ontwaakte mijn moeder uit haar coma.dit had niemand verwacht,het leek wel een wonder.Het eerste contact weer met mijn moeder, was een kippenvel moment.Ondertussen is mijn moeder 74 jaar(toen 58) en heeft ze vorig nog in een hospice gelegen....................maar kwam er weeeeeeeeeeeeeer uit. Ik ben blij dat ik haar nog steeds kan opzoeken in het verpleegtehuis.
ik na 3 jaar werken met een verstandelijk gehandicapte vrouw ineens spontaan een kus van haar kreeg, ik werd helemaal warm van binnen, maar de buitenkant was kippenvel!
Mijn LINDA. kippenvelmoment staat in Linda 73. Het is het interview met Hans Ubbink waarin hij vertelt over de dood van zijn ouders, vlak na elkaar. Over de moeilijke keuze die zijn moeder maakte door zelf te beslissen om te stoppen met dialyse, waardoor ze aan de ene kant haar (volwassen) kinderen achterlaat, en aan de andere kant rust vind in het achterna reizen van haar geliefde echtgenoot die een paar maanden eerder overleed. Hans zegt: "Het heeft iets moois dat mijn ouders zo kort na elkaar zijn gestorven". Kippenvel!!
Mijn kippenvel moment was het moment dat de artsen ons vertelden dat onze zoon het ging halen ondanks alle complicaties. Een moment van kippenvel en andere emoties....
Mijn kippenvelmoment was vorig jaar dat de verwarming stuk ging, berekoud!
mijn ultieme kippenvelmoment.. ik kan alleen een heel positieve bedenken: ik krijg elke keer weer kippenvel van mijn vriend :)
Mijn LINDA. kippenvelmoment was absoluut de fotoreportage van de bejaarde dames die klassiek ballet beoefenden. Zelf ben ik 21 en doe ik al 15 jaar aan ballet. Ik heb er nog nooit over nagedacht dat je daar zo lang mee door zou kunnen gaan! Toen ik aan het eind van de reportage las dat inmiddels een vrouw die op de foto stond overleden was kreeg ik echt kippenvel.
toen wij onze te vroeg geboren kleindochters bij elkaar in de couveuse zagen liggen, waarna ze met loeiende sirenes naar het amc in adam werden gebracht
Ik ben naar een concert van Andre Rieu geweest, toen de 3 tenoren aan het zingen waren, toen kreeg ik kippenvel, Dit was mijn kippenvel moment
mijn zoontje is met 28 weken geboren, Binnen 15 minuten was hij er zonder enige medische hulp. hij heeft 3 mnd in het zkh gelegen en wij waren dan ook erg blij dat hij naar huis mocht. helaas duurde dit 5 dagen hij had uitdrogingsverschijnselen en was apatisch. Hij had het RS virus (dit is bij jonge kinderen gevaarlijk omdat de luchtpijp kan dicht slippen) In mijn armen kreeg hij eenacute hartstilstand en werd direct blauw. Hij werd gereanimeerd en moest weer 1 mnd blijven . Vd kerst kwam hij naar huis een mooier kerstkado hadden ze ons niet kunnen geven. Deze perioden met veel angst, verdriet, onzekerheid , heeft me zeker kippenvel bezorgd en nog word ik emotioneel als ik dit typ. Alles is toch goed gekomen. Als ik nu naar mijn zoon kijk zie ik een lieve mooie jongen een vechter zeker weten. Ik ben enorm trots. Hij is sterk en hij zal er zeker komen. En onze band is enorm , want het is vreselijk om een kind te verliezen .
Mijn kippevelmoment komt als ik binnenkort de mooie tas om mijn schouders hang die ik kreeg bij het mega-abonnement van Linda!!
Kippenvel momenten komen regelmatig uit onverwachte hoek en hebben betrekking op kleine dingen.
mijn ultieme kippenvel moment was toen ik 17 was en ik met de internaat waar ik woonde naar de concert van boys to men ging. En Micheal van boys to men het stukje vertellende tekst in de nummer van end of the road ging doen. Wauw toen ging mijn hart wel 100 keersneller en een heleboel kippen vel kreeg ik erbij. Want ik smolde al toen ik het op de radio hoorde maar live was het echt honderd keer beter. En ik krijg vaak ook veel kippenvel bij hele gevoelige mooie rustige nummers.
Wat heerlijk om al deze verhalen te lezen. Daar krijg Ik nou kippenvel van!
ik krijg vast kippenvel als ik deze prachtige samsung win! ik zag hem een paar weken geleden in de winkel en dacht alleen maar WAUW............
Waar ik kippenvel van krijg? ALS HET KOUD IS!!!
Een kippevelmoment...? Dan moet ik toch echt een geheimpje vertellen.. Toen ik 15 jaar geleden midden in mijn puberteit zat en mijn vriendinndetjes alles van de backsteet boys, spice girls of 3T spaarde, zat ik stiekem plaatjes van Linda de mol te plakken in een plakboek. Ik weet nog heel goed dat Linda een wassen beeld in madame tossauds kreeg, toen in een mantelpakje met enorme harten erop. Of (ik weet niet of ze er zelf aan herinnerd wil worden) haar zang-debuut met haar nummer beethoven die ik helemaal mee kon zingen.. Maar mijn kippevel moment kreeg ik pas toen het eerste nummer van Lindamgazine uit kwam (2003?).. Ik heb toen staan azen op een hele grote sticker waarop iets in de trant van "lindamagazine is uit!" en heb die heel stiekem tussen het tijdschrit gestopt, afgerekend en heel blij de winkel uit gelopen toen het was gelukt.. Linda, ik weet niet hoe je het doet, maar jij doet wat met mensen ;)
Mijn kippenvel onstond tijdens een zomervakantie in Canada. Ik was als vrijwilliger op zee het gedrag van walvissen aan het bestuderen. Plotseling was daar die ene minke whale die verscheen en recht op ons afzwom. Vlak voordat hij ons zou raken dook hij onder de boot. Mijn hart stond stil... en kippenvil op mijn armen, WOW!
Ik krijg kippenvel van oude mensen die al jaren bij elkaar zijn <3 , en nog zo verliefd naar elkaar kijken en lachen! Zo mooi om te zien!! Krijg ik een geluks kippenvel mo!mentje van
Toen ik van de neuroloog hoorde dat mijn zoontje van 1 jaar oud nog maar maximaal 3 maanden te leven had door een hersentumor in z'n hoofdje....en dat er geen plaats was op de kinderoncologie afdeling en we maar rustig naar huis moesten gaan...ja,toen kreeg ik wel kippenvel!
Ik heb 2 jaar geleden de rottigste beslissing van mijn leven moeten maken. Ik heb toen de keuze moeten maken om mijn paard, zij was nog maar 11 jaar, dus veel te jong, in te moeten laten slapen. Dit door een wond die zij was opgelopen doordat ze in het draad had gezeten. Na ruim 3 maanden dierenartsbezoeken en bezoeken aan de kliniek, heb ik helaas moeten besluiten om haar in te moeten laten slapen. Ik heb de dag dat ze werd ingeslapen met haar doorgebracht en tot aan het einde toe begeleid. Dit is en was mijn grootste kippenvel moment van toen en nu nog steeds als ik eraan terug denk.
5 jaar geleden kregen wij n ernstig autoongeluk in de VS, Ik weet er niets meer van, maar mijn man dacht echt dat ik dood was, helemaal weg door de klap... Zijn kippenvelmoment... Vannacht lag ik in bed met mijn pasgeboren kleindochter in mijn armen, mijn dochter voelde zich zo ziek, ik ben naar haar toegereden en we hebben samen de nacht Overwonnen..... Kippevel optimaforma
Mijn kippenvel moment was, toen wij een reis naar Indonesie maakte. We vlogen van Singapore naar Sumatra, we zaten ongeveer een een half uur in het vliegtuig en hingen boven zee, toen er een motor kerosine begon te lekken, we moesten zo snel mogelijk terug naar Singapore, wat was ik blij toen we lande, de brandweerwagens stonden al klaar, we moesten vlug uit het vliegtuig, en toen we naar een aantal uren, weer de lucht ingingen met een ander vliegtuig zat de angst er toch goed in, toen we op Sumatra landen, slaakte we toch wel een zucht van verlichting.
Mijn kippenvel momentje.... vorig jaar heb ik -9 dagen na de geboorte van ons tweede zoontje Luc- thuis een ernstige bloeding gehad. M'n oudste zoon Bas heeft alles gezien en heeft ook gezien hoe ik hals over kop weg opgehaald werd met de ambulance. Mijn kippenvel momentje was het moment dat Bas mij uitzwaaide toen ik met de brancard ons huis uit werd gereden... 'dag mama', zei hij. Wat was ik op dat moment trots op mijn mannetje... trots op hoe hij op dat moment met de situatie om ging. Het overkwam hem net zo goed als mij... maar wat was hij sterk op dat moment, ondanks alle horror die hij in het uurtje daarvoor mee had gemaakt.
Toen ik afgelopen juni speciaal voor mijn moeder de Alpe d'Huez zes keer opfietste om geld op te halen voor de Alpe d'HuZes (KWF) speciaal voor mijn moeder die het jaar daarvoor een week na de Alpe d'HuZes is overleden. Toen we 's ochtends om half 5 vertrokken, en we de eerste bocht (bocht 21) naderde zag ik haar naam groot op de weg geschilderd, een echt kippenvel moment, want voor haar deed ik dit allemaal! Vrienden van mijn ouders hadden de avond ervoor haar naam op de straat geschilderd, zo mooi! Niet alleen was dat een kippenvel moment, de hele dag was bijzonder mooi! Alle kaarsjes in elke bocht, ieder die fietste met een eigen verhaal, maar voor hetzelfde gevoel, alle supporters langs de kanten (zelfs al om half 5 's ochtends!) tja... duidelijker kan niet toch? Echt een MEGA kippenvel moment!
Mijn kippenvelmoment is nog maar zeer recent. Mijn vriend, en vader van onze twee kleine mannen van 3 en 1 jaar oud, was met zijn vrienden een lang weekend "los" in Belgie. Zaterdagavond krijg ik een telefoontje uit Belgie dat hij onderweg is naar het ziekenhuis... Blijkt er een stuk ossehaastournedos is zijn keel vast te zijn blijven zitten waardoor hij 3-3,5 minuut zonder zuurstof heeft gezeten. Dankzij 8 goede vrienden, een goede conditie, veel lomp geweld en de heimlich greep is het stuk vlees uiteindelijk uit zijn lijf gekomen. Toen ik hem maandag weer in mijn armen kon sluiten en hij me vertelde dat hij dacht dat het voorbij was en hij zijn jongens nooit meer zou zien, stonden al mijn haren recht overeind! Ik ben enorm schrokken van zijn bloeddoorlopen ogen, de lijkplekken in zijn hals en zijn opgezwollen hoofd maar wat een (on)machtig gevoel kan het leven je dan geven. En te bedenken dat hij 1,5 maand later, ondangs zijn gekneusde ribben, ook nog de marathon van Eindhoven uit heeft gelopen maakt mij dubbel trots en heeft me de laatse maanden veel kippenvelmomenten bezorgd.
Mijn kippenvel moment was afgelopen weekend toen mijn kleindochter bij mij logeerde. Ze heet Nanou en is zeven jaar. 's morgens in bed kwam ze bij me liggen en streelde over mijn haar en knuffelde graag met me. Nadat we hadden ontbeten en ze in bad had gespeeld gingen we knutselen. En toen had ze een cadootje voor me. Een ingepakt briefje met de tekst: "lieve oma ik vind je de liefste van de heelen wereld". Daar kreeg ik kippenvel en tranen van in mijn legen van ontroering
Mijn kippenvelmoment is van vorige week. Ik ben een gevoelsmens en sta met beide benen op de grond. Helaas heb ik geen goed contact met mijn oudere broer en zus. De een is wars van gevoel en is daardoor afstandelijk en soms ronduit lomp tegen me en de ander heeft zoveel problemen dat ik afstand hou om er zelf niet ingezogen te worden. Mijn vader is ook nogal zwart-wit maar is door de ouderdom wel gevoeliger geworden. Gelukkig is ons contact daardoor verbeterd. Mijn moeder is lang geleden al overleden. Aangezien ik 50 word geef ik met mijn man een feest , wat tevens ook ter ere van onze liefde is. Enthousiaste reacties vielen me helaas niet ten deel toen ik hen uitnodigde en ik was behoorlijk van streek door zoveel afstandelijkheid. Toen heb ik contact gezocht met een aurareadster en wat ze zei gaf mij het ultieme kippenvelmoment: je moeder staat helemaal achter je en zoals je de dingen doet is helemaal goed ! Ik kan nu de dingen doen en leven die zij wilde. Dat gaf me meteen veel energie en blijdschap en de kracht om door te gaan op de weg die ik bewandel. Dus gewoon mijn gevoel blijven volgen en mijn eigen weg blijven gaan ook al is dat ver verwijderd van de anderen.
Mijn kippenvelmoment was de eerste keer dat ik de reclame zag van National Geographic Channel met de muziek van Leo Nissim" Countryside Promenade''. Deze tekst hoort erbij: ‘If you are, you breathe. If you breathe, you talk. If you talk, you ask. If you ask, you think. If you think, you search. If you search, you experience. If you experience, you learn. If you learn, you grow. If you grow, you wish. If you wish, you find. And if you find, you doubt. If you doubt, you question. If you question, you understand. And if you understand, you know. If you know, you want to know more. And if you want to know more, you are alive
Wat is mens zijn toch mooi, triest, fantastisch, vreselijk...Kippenvel van al die mooie, ontroerende, fantastische, trieste kippenvel momenten die iedereen hier zo openhartig met elkaar deelt.
Als ik naar mijn super geweldige zoontje van 2 kijk en er aan denk dat de artsen 13 jaar geleden zeiden dat ik door mijn verkeersongeluk nooit moeder zou kunnen worden...
Een beetje gek kippevelmoment... We zaten met ons gezin in de Rai bij een concert van K3! Als ik naar mijn dochtertje naast me keek kreeg ik kippevel van haar blije opgetogen gezichtje. En dat ze me steeds vroeg: "Is dit in het echt mama?"
Mijn kippenvel moment was toen ik na maanden hard werken en een shit tijd in Nederland eindelijk aankwam in Australie, een reis waar ik al jaren naar had uitgekeken. En waar ik, na afloop, met kippenvel soms weer terug denk aan geweldige tijd daar.
Mijn kippevel moment was toen we hoorde dat onze dochter gezond was, Ik had last van zwangerschapsvergifte ging en onze dochter werd 6 weken eerder gehaald, het ging erg slecht met me , mijn nieren gingen achteruit en het ging ineens heel snel... met spoed werd ik naar de verloskamer gebracht, en binnen een HALF uur!!!! is ze geboren, onze hele kleine meid was veeeelll ste klein slecht 1800 gram, wat een prachtig mooi meisje, ,ze hebben haar gelijk weg gehaald, want ze ademde niet.. toen ze na ongeveer een uur kwamen vertellen " ze is gezond," wat was het mooiste kippenvel moment wat we beleefd hebben! Na 6 weken is onze sterke meid thuis gekomen, en nu is ze een vrolijke gezonde" grote kleuter van 4!
Kippenvel krijg ik als mijn dochter (8) mij haar dagboek laat lezen waar instaat hoe ontzettend veel ze haar overleden broertje (3) mist. Haar vertrouwen in mij, het feit dat ik haar dagboek mag lezen, en haar onvoorwaardelijke liefde voor haar broertje bezorgen mij kippenvel
Kippenvel als we elkaar eens in de paar jaar tegen het lijf liepen. Kippenvel als je na 23 jaar weer gezoend wordt door je eerste vriendje. Kippenvel als blijkt dat het vonkje nooit is gedoofd. Kippenvel omdat ik na 3,5 jaar samen alleen maar meer van je hou!
Kippenvel.... Van al het mooie van de herfst kleuren om mij heen.....
Als ik in de kamer zit en er rommel-de-bommelt iets met veel kabaal de trap af. Mijn hart zit dan in een stroomversnelling en alle haren staan rechtovereind. Valt er een kind van de trap? Gelukkig valt het meestal mee en is het een tas en geen kind...
mijn dochter vertelde dat ze ging trouwen dit had niemand verwacht en nu een groot feest kippevellen feest
Toen mijn broer van de week vertelde dat ik tante zou gaan worden en hij dus een zoon of dochter zou krijgen!!. De eerste poging was mislukt, dus ik was dolblij dat ze nu weer zwanger waren.
Helaas is 2 maanden geleden mijn man overleden. Ik werd net gebeld door een van zijn vrienden van zijn voetbalteam met de mededeling dat ze een aan het eind van het voetbalseizoen een toernooi willen gaan organiseren ter ere van mijn man. Van dat geweldig lieve gebaar kreeg ik kippenvel!
Mijn kippenvel moment was toen ik als stagiaire onderwijsassistent in een klas stage liep. Er kwam een meisje uit mijn groep naar mij toe en vroeg of ze mij even apart kon spreken. Tuurlijk, zei ik. Ze vertelde mij dat ze met haar moeder naar de dokter was geweest en dat die zei dat ze een beetje te zwaar was en dat ze gezond moest eten. Hierdoor was het meisje in paniek geraakt en had besloten dat ze niet meer mocht eten, want ze wilde dat de dokter en haar moeder trots op haar waren en ze niet meer te dik was. Ik herkende mij zelf in haar ( niet toen ik klein was maar wat ouder). Ik heb zelf hiermee gekampt en wilde niet dat dit meisje overkwam wat mij is overkomen. Dat gun je niemand. Toen heb ik haar verteld dat ze niet moest stoppen met eten, dat dit niet werkt. Ik vertelde haar dat je gewoon minder moest snoepen en lekker veel fruit en groente moest eten. Ook vertelde ik haar dat ze lekker moest buitenspelen of op een sport moest gaan. Goed slapen is ook belangrijk en af en toe een snoepje is helemaal niet erg. Ze was erg blij met het antwoord en vroeg of ik het aan niemand wilde zeggen. Dat beloofde ik. Ik kreeg kippenvel omdat zo'n jong meisje mij in vertrouwen nam en niet haar juf.
Ik had een kippevelmoment toen mijn vriend mij bleef knuffelen en zijn liefde voor mij bleef uitten ondanks dat mij gezicht ontploft was na een allergische reactie.
http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1261456 Mijn kippenvel moment was toen ik deze doc. had gezien over Jeroen/Jeroen, heeft een heel diepe indruk op mij gemaakt, zijn begeleider en zijn moeder waar ik veel respect voor heb, deze doc. mag van mij een prijs winnen in binnen en buitenland, met zoveel liefde gemaakt en Jeroen, een heerlijke jongen waar je onbewust, al ken je hem niet en nooit zal ontmoeten van gaat houden. Ik kan bladzijde vol schrijven hoe gelukkig je mag wezen met *gezonde* kinderen, al is Jeroen een autistiche jongen hij maakt je aan het lachen, dan zie je zijn moeder in deze doc. waar je onbewust bij denkt, wat een heerlijk mens, hoe zei met haar kind omgaat, nee als je deze doc. nog niet gezien had ga er voor zitten. Ik ken geen van deze mensen uit deze doc. maar vergeten zal ik Jeroen niet..........mijn kippenvel moment waar ik nu weer kippenvel van krijg als ik aan Jeroen/Jeroen denk.
Toen ik mijn (inmiddels) echtgenoot heb leren kennen was zijn moeder net een paar maanden daarvoor overleden aan de gevolgen van borstkanker. Vreselijk. Ik heb haar dus ook nooit gekend. Ruim een jaar later woonden we samen en waren we in verwachting. Heel bijzonder, we waren uitgerekend op de datum dat zijn moeder is overleden. Onze zoon heeft zijn oma dus ook nooit gekend. Met koninginnedag had hij een heliumballon gekregen. Hij had deze s avonds in de auto gelaten, ik zou hem de volgende dag eruit halen maar de ballon was weg. Bleek dat mijn echtgenoot de avond daarvoor niet goed had opgelet en de ballon was de auto uitgevlogen. 2 week geleden begon onze zoon ineens over die ballon. (Wij dachten dat hij het allang was vergeten). Het was niet erg dat de ballon nu naar de hemel was gevlogen, dan kon beppe (is Fries en betekend oma) er mooi mee spelen. Dat was voor mij en mijn man wel een echt kippenvel-moment
Mijn kippevelmoment was afgelopen zomer. Ik had net 3 weken een kitten, op een ochtend hinkte ze op 3 poten voorbij: kniegewricht afgebroken. Dit moest worden geopereerd door een specialist maar die waren allemaal met vakantie, uiteindelijk heb ik dus 4 uur in de auto gezeten en alles bij elkaar 1200 euro afgerekend om er twee pinnen in te laten zetten. We kwamen 's avonds om 21.30 thuis, ze was suf van de narcose dus ik heb haar met mandje en al naast mijn bed gezet en ben gaan slapen. "s Nachts klauterde die kleine smurf, net 11 weken oud en amper drie weken bij mij, uit het mandje en tijgerde zich op 3 poten omhoog op mijn bed om tegen mij aan te gaan liggen spinnen! Kijk, ik heb geen relatie, boeiende carriere of (nog) een stuiver op mijn bankrekening, maar trots dat ik toen op haar was!
In 2007 is mijn moeder plotseling overleden aan een hartstilstand. Mijn vader was van de ene op de andere dag weduwnaar. Van het huishouden had hij zeker geen brood gegeten en omdat ik nog thuis woonde heb ik heb alles moeten leren, van aardappelen bakken tot het zetten van koffie. Mijn oudere zus was toen net bevallen van haar eerste zoontje en probeerde met de riemen die ze had zich zelf staande te houden. Ondertussen heel wat jaren verder belt mijn vader nog steeds iedere week om te vragen hoe het gaat. Ik ben weer aan het opkrabbelen na een zware depressie. Een kippenvelmomentje was voor mij dat mijn vader na 4 jaar weer eens belde om te vragen hoe je verse worst klaar moet maken want hij moest vanavond thuis voor het eten zorgen en ik wist hem zo goed uit te leggen hoe hij dit moest doen.
Ik ging backpacken in de Filipijnen en ik moest een busreis maken van zeven uur naar de haven van Maya. De bus was enorm gammel en er zaten geen ramen in de bus. De Filipijnen in de bus spraken geen tot gebrekkig engels en er was geen toerist te bekennen. Na 6 uur reizen gingen er enorm veel mensen uit de bus, en na een half uur zat alleen ik in de bus. Volgens de chauffeur die geen engels sprak moest ik nog even blijven zitten wat mij kippenvel bezorgde. Ik heb de film Bordertown gezien met jennifer Lopez waarin vrouwen werden verkracht aan het einde van de busreis en dat was het enige waaraan ik dacht. Het was al donker wat mij zoiezo al kippenvel bezorgd als ik alleen ben met een man ben die ik niet ken. Na een half uur kwamen we aan de op de bestemming! Gelukkig was mijn kippenvel moment voor niets en kwam ik er ongeschonden vanaf!
Van al deze verhalen krijg ik kippevel en valt mijn verhaal volledig in het niet! Maar als ik naar mijn dochter kijk en zie hoeveel verdriet ze heeft om haar vader (scheiding) dan krijg ik kippevel!
Mijn kippenvelmoment was tijdens het concert van KANE op het Almerestrand in 2005. Het hele concert was 1 en al kippenvel momenten. Maar het hele speciale moment was wel. Dat Dinand vertelde dat er 1 nummer was wat hij eigenlijk niet live speelde. Maar hij vond het nu toch wel een goed moment. Hij ging op het einde van de catwalk staan, vlak voor onze neus, en ging daar het nummer Dreamer spelen wat hij voor zijn overleden Guusje had geschreven. Wanneer ik dit type krijg ik weer kippenvel en tranen in mijn ogen. Hij zong dit met zoveel emotie dat je die gewoon meteen voelde. Ook was het bijzonder om hem dus van zo dichtbij te horen zingen zonder toetsers en bellen. Dit is en blijft een speciaal moment waar ik nog vaak aan terug denk...
Elke dag krijg ik weer kippenvel, als ik mijn poes,een Heilige Birmaan, weer zelf voer. Ze kreeg anderhalf jaar geleden een acute nier-vergiftiging en wilde al lange tijd niet meer zelf eten. Ze is gespoeld en het enige wat de dierenarts zei is: "Wat ze ook eet, het maakt niet uit, ze MOET eten." Ik dacht: "Hoe pak ik dit nu aan!" Het enige probate middel was haar zelf te voeren. Ik doe dit nu al anderhalf jaar 2x per dag. Het is ontroerend om te zien hoe ze me aankijkt : "Gaan we weer, vrouwtje?"Ook moet ze veel drinken en dat doet ze na veel zacht aandringen. Ik zeg dan: En nu even drinken en daar gaat ze, zo lief. Elke keer krijg ik weer kippenvel.
Ik ontdekte zelf een knobbel in mijn borst. Volgens de chirurg niets bijzonders. Ik vond toch, dat het er uitgehaald moest worden. BInnen 5 weken van niets aan de hand en 3 operaties verder, bleek dat mijn borst geamputeerd moest worden omdat het borstkanker was. Gelijk een tip voor alle vrouwen en mannen, wees assertief en luister naar je lichaam ;-) Het gaat nu trouwens na inmiddels 15 operaties voor de reconstructie, waar dus alles verkeerd ging wat er maar verkeerd kon gaan, heel goed met me hoor. Dus het verhaal eindigd gelukkig zeer positief.......hopelijk nog positiever door het winnen van de tablet..........
Mijn ultieme kippenvelmoment is...als ik weer even echt THUIS ben, in Nederland: dicht bij mijn ouders, mijn zus en haar gezin en vrienden van vroeger.
Ik denk als ik dit win dat ik dan kippenvel heb. Het lijkt me geweldig!!Zo,n super gave prijs!!
Mijn ultieme kippenvelmoment heb ik ervaren toen ik de eerste keer met een team meedeed aan de Roparun. Wat een ervaring om met zoveel teams, zoveel mensen, je allemaal in te zetten voor dat ene goede doel: zoveel mogelijk geld ophalen voor de palliatieve zorg voor kankerpatiënten. Een heel weekend lang. Een erg zwaar weekend met nauwelijks slaap, waarin je als team de prestatie neerzet om van Parijs naar Rotterdam te lopen. Niet alleen de de lopers leveren deze prestatie, zij kunnen dit alleen maar doen door de fietsers die zorgen dat ze de goede route lopen, de masseurs die de zware benen verzorgen en blessures oplappen, de verzorgers die iedereen van eten voorzien, de chauffeurs die iedereen veilig van de ene plek naar de andere rijden en weer een kamp opzetten (voor een paar uur), de teamcaptain die zorgt dat alles goed verloopt (of het in ieder geval zo laat lijken); kortom: een teamprestatie van formaat. Kippenvel en tranen bij de finish op de Coolsingel. Dit moet je zelf ervaren om het te kunnen begrijpen. Oh en verder natuurlijk de geijkte momenten: de ontmoeting met de liefde van mijn leven, onze trouwdag, de geboorte van onze kinderen, lieve vrienden die er zijn met de mooie momenten en ook met de slechte momenten, etc.
Mijn kippenvelmoment staat op de CD 30 anos cantadole al mundo van het Spaanse mannenkoor Los Sabandeños van Tenerife. Op het nummer Como paranos en el aire begint na twee minuten een solo en die is al mooi. Maar na vier zangregels komt er een tweede stem bij: Kippenvel! Iedere keer weer.
Als ik het koud heb!
Kippenvel is iets moois. Iets wat je prikkelt. Iets .. een gevoel van vreugd gecombineerd met angst dat over je lijf heen schiet. Niet vaak zul je dit gevoel over je heen krijgen. Alleen als jij als persoon iets moois ziet,voelt of hoort. Kippenvel is dus eigenlijk heel persoonlijk. Daarom is zoon moment zo bijzonder en heel mooi. Het mooiste maar ook verdrietigste kippenvel momentje van mij was het moment dat de vader van mijn beste vriendin overleed. We stonden op de condoleance naast elkaar toen zij plotseling tot iedereen zijn verbazing een enorm mooi nummer zong over angst. Ze keek mij zoon 2 minuten aan en raakte mijn hand zachtjes aan. Ik wist dat het goed met haar zou gaan. Dat het oke was. Het kippenvel gevoel schoot door mij heen.
Na een scheiding afgelopen zomer ging ik met mijn dochter naar Aruba.'|op de eerste avond zei ze dat ze zo ontzettend had genoten van de eerste dag daar. Ik zei haar er zullen er nog vele volgen. 2 minuten later ging de telefoon haar vader beld op dat zijn moeder was overleden (hartstilstand) Na een mooie dag konden we weer naar huis om haar oma en mijn ex-schoonmoeder te gaan begraven. Onze dochter zong tijdens de dienst een gewelidig mooi liedje. Dat is mijn kippenvelmomentje!
20 maart 2004 kreeg ik een raar gevoel dat mijn vader was overleden. Nadat ik hem een aantal keer had geprobeerd te bellen en ik geen bereik kreeg, belde mijn broertje of ik thuis was Ik was thuis hing op en zei tegen mijn moeder. `pa is dood ik weet het zeker` Toen mijn broertje aan kwam lopen over het tuinpad lliep ik naar buiten en vroeg, `is pa dood ? Ja... Dat gevoel, alsof je blijft vallen, je weet niets meer je begrijpt het niet en zoveel verdriet Ik vond het zo erg voor mn broertje dat hij het aan mij moest vertellen. Ik krijg nog kippenvel als ik er aan denk. Mijn vader is overleden aan een hartstiltand op zijn 48e.
Vorig jaar zat ik aan het ziekbed van mijn moeder in het verpleeghuis. Ik wist toen al dat ze niet beter zou gaan worden. Zelf was ik net een paar weken behoorlijk overspannen thuis en van ellende kon ik bijna niet praten omdat mijn stembanden mijn zwakke plek zijn. Zittend naast mijn moeder die amper nog aanspreekbaar was, bedacht ik me dat ze misschien wel muziek zou kunnen horen. Dus ik heb via YouTube op mijn smartphone haar favoriete muziek opgezocht. Halverwege tijdens het lied deed mijn moeder opeens haar ogen open en keek me met stralende ogen aan en zei heel zachtjes: 'mooi.....'. Niet alleen had ik toen kippenvel, maar ook liepen de tranen over mijn wangen. Een paar dagen later is ze overleden, maar ik zal dat kostbare kippenvelmoment nooit vergeten.
Kippenvel krijg ik van onze kleindochter Philein van 1 jaar ons eerste kleinkind, na 2 prachtige zoons nu een meisje, en waar ik mag oppassen, ik voel mij bevoorrecht om haar ontwikkeling elke week mee te maken, en de glimlach van een kind maakt je zo gelukkig
Waar ik kippenvel van krijg is, dat toen ik de diagnose borstkanker kreeg ik van zoveel mensen lieve aandacht kreeg. Je merkt dat je niet alleen staat.
Mijn ultieme kippenvelmoment was toen ik 11was en de woonkamer in kwam op de ochtend van mijn verjaardag. Ouders en zus sliepen nog. En daar midden in de woonkamer een supermooie blauw 'volwassenfiets'. De middelbare school kwam eraan dus daar hoorde een grotemensenfiets bij. Ik kon het echter niet geloven dat de fiets wel echt voor mij was. Dus ik liep de hal in en riep naar boven (waar mijn ouders nog in bed lagen) of die fiets toevallig voor mij bestemd was....... Kippenvel toen ik de bevestiging kreeg. 10 jaar lang plezier gehad van deze mooie, grotemensenfiets die ik kreeg voor mijn elfde verjaardag
Dat ik ondanks ik aan de pil was en dus niet bezig was met zwanger worden, zwanger werd van een drieling.... Dat je zo snel kunt schakelen van totale paniek in zorg..... hopen dat je je zwangerschap mag voldragen voor zover mogelijk en dat je kindjes gezond ter wereld komen. Nu inmiddels 10 jaar verder, kijkend naar drie stoere kerels... blijft dit mijn kippevelmomentje..
Mijn kippenvelmoment is iedere keer als we in Marrakech aankomen en mijn dochter haar vader ziet en ongelofelijk knuffelt
Dat onze tweeling (destijds 8 jaar) en mijn vriend met z'n 3en mij ten huwelijk vroegen op mijn verjaardag. Het is inmiddels alweer 15 jaar geleden en we zijn nog steeds gelukkig met z'n 4en. Dit was mijn ultieme kippenvel moment.
100 x LINDA, wauw heerlijk! Op naar de volgende 100! :) Mijn kippenvel moment, nja... ik kan het eerder de kriebels noemen , het was toen ik het poezenboek van de LINDA opensloeg. Met verbazing heb ik met mijn zussen thuis zitten kijken. Wat een afbeeldingen, we hebben het snel weer dichtgeslagen haha! We kregen er de kriebels van :) Redactie van LINDA; gefeliciteerd!
1 van DE vele kippenvel momenten uit jou blad Linda is t verhaal over sexuele voorlichting bij kids. Hoe doe je dat, welk moment kies je uit? Vroeger geloofde ik stellig in de verhalen die m`n moeder vertelde over de ooievaar die de kinderen bracht! Maar nieuwe tijd 2012 vertelde me dat t anders was dan vroeger, er viel zeker geen tijd uit te kiezen om ook maar `` iets `` te kunnen/mogen uitleggen. Mam wat is dit, komt onze zoon van 7 met een condoom aan een stok geprikt binnen, ze zeggen buiten dat je dat om je piemeloos moet doen, waarom dan kun je toch niet zo goed plassen? enne pap jij vertelde vroeger dat ik uit de bloemkool kwam, waarom lijken jij en ik dan zoveel op elkaar en niet op een bloemkool? Mama een baby komt uit je `` muis `` zeggen ze, maar hoe komt ie er dan in? HEEEEELPPP? nu een boek met uitleg rijker en middels plaatjes stapsgewijs uit kunnen leggen hoe een zaadje en eitje bij elkaar komen om kids te laten zien hoe een prachtige zoon en dochter op de wereld te hebben gezet saampies. Een kippenvel moment om in te lijsten, voor ons okselklotsende ouders en wat zullen we er vaak in de toekomst met elkaar om lachen. SWEET MEMORIES, dankjewel LINDA!
Mijn dochter van 2 jaar ophalen bij haar vader. Een grote glimlach, 2 kleine armpjes om heen die me een dikke knuffel geven. Ik heb je ook gemist meisje maar vanaf nu moeten we het toch zo gaan doen.
Mijn kippenvel moment was, toen mijn Arts met grote verbazing vertelde, dat het toch mogelijk is, mijzelf te genezen van Borst kanker, zonder Bestralingen, Chemo en Operatie behandelingen. Bestralingen , Chemo en Operatie behandelingen, voelden absoluut niet goed voor mij. De Toxic behandelingen voelden als vervroegd dood gaan, ik zou mijn Haar en Smaak verliezen, en geen kwaliteit van leven meer hebben! Mijn bewuste Holistische/Complementaire therapie keuze werd door iedereen sterk afgeraden, en behalve mijn kinderen, iedereen keerden mij de rug toe tijdens mijn acht maanden borst kanker periode. Dat ik het lef had om nee tegen de doktoren en specialisten te zeggen, want die weten toch wat goed voor mij is? Het is alweer 18 jaar geleden, maar het blijft mijn meest belangrijke kippenvel moment.
Mijn kippenvel moment was vorige week, een vriendin van mij leeft al sinds haar jeugd met een afknelling (soort bubbel) in haar wervelkolom waardoor ze altijd pijn heeft en geen "normaal" leven kan leiden. Maar....ze gaat aanstaande vrijdag eindelijk geopereerd worden, met heel veel risico's (het is een zelfde soort operatie als Jochem Meyer vorig jaar heeft ondergaan, dus kun je nagaan) dus toen ik dit dus hoorde, kippenvel!!!
Tijdens mijn eerste zwangerschap, hals over kop naar het ziekenhuis. Daar moest ik tot aan de geboorte op bed liggen, mocht alleen 1x per dag douchen verder mocht ik niet van bed af, dus ook de kamer niet uit. Wat was ik ziek van die zwangerschapsvergiftiging! Dit duurde maar liefst 6 weken en toen werd de bevalling ingeleid......5 weken te vroeg maar toch keek ik er naar uit.....echter na een half uur bleek dat er een keizersnede nodig was. Snel naar de operatiekamer en daar werd onze zoon ter wereld gebracht...........wat een KIPPEVEL moment!!! Alle stress, emotie en spanning kwamen eruit. Maar wat was onze zoon klein.....hij was 1300 gram en moest snel de couveuse in, zonder dat ik hem vast mocht houden........ Uiteindelijk na ruim 9 lange uren wachten mocht ik 's avonds mijn voor het eerst vasthouden en dat was mijn tweede KIPPEVEL moment van die dag........ Alle andere kippevel momenten die ik daarna nog heb gehad om wat voor reden dan ook, halen het niet bij deze twee......
Het liedje van Marco Borsato - Afscheid nemen bestaat niet In 2010 is mijn vader op te jonge leeftijd plotseling overleden en daar draaiden ze dit nummer. Dat heeft veel losgemaakt tijdens en vooral na zijn begrafenis, Telkens als ik dit nummer nu hoor dan denk ik terug aan mijn vader en krijg ik kippenvel van dit nummer, omdat het zo passend, waar is en zoveel mooie herinneringen naar boven brengt. Renate
Mijn kippenvel moment is nu na het lezen van deze ontroerende,aangrijpende en mooie verhalen!!
Mijn kippevelmoment was toen ik in Parijs in 2009 op het podium werd geroepen door the on only Prince, daar stond ik naast een man waar ik al 25 jaar naar opkijk, 15 minuten lang naast Hem op het podium, ik zweefde en zeker toen ik Hem op het einde een dikke smakkerd op zijn wang had gegeven, mijn avond kon niet meer stuk!!!
mijn ultieme kippenvelgevoel heb ik een paar jaar geleden gehad. Ik was door een Indiase vriend uitgenodigd om een feest van zijn bedrijf mee te vieren. We verbleven drie dagen in kleine tentjes in de Himalayas. Ik het het vreselijk koud en omdat ik in dat kleine tentje niet kon slapen, ben ik om vijf uur 's morgens voor mijn tent gaan zitten met alle kleren aan die ik bij mij had. Heel langzaam zag ik de eerste zonnestralen op de besneeuwde bergen, de eerste bijen werden wakker, een vogel vloog terwijl de zon langzaam opkwam. ik had het gevoel dat ik één was met de wereld. Op het moment dat de eerste mensen wakker werden, was de betovering verbroken. Ik kan, in de hectiek van hier en nu, nog met kippenvel terugdenken aan die stille uren
Ik heb steeds een kippenvel moment wanneer ik tegenwoordig naar mijn moeder kijk. Mijn jeugd was niet zo leuk en werd gekleurd door de poetsverslaving van mjn moeder. we waren met zijn drieën, vader, moeder en één kind, maar zelfs in het weekend moest het hele huis worden gepoetst, iedereen zijn eigen taak. Dagelijkse rituelen waarvan niet kon worden afgeweken.Bij ons was duidelijk moeder de baas. Mijn vader was een intelligente begripvolle lieve man, maar hoe hij zich ook aanpaste en zich probeerde te voegen, mijn moeder vond een reden om ruzie te maken. Wanneer mijn vader niet thuis was werd er regelmatig geslagen, achteraf zei ze dan:"Niet tegen je vader zeggen hoor, dan krijg je een nieuwe broek". Mijn vader is op zijn 49ste omgekomen bij een auto-ongeluk, ik was toen 17 en kreeg de volle laag van al haar frustraties. Nu is ze 75, haar rechterarm is immobiel, ze ziet buitengewoon slecht en loopt moeilijk. Ik krijg er kippenvel van dat ik geen medelijden of mededogen voor haar op kan brengen. Zelfs niet als ik heel erg mijn best doe.
2 Kippenvel momenten wil ik graag delen. Op mijn 14e verjaardag reageerde mijn vader weer uit een diepe coma. En op de 10e en 15e verjaardag van mijn dochter en zoon toen ik klaar was met de behandeling tegen borstkanker.
Elke keer als ik Marco Borsato hoor met het nummer Dochters krijg ik kippevel en tranen van ontroering, zo mooi......
op vakantie in spanje was onze jongste zoon destijds een jaar of 6 zijn bal vergeten op de kamer ( we zaten op 10 hoog) en hij kreeg van ons de sleutel om het op te halen. Die lag op het balkon en hij doet de deur open om die te pakken, de deur viel in het slot en was van buitenaf niet open te krijgen, roepen naar beneden hielp niet want niemand kon hem horen. Toen is hij van ons balkon overgestapt op het balkon van de buren waar de balkondeur openstond en niemand aanwezig was. Door hun deur kon hij toen weer naar beneden komen. Toen we buiten gingen kijken wat hij precies had uitgespookt op 10 etages hoog heb ik een kippenvelmoment gehad wat nu nog helder op mijn netvlies staat geschreven. Ik heb dat gelukkig daarna nooit meer hoeven te beleven.
Toen mij vriend me eindelijk ten huwelijk vroeg op een erg romatische plek
kippevel Robbie Williams in de Arena In Amsterdam!!!!!
Ik was met mijn dochter en haar vriendin (allebei 12 jaar oud) van de zomer op vakantie op het platteland in Franrijk. We logeerden in een heel klein gehuchtje, aan de rand van het bos. 's Avonds om een uur of half 9 vroegen de meiden of ze even in het bos mochten kijken. Ik dacht: dat kan wel even, er loopt daar toch vrijwel nooit iemand. Ze beloofden om niet ver weg te gaan. Ik bleef in het huis achter om wat te lezen. Na een half uur begon het donker te worden. En de meiden waren nog niet terug. Dat gaf me een onprettig gevoel. Ik liep naar de rand van ht bos en riep hen. Geen reactie. Ik riep hen nog eens en ik riep deze keer harder. Geen enkele reactie. Na nog een paar keer geroepen te hebben, kreeg ik een heel naar gevoel. want nog steeds waren de meiden niet terug en had ik niets van hen gehoord. Toen bedacht ik me dat mijn dochter had gezegd dat ze haar mobieltje mee zou nemen. Dus ik belde haar op haar mobieltje. Een Franssprekende, wildvreemde man nam op. Ik begreep meteen wat er was gebeurd: ze waren meegenomen door één of meerdere Fransmannen en daardoor hadden ze me niet horen roepen. Ik vroeg in het Nederlands aan de man: "waar is mijn dochter?". De man zei helemaal niets. Waarop ik in de hoorn gilde: "WAAR IS MIJN DOCHTER?
Mijn kippenvel moment was toen mijn vriend na een aantal maanden Afghanistan heelhuids en met een lach van oor tot oor het vliegtuig uitstapte en ik erachter kwam dat hoewel je een lange tijd niet samen bent de liefde voor elkaar alleen maar groter wordt en dieper gaat.
De blijdschap van de mevrouw in rolstoel met wie ik de avondvierdaagse had gelopen... Met de medaille op haar jasje kijken naar de fanfare! Trots hangt hij nu..aan haar bijna lege Prikbordje!
HOEZO...KIPPENVEL...????!IK WORD GEK...OHHHH WAT ALS IK DIE TOCH EENS ZOU WINNEN.....;)
De Linda lezen op de skipiste
De LINDA lezen op de skipiste!
Mijn kippevelmoment? Toen mijn neef me een smsje stuurde met de boodschap; "Zal ik je eens effe lekker laten klaarkomen"! .... BBBBBBrrrrrrrrrrrrrr...........
Kippenvel => toen ik mijn man een traantje zag laten nadat we onze zonen van 11 en 9 hadden verteld dat we een puppie gaan kopen.
Hoewel ik al 2,5 jaar door een moeilijke tijd heen ga samen met mijn drie meisjes en geboortes, verliezen heb meegemaakt, standaard ontroerd ben van olympische medailles, concerten, Bb King, winnaars van talentenjachten, finales van voorstellingen van mijn kinderen, toen ik n poos n soort vers'verschijningen' van iets had, ziektes en dood van mede-moeders van mijn leeftijd, kan ik wel zeggen dat dit alles niets voorstelt als ik de verhalen hierboven lees. Wetend dat ik mijn portie mee krijg maar nog steeds de grootste ellende van de zijlijn meebeleef, bezorgt mij kippenvel.
Een vol stadion tijdens voetballen of een concert, de saamhorigheid die IK dan ervaar bezorgt mij kippenvel
Het moment dat je kind zijn armpjes naar je uitstrekt en voor de eerste keer papa zegt.
Majon Galjé, heel veel sterkte morgen en de dagen er na ook voor je man en zoon. Succes
Mijn kippevel moment was toen onze kleindochter in Saigon geboren wou worden en onze zoon nog ergens boven Siberia vloog om op tijd te zijn. Wij verstaan geen woord Vietnamees en onze schoondochter moest een keizersnede hebben en was onder narcose gebracht. Na dat onze schat geboren was kwam een operatie zuster met haar naar buiten om te showen en met handen en voeten maakte ze het ons duidelijk dat alles er op en aan zat en dat onze schoondochter nog op de operatie tafel lag en nog geholpen moest worden maar dat alles goed was met haar. Alles ging terug naar de operatie kamer en wij opgelucht tot dat wij op de kamer kwamen en de baby bij ons gedropt werd na een grondige controle en moesten wij zelf maar zien hoe we het verder voor elkaar kreeg want er zijn geen luiers geen water geen eten en geen verzorging. Je moet voor alles van buiten de ziekenhuis zelf zorgen. Het enige dat ze duidelijk maakte was dat de baby 20 ml drinken moest. Mama was not 12 uur in de recovery room Gelukkig kreeg ik mama's broer en zus aan de telefoon en die kwamen gelijk. All goed Eind goed maar het was behoorlijk knijpen. Trouwens mij zoon kreeg pas de volgende dag mijn sms dat hij een dochter had. Niet zo leuk maar hij was heeeel blij.
Kippevel kreeg ik jaren geleden toen ik mijn kinderen ging ophalen van een weekend stichting achter de regenboog. Een weekend voor jonge kinderen waarvan (bijna allemaal) een ouder is overleden. Het eindigde met een groep van jonge kinderen bij elkaar, allemaal een ballon in hun hand met daaraan een persoonlijke berichtje aan hun overleden ouder. Het moment dat de ballonnen de lucht in gingen maar vooral: al die jonge gezichtjes die ze hoopvol na keken of hun ballon wel hoog genoeg ging om hun berichtje af te kunnen leveren.
Mijn kippevel moment is, dat ik intussen 14 jaar alleen voor mijn 2 kinderen zorg. Ik ben es kort getrouwd geweest maar moest middels een familliedrama met veel geweld gaan scheiden. Het was zwaar. Maar oh wat heb ik enorm toffe kinderen. En wat zijn ze groot intussen en merk ik dat we met gezellige momenten en weinig spullen zo veel waarderen en dat hun dat ook al hebben. We weten hoe rot het ook kan zijn en nu is de waardering des te groter voor al wat ons wel brengt.
Dat is nou iets dat ik nog niet heb, en goed kan gebruiken. Kom graag ik aanmerking deze te winnen.
Even alle drukte 'ontspringen'. Liggend op mijn rug met mijn ogen dicht luisteren naar het pianospel van de zuid-koreaanse componist Yiruma: River flows in you. (een aanrader!)
Je krijgt slecht nieuws van de dokter. Nog volop in de kleine kinderen 2 en 6 jaar oud. Borstkanker, het ziet er niet goed uit. Mevrouw uw longen, lever en botten moeten schoon zijn, anders kunnen we helaas niets voor u doen. Stress, wat nu. Longen goed, ok one down to to go. Lever prima. Wat een opluchting. Uitslag van de botten. Nooit , maar dan ook nooit vergeet ik dit moment meer. Samen met mijn man en moeder in de auto naar het ziekenhuis. Zij zijn stil in de auto, ik probeer maar wat over koetjes en kalfjes te praten zodat ik hen wat kan opbeuren. Heel diep vanbinnen woekert er een vreselijk gevoel. Krijg ik zodadelijk mijn doodvonnis te horen. Je moet je eens proberen voor te stellen, je gaat van huis voor een uitslag die in een paar seconde gaat beslissen over jouw leven. Over het leven van mijn kinderen, mijn man en familie. Ik voelde me zo verantwoordelijk voor hen allemaal. Wil ze geen verdriet doen. We komen aan in het ziekenhuis. In de wachtkamer vlieg ik bijna tegen het plafond op van de zenuwen. Wachten, wachten en dan worden we binnen geroepen. Gelukkig roept de chirurg al in de deuropening, botten ook schoon. Dat moment, dat ene moment onbeschrijfelijk wat er dan door je heen gaat. KIPPENVEL........... Na 2 jaar kuren gaat het tot nu toe gelukkig goed, zeer dankbaar. Maar dat ene moment, het moment waarop je te horen krijgt dat je nog een kans krijgt, zal ik nooit, maar dan ook nooit meer vergeten.
Morgen schenkt mijn man Ruud Galjé 52 jaar een nier aan zijn zoon Bryan Galjé 19 jaar. En dat ook nog in de Donor week dat is een extra mooi kippenvelmomentje. Ze liggen nu in het LUMC en zullen na de operatie nog enkele maanden thuis revalideren. Het is fantastisch dat dit allemaal kan maar het had niet gehoeven als iedereen een donorcodicil heeft. Meld je nu aan en maak net als mijn man Ruud een mooi gebaar.
Mijn liefste raakt waarschijnlijk zijn baan kwijt, toen hij voor het eerst huilde bij onze kinderen om dit te vertellen, had ik behalve tranen ook kippevel...
Na de condolatie van mijn moeder in Zaandam, hadden mijn vriend en ik nog 1.5 uur de tijd om op tijd bij de laatste boot te zijn.Wij wonen op n eiland. Dat rijd ik normaal in een uur. Op de A7 rijdend, rij ik achter n vrachtwagen, hij rijd 90km. Ik hang erachter, we hebben geen haast, tis stil op de weg, en dat was in mijn omstandigheid wel prettig. 'Ga je er niet langs?', vraagt mn vriend. Ik zeg'nee, we hebben de tijd'. Op n gegeven moment ben ik t toch zat, en wil de vrachtwagen voorbij. Ik rijd bij t achterwiel en denk 'ik zie t niet meer goed', felle lampen, wazig. 'T lijkt verdomme wel of er 1 aankomt, ik zie t niet goed, ik ga er weer achter'. Ik rijd 5 seconden achter die vrachtwagen, rijd er n spookrijder met n rotgang voorbij! En ik schreeuwde: Spookrijder gvd! Mijn moeder heeft ons gered, ze is al een engel!!". De spookrijder bleek later gelezen op internet, al n meisje in n dorp overreden en doorgereden, toen de a7 op, een auto heeft geramd met dat spookrijden, bestuurster kwam met de schrik vrij. Het bleek dat na ons n fuik was gemaakt, wij waren de laatste tegenliggers..De dader was zeer agressief, onder invloed van veel en veel drugs. Pas toen ik thuis was, op de bank zat, realiseerde ik mij nog meer...Dat we aan de dood ontsnapt zijn, niet nog meer verdriet in de familie. Bevestiging dat mijn moeder over een ons waakte, en t 'daar boven' goed heeft samen met pa, en haar ouders. Ze is een Engel, n kippenvel moment voor ons. En voor jou?
Mijn kippevel moment was toen ik achttien jaar geleden voor het eerst met m'n nieuwe vriendje ging koken en hij zomaar de soeplepel aangaf toen ik op z'n Gronings om een 'slaif' vroeg. En dat terwijl hij uit Zoetermeer kwam! We zijn nu al 14 jaar getrouwd!
De geboorte van mijn eerste zoon. Je weet niet wat je te wachten staat en dan ineens ligt dat manneke op je borst. Heerlijk! Alleen jammer dat de droom ruw verstoord werd door een paar te zetten hechtingen wat niet wilde lukken.
mijn kippevel momentje(s) zijn toch weer veroorzaakt wanneer ik naar over mijn lijk kijk. Wat een mooi progamma. Patrick die zijn hart op de juiste plaats heeft en steeds weer de juiste vragen stelt. het zal je maar gebeuren dat je weet dat je doodgaat, zo jong. Amber, Jip, Marieke ik vond jullie geweldig. Ik krijg nog tranen in mijn ogen wanneer ik aan jullie denk. R.I.P. Ronald en Mehtap ook jullie zijn kanjers en ik hoop dat jullie de strijd blijven aangaan en dit ook kunnen. Sterkte.
Kippevel moment kreeg ik toen ik de maand na mijn bezoek aan New York de LINDA NY op de deurmat zag vallen.. In één ruk alle leuke momenten weer herbeleefd. Jullie voelen precies aan waar ik behoefte aan had!!
Ik heb (gelukkig) al heel veel kippenvel momentjes gehad: * Toen bleek dat ik de gelukkige winnaar was van een meet and greet van Robbie Williams. (al bleek dat in real life wel erg tegen te vallen, het meet and greet gedeelte) * Toen ik mijn man leerde kennen. * Mijn bruiloft. * Het gelukkig goed aflopende ziek zijn van mijn moeder in een vliegtuig in Frankrijk. * Toen ik eindelijk zwanger bleek te zijn! (4 jaar geduurd) * Toen onze zoontje werd geboren. Eigenlijk kan ik wel heel veel kippenvelmomentjes opnoemen, maar het mooiste kippenvel momentje is dat wij gewoon gelukkig en gezond zijn!!
afscheid nemen van een dierbare, weten dat het de laatste keer is dat je diejene levend ziet en nog een laatste vraag kunt stellen
Mijn kippenvel moment: dat mijn zoontje van 10 erachter komt dat zijn vader loopt te sjansen met een moeder van een jongetje uit z;n klas en voetbalelftal en dan zegt, misschien wil ik wel jouw achternaam.
Mijn kippenvel moment.....dat na jaren onderzoeken bij mijn zoontje Adhd werd gediagnostiseerd en dat hij ontzettend blij is met de pilletjes die hij nu krijgt. Na jaren voelt hij zich weer gelukkig en blij voorheen was hij zo ongelukkig dat hij vaak zei was ik maar dood. Toen ik hem vertelde dat hij pilletjes zou krijgen om de drukte in zijn hoofd weg te halen toen sprong hij me in mijn armen en zei dank je wel mama. Ik kon wel huilen.....daarom dus een kippenvelmoment. Hij is al tijden aan het sparen voor een tablet dus mocht ik winnen dan geef ik het aan hem en hoop dan weer op een sprong in mijn armen maar dan een gezellige!!
Er zijn zoveel kippevel momenten dat het moeilijk is om er eentje uit te kiezen. Een belangrijke in mijn leven is als mijn vader onze 2,5 jarige dochter uit de vijver vist en haar reanimeert voor zeker 10 minuten voordat de politie kwam en het overnam. Ze had volgens de artsen maar 1% kans om het te overleven, en die 1% heeft ze gepakt. Onze "gezonde" dochter is inmiddels al 10 en doet het hardstikke goed. Daar ben ik mijn vader nog altijd zo dankbaar voor. Zij was zijn oogappeltje. Vorig jaar ging mijn vader tijdens het wandelen ineens rennen, hij rende zo de dood in...Mijn vader is nog wel gereanimeerd maar het mocht niet baten. Terwijl hij in zijn leven meer dan 3 personen heeft gereanimeerd (hij is geen medicus) en dus heeft gered, lukte het bij hem niet. Samen met zijn oogappeltje hebben we de machines uitgezet.....Ik krijg kippevel als ik aan mijn geweldige vader denk.
Mijn kippenvelmoment dit jaar was het moment waarop wij tijdens onze vakantie in Spanje in de caravan waar het zeker 45graden was,naar Epke Zonderland keken en zagen hoe hij goud won oI
Mijn kippevel moment was het moment dat ik mijn neefje geboren zag worden. Ik mocht van mijn zusje en haar vriend bij de bevalling aanwezig zijn omdat een kind krijgen mij helaas niet gegund is, maar dit moment maakte heel veel los en heel veel goed. Wat een prachtig wonder. Dat moment zal ik nooit vergeten.
CHICKENSKIN als ik weer in die heerlijke LINDA aan het lezen ben!!!!
Hoe vaak ik als jong kind zei dat ik hoopte nooit op haar te gaan lijken zie ik nu, als ik voor de spiegel sta, een jongere versie van mijn moeder terug. Als alleenstaande moeder met MS heeft ze twee pubers zo opgevoed dat het zelfstandige individuen zijn geworden. Altijd staat ze klaar met de nodige raad, tissues en trots. Mam je bent super!
In 2008 werd ik met spoed opgenomen in een ziekenhuis in Londen. En dag later werd ik 's avonds geopereerd en vroeg de dokter, na de operatie, aan een lieve vriendin om mijn familie in Nederland te bellen om te vragen met spoed over te komen omdat ik de volgende ochtend niet zou gaan halen.. Na 2 dagen werd ik "wakker" gemaakt met mijn moeder, broertje en vrienden naast mijn bed. Wie er echter niet in levende lijve bij was was mijn vader die in 2006 op exact dezelfde dag in overleed en ik op die dag vanuit Londen terug naar Nederland moest vliegen. Mijn vader was wel degelijk bij me die avond, om te zorgen dat ik nog even hier bleef! Dat is mijn kippenvel moment. Bedankt pap!!
Mijn kippevel
Mijn kippenvel moment,net uit het Erasmusziekenhuis gekomen met een kippenvel uitslag mijn man kan een nier afstaan aan onze zoon van 36 jaar .
Mijn kippenvel moment, was nadat we gisteren samen onze vakantie bestemming voor de zomer hebben gekozen en daar, in Vegas nog een keer gaan trouwen.
Op dit moment heb ik een *kippevel moment*, nu ik kans kan maken op deze mooie prijs............hi hi. Groetjes Mirjam.
Mijn kippevel moment was toen ik Pink Floyd sinds jaren weer gezamenlijk op zag treden bij het Live 8 concert op 2 juli 2005. Tranen in mijn ogen had ik. Al vanaf jonge leeftijd (ben kind van 60-er jaren) ben ik fan van de band. Heb nooit de mogelijkheid gehad een concert live bij te wonen. Toen de DVD uitkwam kreeg ik deze op mijn verjaardag. Ik heb de DVD "grijsgedraaid" en heb met name bij het deel van Pink Floyd nog vaak kippevel momenten gehad.
Mijn kippenvel moment was toen ik verleden jaar jaar september hoorde dat mijn schoonzoon een oog ziekte had, waar niets aan te doen was en blind worden het eindresultaat is!!! Die zelfde avond hoorde dat mijn dochter en hij een kindje kregen!!! Ze hebben een prachtig zoontje gekregen!!! Dat verdriet en geluk zo dicht bij elkaar liggen!!!
Da's natuurlijk als LINDA nr.100 op de mat valt. Naast alle hoogtepunten van mijn dochters uiteraard!
Mijn kippenvelmoment is dat ik nu stiekem op de bank zit met de ipad van mijn vriend!!! Dus vandaar dat ik zelf ook een tablet wil! Met vriendelijke groet Petra
Mijn kippenvel-moment? Dat moet nog komen... en wel bij de lancering van de 100ste LINDA. Dan sta ik daar.... zomaar op de cover van LINDA.... samen met Linda en 99 andere vrouwen. Stuk voor stuk prachtige vrouwen, doorzetters, volhouders. Allemaal genoten van een dag vol verwennerij en vrolijkheid als beloning voor onze gezamenlijke succesvolle strijd tegen de kilo's. Bitterballen, roomsoesjes, wijntjes en patatjes en nog veel meer heerlijkheden; als ik eraan terugdenk krijg ik weer kippenvel. Heeee, dus nog een kippenvel-moment! Het kan niet op!
Mijn kippenvelmoment is als mijn dochter zegt: IK HOU VAN JE mama. Vooral toen ze dat voor het eerst zei... ik kan daar nog steeds met tranen aan terug denken. Haar geboorte en de tijd erna zijn niet zonder zorgen geweest, en ik ben zo dankbaar en blij dat ze inmiddels al bijna 4 jaar is en het gewoon hartstikke goed met haar gaat. Inmiddels hebben we er een zoon bij en ook bij hem sta ik er elke dag bij stil: Wat zijn ze samen toch mijn allerkostbaarste bezit! Kippenvel!
Kippenvel en tranen ... tot in mijn diepste vezels werd ik geraakt door de editorial van Linda in LINDA 46, juni 2008. Niks heeft me zo getroffen als de slotzin van het editorial: "Wel geloof ik meer dan ooit in het creëren van je eigen geluk. In de kracht van positief blijven, zelfstandig zijn en NOOIT een streepmond". Ik had het niet treffender kunnen zeggen ... maar dit is waar het om gaat na een echtscheiding!
Kippenvel van het lachen! Dat kreeg ik van de hilarische Ruben&Ruben foto bij het concert van Justin Bieber. Die kleding, die details, maar vooral die gezichten van Ruben en Ruben: alsof ze in het programma 'Fans' zaten. Wat heb ik daar hard om gelachen! En nog steeds, want de foto hangt nu op de wc.
Daar lig je dan, lekker ontspannen op t strand, de LINDA. lezend en rustig te genieten van 1 van die weinige echt warme, zonnige dagen in Nederland en dan?.... Kippenvel! Daar staan ze dan: "De jongens van het animatieteam" (aug 2012). Bijzonder knap hoe de fotograaf ze precies weet vast te leggen op een manier die bij mij direct een zenuw raakt. Het té opgewekte gezicht, de handen raar en BAM! Daar is dat ongemakkelijke gevoel dat je had als kind: 'Straks komt hij mijn kant op en dan moet ik ook zó doen'. Ik heb zo'n animatieteam nooit leuk gevonden en zal dat vast ook nooit gaan vinden, maar al lezend... het zijn eigenlijk best aardige jongens.... ligt het dan toch aan mij?
Mijn kippenvelmoment heeft dit jaar plaatsgevonden en wel op 14 mei 2012. Toen werd onze zoon Milan geboren. Natuurlijk een supermooie belevenis die ik samen met mijn man en moeder deelde. Mijn kippenvelmoment kwam toen mijn man de kleine vasthield en in tranen uitbarstte van geluk. Mijn man huilt nooit, dus je kan je voorstellen hoe mooi ik dat vond.
Ik kreeg kippevel toen onze zoon zijn diploma ging afhalen naar jarenlang zwoegen op de universeit "Master of Science". Helemaal top, wat een prestatie!!!!
voor de laatste keer dag mama zeggen nu alweer 5 jaar geleden
Elke keer als mijn zoon van 23 op zijn motor wegrijd krijg ik kippevel. Als er maar niks gebeurd. Als hij maar veilig thuiskomt....the rillingen lopen over mijn rug.
woh, die zou ik graag winnen, lekker op schoot, genieten van wat Linda me allemaal bied heerlijk
Had het net nog...kwam thuis uit mijn werk en en de verwarming stond uit...BRRRR...!;-)
Mijn moeder, omdat ze altijd zo veel voor mij doet en zichzelf wegcijfert. KIPPENVEL.
In het verleden al heel veel kippenvel momenten gekend, leuke maar ook verdrietige. Nu kijkend naar de laatste dagen zijn er helaas weer verdrietige bijgekomen. Mijn man die door zijn "vrienden" na 30 jaar vriendschap aan de kant gezet dreigt te worden. Afgelopen zondag het trieste verhaal van het gezin uit Schalkwijk en zojuist gehoord dat de man van 86 jaar die dood in Axel gevonden is een goede bekende van mijn moeder is. Mijn moeder kende hem al meer dan 50 jaar. Afgelopen mei heeft hij nog een feestje gevierd omdat het 25 jaar geleden was dat hij (een van de eersten) pacemaker had gekregen en daardoor weer een "goed' leven had...... Hij is nu "weer" bij zijn vrouw.... Rust zacht!!!
Bij mij, is een 5 jaar durende strijd voor het absolute welbevinden van een, inmiddels 8 jarig meisje. Een Nederlands meisje wel te verstaan.. terwijl je zou denken als je de toestanden eromheen zou kennen je je niet kan voorstellen dat een dergelijke situatie mogelijk is in een land dat zich "welvarend" noemt.. een meisje dat moedwillig en opzettelijk wordt weggehouden van haar vader.. een kind dat noodgedwongen een trauma meekrijgt door het niet mogen hebben van contact met haar vader... een vader die zich vanaf de eerste dag, na het willen verbreken van een 25 jaar durende maar een uiteindelijk liefdeloos huwelijk, inzet om contact te hebben met zijn dochter.. en zich 5 jaar inzet om dit te bewerkstelligen. Een vader die geen moment schuwt om de zoveelste leugen van moederszijde te weerleggen.. Leugens die verteld worden omdat moeder vindt dat papa "straf" verdient omdat hij wegging bij haar. Leugens die uiteindelijk tot in de rechtszaal standhouden.. moeder durft met droge ogen te beweren dat vader het kind iets zou hebben aangedaan.. durft op de school van het kind te vertellen dat vader een omgangsverbod heeft.. durft bij vrienden te vertellen dat vader het kind niet meer wenst te zien.. durft bij rechtszittingen te vertellen dat vader moeder zou hebben gestalked en bedreigd.. durft te vertellen dat vader al een jaar geen alimentatie zou betalen.. en al deze leugens.. en waarschijnlijk alle andere leugens, zijn allemaal wel ergens door iemand opgepakt als waarheid. In de rechtszaal is vader bezig om zich te verdedigen tegen deze leugens.. terwijl het hem juist gaat om omgang met zijn dochter.. Moeder heeft alles mogen behouden.. het huis, de inboedel en de auto.. noem alles maar op.. moeder mocht het behouden.. met maar een voorwaarde; "Mag ik dan alsjeblieft normaal contact met ons dochtertje".. maar moeder houdt vol.. en dan bedenken dat zij, deze moeder, zelf geen contact mocht hebben met haar vader.. en hierdoor haar hele leven van instantie naar instantie loopt.. iedere hulpverlener bij zijn voornaam kent.. van boulimia tot anorexia heeft gehad.. haar hele leven als manisch depressief patient door het leven gaat.. en deze hele waslijst is gekomen doordat deze moeder, naar eigen zeggen gedurende de 25 jaar durende relatie, geen contact mocht hebben met haar eigen vader.. dat deze moeder nu exact hetzelfde gunt voor dit kleine meisje.. Dit bezorgd bij mij na vijf jaar unfaire ruzie, na het moeten verwerken van de vele leugens.. te moeten meemaken dat een moeder alles manipuleert en frustreert omwille van omgang tussen vader en dochter.. en vervolgens mee te moeten maken dat je man als een beest wordt neergezet in het netwerk aan moeders zijde.. zorgt voor ontzettend veel kippenvel bij mij..
Mijn kippevelmoment was op 06-05-2005 toen Olaf en ik elkaar het ja woord gaven op het strand van Mauritius. We zijn in het geheim getrouwd, vanwege scheidingen binnen de familie, waardoor een 'gewoon' huwelijk op dat moment niet echt 'gezellig' zou zijn. Toen wij daar samen stonden met een ondergaande zon, wist ik ....dit pakken ze me nooit meer af! En we zijn nog steeds gelukkig samen!
mijn kippenvel moment, was toen mijn tante belde .Aangezien ik n poes heb met n kleine kitten van 5 dagen oud,stelde ze de vraag of ik n gevonden kitten van 2 dagen oud bij deze moederpoes wou zetten. Ik antwoorden proberen kunnen we altijd . Het moment dat mijn tante met de kleine scheet binnen kwam en moeder poes haar hoorde huilen was ontroerend. Ze hoorde t en nam het meteen uit t mandje naar haar nestjeen liet t meteen aan haar tepels drinken. Zo mooi en onschuldig daar kreeg ik huilend n kippenvel moment van.
Na n scheiding meemaken dat je nieuwe geliefde een heerlijk warm bad heeft gemaakt met rondom kaarsjes en op de rand van t bad n heerlijk glaasje sherry ( wat ik toen nog dronk)! Ik kon er niet over uit dat iemand dat voor mij had gedaan! N echt kippevel moment !
Toen vandaag de eigenaar van de aanloop-kater hem kwam ophalen. Kater was sinds donderdag bij ons en ik had posters gemaakt, een Facebookalbum gepost en hem met foto's op de Amivedi website geplaatst.
Mijn kippenvelmoment heb ik een paar dagen geleden beleefd!! Onze dochter (42) en schoonzoon vertelden ons dat we opa en oma worden. Daar hadden we niet meer op durven hopen, heel emotioneel. Nu bidden en hopen dat alles goed blijft gaan.
Slapen op het dak van een klein hotelletje in de woestijn van Marokko. Onder een prachtige sterrenhemel, daar kreeg ik kippenvel van. Zo mooi, zo stil...
Mijn kippenvel moment was op 18 januari 2003. Na een rugoperatie kon ik weer lopen!
Mijn kippevelmoment was toen een collega het verhaal vertelde van haar grote liefde. Hij was haar gevolgd van Curaçao naar Nederland en heeft 6 maanden tevergeefs lopen zoeken naar haar. Tot op een dag zij ineens op een groot evenement achter hem stond. Hij voelde haar aanwezigheid tussen ca 5000 mensen en keek achterom recht in haar ogen. Vanaf dat moment heeft hij haar nooit meer laten gaan. Dit is nu 37 jaar geleden......
Als ik bovenstaande reacties lees zijn mijn kippenvelmomenten maar kleine dingetjes, anderen "verdienen" het tablet. Ik ben een rijk mens met maar kleine zorgjes.
Mijn kippenvel moment is dat ik samen met mijn man en mijn vier kinderen een echo liet maken van ons volgende kindje. De echoscopiste had 't als eerste gezien en liet ons met 't ook op onze aanwezige 4 kleintjes even zitten. En vroeg ons rustig te blijven. Ze vertelde ons: het wordt 'n tweeling en JAHOOR!!!! Dikke kippenvel en een dikke YES!!!! We waren superblij en harstikke enthousiast. xx
Van veel dingen krijg ik kippenvel. Een mooi nummer dat je raakt, kunst dat iets met je doet, een opmerking van iemand, als ik nog even naar mijn slapende dochter kijk voor ik zelf lekker in mijn bed kruip, als ik bedenk dat ik eigenlijk toch wel een heel mooi leven heb met een fantastiche man en een geweldige dochter waar ik heel veel van hou!
Mijn kippevel-moment was toen ik met mijn beste vriend op weg was naar de uitvaart van onze gezamelijke vriend.Toen ik de radio aan deed,hoorde we het prachtige lied van Marco Borsato: "als er nooit meer een morgen zou zijn"
Het moment dat onze dochter afgelopen jaar na hard trainen Nederlands Kampioen werd met haar cadet team, vlaggen. Dat gaf mijn kippenvel! En met de Samsung zou ik het komend jaar misschien nog kunnen filmen ook....
Mijn ultieme kippenvelmoment was 6 juni 2012 toen ik mee mocht doen met Alpe d'HuZes. Mijn vader is in december 2010 aan kanker overleden. Hij was fanatiek wielerliefhebber, dol op de Tour de France en met name de rit naar Alpe d'Huez. Hij is die dag meegegaan - zijn foto op mijn frame en hij in mijn hart - samen naar boven. Zo mooi, dat ik nog steeds niet alle woorden weet om het gevoel te beschrijven..
mijn kippenvel moment.. heeft toevallig te maken met de donorweek. Mijn vader heeft bijna 10 jr geleden zonder enige twijfel zijn nier aan zijn zieke zus afgestaan, alleen al daarom verdient hij een lintje. dat even ter zijde. Ik wist geen mooi kerstkadootje voor hem en wilde hem graag laten weten dat ik apetrots op hem was, dus ik had tickets voor ons samen voor zijn favo band th Rolling stones gekocht. tranen van ontroering natuurlijk. tijdens het fantastische concert, zei papa steeds ik hoop dat ze mijn lievelingsliedje zingen, genaamd gimme shelter. En ja hoor bijna tegen t einde zetten ze dit nummer in.. en hij liet t zien, t kippenvel stond letterlijk driehoog op zijn armen.. een moment om nooit meer te vergeten
Kippenvelmoment kreeg ik, toen mijn zonen achterliet in Nederland om daar te studeren en zelf weer naar mijn woonplaats Willemstad, Curacao vertrok.
Mijn ultieme kippenvel moment was in Zweden 2 jaar geleden toen ik daar met sledehonden ging werken, het was -33 graden! Brrrrr
Mijn kippenvel moment was toen ik,na 31 jaar,mijn jeugdliefde weer terug zag. We hadden (ook na 31 jaar) telefonisch contact gehad en afgesproken in een café. Ik wist niet of ik hem zou herkennen, maar hij ging staan toen ik binnenkwam. Dat was zo'n intens moment. We zijn inmiddels met elkaar getrouwd.
Van de auditie van Guy Barzily bij The Voice of Holland afgelopen seizoen. Ik heb 'm keer op keer geluisterd en vond het zooooo mooi dat we dat nummer op onze bruiloftsceremonie hebben gedraaid. Chickenskin!
Mijn kippevel moment is op 5 oktober 2004. Mijn moeder heeft een zwaar jaar achter de rug met chemo, puncties enz, enz. vanwege de longkanker. Tijdens dat jaar ging ik elk ziekenhuis bezoek mee. Elke keer zei ik tegen haar: " je doet het niet alleen, ik ben bij je". Tot de avond in 2004, ze leek de strijd te verliezen. Mijn man vroeg mij even thuis te komen voor de kinderen. Ik was immers al dagen bij mijn moeder. Na even thuis geweest te zijn ging ik terug naar mam, ze lag een beetje raar in haar bed, inmiddels niet meer aanspreekbaar en haar laatste uren/dagen waren aangebroken. Omdat ze zo raar lag pakte ik haar vast om haar goed te leggen, en in mijn armen geeft ze haar laatste zucht en sterft. Verdrietig om het verlies van mijn moeder maar dankbaar voor dat laatse moment wat mij tot op de dag van vandaag kippevel bezorgd!
kippenveldmoment en ontroering haal ik uit de kleine dingen in het leven. Terug naar de basis.
Mijn kippenvel moment was toen ik een brommer ongeluk kreeg op mijn negentiende en daardoor mijn droombaan als kapster op moest geven... Het begin van een hoop lichamelijke ellende...
De Linda over de jaren 80 blader ik nog geregeld door, of dat ik terug ging in de tijd. Wat een herkenning, zelfde make up, zelfde haar en dan natuurlijk niet te vergeten de schoudervulling. Deze Linda blijft lekker in de boekenmand liggen en af en toe blader ik lekker even door "vroeger"
ik krijg kippenvel als mijn hond van blijdschap rondhuppelt als hij iets lekkers krijgt of een nieuw speeltje, het verbaasd mij telkens weer hoe vrolijk en met hoeveel enthousiasme hij elke dag weer opnieuw begint en alles zo erg waardeert alsof het voor hem de eerste keer is, kortom mijn Boef (bouvier) bezorgt mij kippenvel van plezier
Ik kreeg kippenvel toen tijdens de crematie van een veel te jong gestorven vriendin het nummer van Do, Heaven, werd gedraaid. De tranen liepen over mijn wangen. Als ik dit nummer hoor op de radio krijg ik iedere keer weer een kippenvelmomentje en de tranen in mijn ogen.
Het aangrijpende verhaal van de metselaar moordenaar. De ouders die de politie hond, die hun dode zoon heeft opgespoord, een mooie oude dag hebben gegeven. De hond kon vanwege rug klachten niet meer als politie hond dienen. En elke avond geeft ze de hond een kus, denkende aan haar zoon.........krijg weer KIPPEVEL.......
Mijn kippenvelmoment is nog erg vers, toen mijn zoontje (net in groep 3) voor het eerst een boekje aan mij voor ging lezen.
kippenvel krijg ik als ik hier al die verhalen lees. De een is nog erger/mooier dan het andere. Daar vallen mijn momenten bij in het niet. Ik ga maar even een vest aantrekken, dan trekt de kippenvel wel weer weg.
mijn ultieme kippevelmoment was afgwlopen 12 februari, toen mijn lieve mama met haar handje in de mijne onverwachts weggleed.ze was pas 73,maar er is haar een hoop bespaard gebleven.gelukkig!
Mijn ultieme kippevelmoment was afgelopen 12 februari toen mijn lieve mama met haar kleine handje in de mijne zo plotseling weggleed.ze was pas 73,maar er is haar een hoop bespaard,gelukkig!
Na het lezen van het artikel van de moeder die schreef over haar dochter, welke met haar gebroken had. Hoe de moeder dat ervaarde en hoeveel pijn ze daarvan had. Mijn moeder en ik (haar enige kind) hebben ook met elkaar gebroken, jaar geleden. En sindsdien hebben wij elkaar niet meer gezien, en wij zullen elkaar ook niet meer zien. Zij is afgelopen maart overleden. Ik denk regelmatig aan het artikel in de Linda (en aan de reacties op dit artikel, maar ik verdring die gedachten wijselijk maar weer snel...
Dit jaar op mijn verjaardag was het precies 10 jaar na mijn borstkankeroperatie. Mijn kinderen hebben samen met familie en vrienden een ticket gekocht voor een week vakantie. Het moment dat ze met dat vertelde had ik echt kippenvel.
Mijn kippenvel moment is al weer van 1999: De dochter van mijn zusje heeft zieke nieren, zij is 15 jaar als de transplantatie plaatsvindt. Zij krijgt de nier van haar moeder, mijn zusje. Mijn zwager en ik zijn de hele dag in Utrecht, eerst bij mijn zus, waar de nier verwijderd wordt en snel daarna begeleiden wij mijn nichtje naar de OK, de specialist is op zijn fiets van het kinderziekenhuis naar de universiteit gekomen, met de nier van mijn zusje in een koelbox voorop in een fietsmandje, later dacht ik: hoe bizar. Dan wordt het wachten geblazen, mijn zus is weer bijgekomen uit de narcose, maar voelt zich erg beroerd, maar is zo blij dat het nu toch eindelijk zover is. Een paar uur later wordt er gebeld, mijn nichtje ligt op de IC, alles lijkt goed! Als we aankomen, loopt het hele operatieteam nog in hun OK kleding, mijn nichtje is nog ver weg, maar wel bij, via een chateter zie je de urine in een zak lopen en ik hoor de specialist zeggen: Volgens het boekje gegaan, zie maar hoe mooi de urine eruit komt, helder, zonder gifstoffen: mijn kippenvel moment!! Ik ben mijn zus nog altijd dankbaar dat ze mij deze levenservaring heeft laten beleven! en..... de nier van mijn zus is nog altijd bij haar dochter en doet het nog steeds!
Mijn positieve zwangerschapstest en de eerste echo waarop je een mini hartje ziet kloppen en echt niet kan geloven dat dat in jou groeit.
Mijn duidelijke kippenvel moment was jullie linkje van de zoen van Tygo en Thijs. Een van de 2 mooiste en sexy mannen in Nederland, die de homo-scene iets positiefs willen meegeven... prachtig. Thx, xx
Toen bekend werd dat mijn vader mijn donor kon zijn! Begin dit jaar heeft mijn vader mij een nier 'gegeven' zodat ik mijn leven weer op kon pakken en niet hoefde te dialyseren.
Deze zou ik graag winnen. En dan niet voor mezelf maar voor mijn lieve vriendje die mij een kippenvelmoment bezorgde de dag voor wij op vakantie gingen en mij een prachtige tablet gaf voor onderweg. Zelf heeft hij er (nog) geen.....
Kippenvel? Vanavond misschien wel voor het laatst dit jaar lekker buiten zitten eten... Uitkijkend op de wei met de paarden. Een halve maan boven de bomen, vleermuizen spekken hun wintervet voordat het te koud wordt... Het wordt al een beetje heiïg... En nu is het donker. Weer naar binnen... Hopelijk morgenochtend nog even een kopje koffie in de zon... Weer kippenvel... Zo vaak mogelijk kippenvel!
Kippenvelmoment voor mij is; Help, ik ben verliefd maar heb een relatie.... ben erg in de war, kan niet, mag niet, hoort niet.... Hoe kan dat nou, allebei een vrouw... maar het was niet te ontkennen, wij kozen voor elkaar!
Mijn kippevel moment is toen mijn dochter mij vertelde dat ze haar Bachelor HBO recht diploma had gehaald en nu een baan heeft. Vooral omdat wij als ouders weten wat een inspanningen dit haar hebben gekost om zover te komen. Als wij naar 5 jaar geleden keken (toen zij net aan de opleiding was begonnen) ernstig ziek werd. Dat zij 1,5 jaar in het ziekenhuis heeft gelegen, niet in 1 ziekenhuis maar in 4 ziekenhuizen, en zij telkens probeerde om haar opleiding toch weer op te pakken zodra dit enigszins mogelijk was. Al met al heeft zij haar opleiding afgemaakt met een dapperheid en doorzettingsvermogen waar je u tegen zegt. En eindelijk.........niemand durfde in dat ene moment te geloven, dat zij beter werd verklaard en eindelijk het liefste wat zij wilde; een diploma en zelfs 1 met een aantekening van zeer goede cijfers. En nu dan een felbegeerde baan, wat wennen voor haar is, omdat haar gezondheid het af en toe nog wel eens laat afweten, maar ze redt onze kanjer, ook nu weer !
Mijn kippenvel moment was toen mijn eerste kleinkind geboren werd en zijn navelstreng mocht doorknippen. Later mocht ik hem aangeven op het stadhuis. Hetzelfde herhaalde zich 2 jaar later met mijn tweede kleinzoon. Mijn dochter en ik wonen bij elkaar met onze (klein)zoontjes. Dat is het mooiste geluk voor mij.
Ik heb regelmatig een kippenvel moment. K\an erg emotioneel/ontroerd raken van kleine dingen. Mijn laatste kippenvel moment was afgelopen zaterdag. Samen met mijn nichtje van 4 jaar naar Plopsaland waar ze aan het eind van de dag K3 zou zien. Ze wist niet wat ze kon verwachten, was erg gespannen. Maar toen de dames van K3 eindelijk het podium op kwamen begon het snoetje te glimmen. Poeh wat doet dat veel met je!
Mijn kippenvelmoment is nog steeds dat mijn allerbeste lieve vriendin tijdens de uitvaart van mijn vader op zijn trompet speelde. Ik krijg altijd nog kippenvel en tranen als ik dit vertel of hieraan denk. Zo mooi.....
Kippenvel van het familiedrama in Schalwijk!
Mijn kippenvelmoment was het moment dat ik besefte dat bepaalde keuzes die je maakt je voor de rest van je leven blijven achtervolgen. Neem nou de keuze dat je bij je zieke opa op bezoek wilt maar tegelijkertijd ook moet studeren voor een belangrijke test. In eerste instantie kies je ervoor om niet te gaan omdat je denkt dat er nog een moment komt. Nadat ja vader bijna de voordeur uitstapt komt er een gevoel in je op dat je toch moet en je gaat. Uiteindelijk zit je aan het eind van de avond aan het ziekbed van je opa met zijn hand in de jouwe de laatste woorden uit te wisselen en hij overlijdt. Het besef dat, als je niet was gegaan je hem nooit meer had gezien, bezorgd mij nog steeds kippenvel.
Kippenvel, ik weet niet of het echt een kippenvelmoment is.. Maar bijzonder is het wel. Vandaag ging ik naar een uitvaart in Roosendaal. Via ov9292 de hele route gepland. Ik zou vanaf de bus nog wel 23 (?!) minuten moeten lopen. Maar in de praktijk is dat altijd korter. Eerst kwam de trein wat later. Dat zou geen probleem hoeven zijn wil het niet dat de bus ook later vertrok. Uiteindelijk kom ik bij de desbetreffende halte en zie ik een dame met een hond lopen. Ik rennen, mevrouw weet u waar het crematorium is. Nou dat is nog wel een eind lopen hiervandaan, loop maar even mee dan breng ik je een stukje binnendoor. Ze vraagt hoe laat moet je er zijn. Ik zeg 13.30u het was inmiddels al 13.15u. Zegt die dame weet je wat ik breng je wel even met de auto, even de hond thuis afzetten en briefje voor mijn man achterlaten. Heeft die dame me helemaal naar het crematorium gereden, ik was mooi op tijd. Lopend zou ik het nooit gered hebben. Dat is toch geweldig. Ans, nogmaals hartelijk dank.
Mijn kippevelmoment is dat mijn zoon van 9 jaar afgelopen vrijdag zijn afzwembriefje kreeg. Hij heeft een vorm van autisme en kan niet via het regulier zwemonderwijs les krijgen. Wij hebben diverse pogingen gewaagd maar als je afwijkt van het "normale" dan gaat dat niet lukken. Bijna een jaar geleden is hij begonnen via medische zwemmen samen met een 1 op 1 begeleider en afgelopen vrijdag kreeg hij zijn afzwembriefje, niet alleen kippenvel bij deze mama maar ook een paar tranen werden er weggepinkt.........
Het ultieme KIPPENVEL moment... Kippige kriebels als we samen genieten van al het moois in het leven, lekker dromen van nog meer mooie kippenvelmomentjes die komen gaan, 1 daarvan 'het winnen van dit geweldige cadeau'.
Als ik mijn zoontje Mo (3) tegen mijn andere zoontje Lee (1) hoor zeggen; Lee ik hou van jou tot aan de hemel en de druiven!
dat mijn zoon (13) mij durfde te vertellen dat hij homo is ik ben supertrots op hem omdat hij 100 % zichzelf is en ik op mijzelf omdat ik de juiste woorden kon vinden
Mijn kippenvelmoment uit de 100 Linda's had ik bij het lezen van het artikel "Mijn dochter haat me, ze wil me nooit meer zien" uit nummer 88. Wat een vreselijke ervaring moet dat zijn, je dochter is er nog wel maar niet meer in jouw leven. Gelukkig hebben mijn dochter en ik een prima contact, geen vriendinnen écht moeder en dochter, ook met mijn zoon is het contact prima. Ik voel me rijk door hun liefde en zo'n band gun ik alle moeders in de wereld.
Dat mijn moeder schoon werd verklaard van borstkanker.....
Kippevel momenten ! Gelukkig heb ik ze regelmatig zo niet dagelijks. Als ik heerlijk met de hond aan het wandelen ben met een heeerllijke latte in mijn hand en geniet van de natuur. Op zaterdagavond met man en kids een spelletje spelen , lekker borrelen met vrienden, genieten van een stuk chocolade... enz enz ! Eigenlijk heb ik best een lekker leven! !!!!!
Mijn kippevel gevoel was er tijdens mijn promotie vorig jaar. Ik wachtte zo lang op deze moment en kon niet geloven dat ik eraan ben eindelijk gekomen. Ik voelde vrees en geluk op dezelfde tijd. Zo een heftige maar ook gelukkige dag was het.
Kippenvel? Iedere keer weer wanneer vluchtelingenl na jaren onzekerheid hun kinderen weer zien die ze tijdens hun vlucht hebben moeten achterlaten of zijn kwijtgeraakt. De emoties, de ontlading... Maar ook kippenvel wanneer ik ' s avonds naar mijn eigen slapende kinderen kijk en besef hoe gelukkig ik mag zijn dat ik in Nederland zijn geboren ben.
De linda ontvangen in frankrijk (waar ik woon) is pure luxe (verzendkosten zijn nl duurder dan het blad zelf). Geweldig verjaardagskado dus van mijn lief, een jaarabonnement Linda. Het jaar om, tranen net gedroogd, valt de Linda weer op de mat???? Niet aan gedacht om het abonnement op te zeggen .... dat is 'vraiment chair de poule' !!
Toen mijn allerliefste dochter na 8 maanden in mijn buik En 3 maanden in het ziekenhuis voor het eerst in haar eigen bedje In slaap viel... Kippenvel...
Mijn laatste kippenvelmoment was 2 weken geleden toen ik het een zelf geknutseld "tandendoosje" van mijn nichtje Maud weer zag liggen. Gemaakt 11 jaar geleden voor de geboorte van mijn dochtertje Julia. Hierin ziet een briefje waar ze schrijft dat ze het leuk vind dat ze nieuw nichtje heeft. Verder;"Ik heb dit gemaakt dat als je groot bent en alle tanden hebt en er valt er eentje uit dat je die in het potje kunt doen en hem bewaren tot later als jezelf kinderen hebt dan zeg je kijk dit zijn mijn melktanden. Ik wens je nog veel geluk in je leven. Veel groetjes en kusje van je nicht MAUD". Maud verongelukte 8 jaar geleden op weg naar school.... ze is maar 12 jaar mogen worden.
Mijn kippenvelmoment? Een paar jaar geleden lag mijn vader op sterven en we (broer, zus en ik) waakten om de beurt bij hem. Mijn vader was niet meer aanspreekbaar Ik had rond 23.30 uur mijn broer afgelost en zat me net te bedenken dat, als het lang duurde, ik de volgende nacht weer aan de beurt was om te waken. In mezelf mopperde ik een beetje, 's nachts was toch wel het zwaarst..... Ik hield mijn vaders hand vast en op het moment dat ik dit dacht werd mijn vader iets onrustiger, ik streelde zijn hand en bedacht me dat ik wel erg egoïstisch zat te denken, wat kon mijn vader hier ook aan doen en hij werd weer iets rustiger. Om de tijd door te komen pakte ik de meegebrachte Linda erbij en terwijl ik zat te lezen draaide mijn vader zijn gezicht naar me toe en opende hij zijn ene oog een beetje, achteraf denk ik om te kijken wie er bij hem zat. Vlak voor 24.00 uur stokt zijn ademhaling en lijkt het dat mijn vader nog een beetje tegenstribbelt, ik druk op de bel en het nachthoofd is er binnen een paar seconden. Als de klok twaalf uur slaat lijkt het of er een witte transparante duif uit zijn borst opstijgt, dit moment is bijna niet te omschrijven, heel bijzonder. Het nachthoofd noemt de datum en de tijd van overlijden (24.00/0.00 uur)en ik besef: het is mijn zus haar verjaardag. "Heel bijzonder, jij als jongste zit hier en hij overlijdt op de geboortedag van de oudste dochter" zegt het nachthoofd. Op dat moment besef ik het nog niet allemaal maar later des te meer.......
Mijn kippenvel-moment was toen ik zeven jaar geleden op een relatie-site voor de zoveelste keer door de foto's van veel "foute" en oninteressante mannen doorworstelde en daar het gezicht van mijn jeugdliefde zag. Het gezicht klopte, de woonplaats klopte en mijn hart bonste. Het was uiteindelijk niet mijn jeugdliefde, maar is inmiddels wel mijn geweldige echtgenoot, waarvan iedereen meteen het gevoel had dat hij al jaren bij de familie hoorde!
Mijn kippenvel moment was 12 jaar geleden toen we een "pretecho" lieten maken met 22 weken en er ineens 2 kindjes tevoorschijn kwamen,een totale verassing en een echt kippenvel moment
mijn kippenvel moment zou er zijn als ik tablet kon doorgeven aan mijn kleindochter waar ik meter van ben bij haar communie en vormsel in het voorjaar 2013 als ze 13 jaar is
Die wil ik heeeeel graag hebben :)
Mijn kippenvel moment was ; ongeveer 9 jaar geleden zou mijn zoon toen 13 jaar samen met zijn vriendje mee doen aan een tennistoernooi in de jongensdubbel en de single 14 jaar. Het toernooi begon op een maandag en op zondag kreeg zijn vriendje een ongeluk en kwam in een coma terecht. Ik vroeg aan mijn zoon wil je toch mee doen aan de enkel of zeg je laat maar. Hij wilde toch mee doen en zijn eerste single partij was hij dik aan het verliezen tot ik een telefoontje uit het ziekenhuis kreeg en tegen mijn zoon tijdens de wissel zei dat het wat beter s beter met zijn vriendje ging toen ging mijn zoon ook beter spelen en won de partij. Ook zijn volgende partij won hij . zijn vriendje is op woensdag helaas overleden en toen zei mijn zoon ik ga het toernooi winnen voor mijn vriendje. Ik vond het een erg gewaagde uitspraak. Hij won zijn verdere partijen en moest op vrijdag de finale spelen. Er waren heel veel leden van onze tennisclub komen kijken zelfs de ouders van het overleden vriendje. Wat er met mijn zoon gebeurde weet ik niet maar zo goed als hij toen stond te spelen had ik nog nooit gezien, hij stand af en toe te schelden maar alles bij elkaar de gehele situatie was het een ontzettend kippenvel moment, hij heeft de wedstrijd gewonnen en zijn 1 ste prijs opgedragen aan zijn vriendje. Ik zal die dag nooit vergeten.
Mijn kippenvelmoment was toen een meneer werd gefilmd voor de t.v. tijdens zijn wandeltocht naar Santiago de Compastella. Hij liep alleen want zijn vrouw was het jaar daarvoor overleden. Maar ze was er in gedachten bij....Zelf heeft hij de tocht niet mogen voltooien.....de tocht in zijn slaap aan een hartstilstand overleden! Kippenvel!
Vandaag heb ik een la van een nachtkastje opgeruimd en vond ik een notitie geschreven door mijn zoon Noël: " cadeautje voor Mam kopen om te bedanken + knuffelkaart". Mijn zoon is in 2008 en nu ruim 4 jaar later krijg ik zoiets liefs onder ogen. Als ik er aan denk krijg ik weer kippenvel
Mijn kippenvel moment komt als ik de winnaar van de tablet ben!!
Misschien is deze tablet een goede afleiding om van een tablet chocolade af te blijven! IK WIL M,!
als allochtoon, en MOSLIMA, is mijn kippevel moment, het horen van het Wilhelmus , waar elke Nederlander, ongeacht, men moslim is of protestants, of atheist, een trots gevoel en kippevel krijgt ,...
Xander... Need I say more? Kippenvel en zweet dat meteen uitbreekt.. poeh! Zwijmel...
Toptennister Esther Vergeer sinds haar 8ste in een rolstoel, en haar arts die zei: Het komt wel weer goed....
Toen mijn zus voor mijn 50e verjaardag kaartjes had geregeld voor het concert van Robbie Williams waar ik al zo lang naar toe wilde!! Kippenvel!!
Ik beleef meerdere malen kippenvel momenten, maar wat de LInda's betreft was dat over de slachtoffers van Loverboys. De 1e film die ik daarover zag heeft mij enorm aangegrepen en mijn dochter was tot voor kort ook een onzekere mooie meid die met verkeerde vrienden om ging. Het gaat nu redelijk goed met haar, maar dit blijft mijn grootste angst.
Gijs = Thijs natuurlijk ;-)
De Linda. ligt op de mat of tafel en ik krijg deze in het oog. Wat doe ik, ga ik snel al even een paar coloms, verhalen lezen of..... Nee, ik laat het plastic er om en plan mijn rustige moment om me te verdiepen in de Linda. Wanneer ik er dan klaar voor ben, is er kippenvel, spanning.... want wat staat er allemaal in, en de komende tijd ben ik van de wereld! Lezen!
Mijn kippenvel moment van de afgelopen 100 LINDA's is vrij recent: de zoenende Tygo en GIjs op de cover van de l'Homo (hoort natuurlijk ook echt bij de LINDA). Ik vind het mooi dat een magazine taboe doorbrekend durft te zijn, kritiek durft te incasseren en gewoon verder gaat met wat ze hoort te doen! De LINDA staat wat dat betreft als een huis en dat bezorgt mij kippenvel. Ga vooral zo door tot de 200e LINDA!
Mijn kippevelmoment beleefde ik vorige week dinsdag. Die dag kreeg ik een borstbesparende operatie ivm borstkanker.Eerst had ik een onderzoek waarmee ze radio actief spul in je tepels doen, om de schildwachtklier op te sporen en daarna werd er een draad ingebracht om de juiste plek van de tumor te lokaliseren . Mijn lieve man bleef als een rots in de branding erbij om dit met elkaar door te maken en elkaar te steunen. Daarna om 12.30 naar de operatiekamer voor een borstbesparende operatie. Mijn kippevelmoment had ik nog steeds toen ik terug kwam in een rolstoel naar de wachtkamer, waar mijn rots in de branding mij met een kado zat op te wachten. De verpleegkundige vertelde dat ze dat niet vaak meemaakten op deze afdeling. Het grootste kippevelmoment kreeg ik gedurende de nacht. Het verband om mijn borst zat te strak, het was een soort rubber met een plaklaag eronder. Je bent toch nieuwsgierig : hoe ziet mijn borst eruit. Het grootste kippevelmoment was toen wij samen voorzichtig het rubber eraf haalden en heel voorzichtig de lijm eraf frunnikten.Dat is in voor en tegenspoed al 24 jaar.
telkens, als ik mijn zoon (23) en mijn dochter zie (22) ben ik trots, kippenvel !
De verhalen van de anorexia meisjes, wat een ellende moet dat zijn, zo worstelen met je eigen ik. De hele dag door en niemand die je begrijpt, die kan voelen wat jij voelt. En dan de lange lijdensweg om er weer boven op te komen. Bewondering én meer dan kippenvel!
Mijn kippevelmoment was 6 jaar geleden toen ik mijn dochtertje van destijds 4 jaar oud moest vertellen dat papa niet meer in hetzelfde huis bleef wonen, omdat het niet meer ging met mama. En dat terwijl ik volgens haar de enige was die haar mocht aankleden, in bad doen, verhaaltje voorlezen, in slaap knuffelde enz. Ben er nog steeds niet overheen.
kippebillen eten met m'n allerliefste kip lekker mannetje
De keer dat ik bij mijn moeder een kerstpakket liet bezorgen. Ze kwam bijna niet meer uit haar woorden en was heel emoitioneel. Ze is altijd een keiharde maar toen brak ze toch even. Heerlijk toch als je mensen zou blij kan maken en verrassen.
Heerlijke, stille zomeravonden, knusse herfstmiddagen, gezellige winterdagen en dan het voorjaar.............Allemaal kippenvelmomenten!!!
Mijn kippenvelmoment??? Als ik te horen krijg dat ik de tablet gewonnen heb! Ik win nl. nooit iets....
Lieve mensen , Hoop dat er nu geen tekst staat , van een dubbele reaktie ontdekt . Vr gr, erna
Mijn dagje sauna was bijna compleet, als laatste in de planning stond de voetreflexmassage. Heerlijk dacht ik nog een laatste momentje voor me, me, me en ik ben er. Iets wat rozig staarde ik voor me uit in de wachtruimte toen ik een opvallend lage stem hoorde zeggen "Mevrouw v/d Meer". Na een kleine shortcut keek ik om. Stond me daar een enorm gespierde man. In mijn beleving zou het een klein pittig vrouwtje zijn, dit was wel even wat anders. Ah fijn dus ik ga braaf liggen op het behandeld bed (lees: naakt in mijn badjas) en de therapeut ging op voethoogte voor me zitten, slik! Nadat ik mijn badjas wat extra gefatsoeneerd had was het zo ver. Wat er toen gebeurde!!!! Mijn voet werd op zijn belachelijk grote spierbal gelanceerd en ik werd zeer intens aan mijn benen gemasseerd (been in de lucht en gaan en ik mijn badjas maar goed doen). Ik dacht bij mezelf denk aan iemand A-sexy....Maarten van Rossum, Maarten van Rossum..... Toen dat aan beide benen achter de rug was: "Zoooo en dan gaan we nú aan je spijsvertering beginnen" WATTTT je zit op voethoogte, stel je voor dat, hoe erg zou dat zijn. Na een licht traumatische rollercoaster was het zover, het was klaar. Ik ging snel recht op zitten. "Was het lekker?" Uhm ja heeeeerlijk, een rilling en kippenvel en weg was ik. Hilarisch en om nooit meer te vergeten.
kippenvell, iedere maand als de Linda op de mat ploft
Mijn kippenvelmoment was toen mijn zoontje van 4 jaar voor het eerst in zijn leven een bolletje ijs at. Door zijn stofwisselingsziekte kan hij geen suiker verdragen, maar op vakantie in Italie vonden we een ijssalon met suikervrij ijs. Toen hij zei dat dit het lekkerste ijsje van de hele wereld was en ik hem zo zag genieten was ik de gelukkigste mama op de hele wereld!
Kippenvelmoment: als je voor de tweede keer als digibeet zoiets moois wint!!!
in 2005 was de 1 ste pro. boer zoekt vrouw via dat progamma heb ik mijn man lerren kennen er was vogelschiet wedstijd we kennen elkaar al een half jaar en ik zeg teggen de vrieden groep als hij het er af schiet vraag ik hem tenhuwlijk en ja hij schoot het vogel er af dat wordt je koning . we werden naar voren geroeppen toen hij de koning was ge worden heb ik de mikkrafoon gevraagt en de mensen vertelt wie ik was en waar ik vandaan kwam er was veel publiek die dag omdat de verrennigging 60 jaar bestond zeker 300 a 400 personen ik ben op mijn knieen gegaan en heb rene lensink uit aalten(achterhoek) tenhuwlijk gevraagt daar heb ik heel veel kippenvel van gekregen en nog steeds er is een klein boertje uit ge komen door die kippenvel
Mijn kippevel moment, toen, toen, de overwinning van Obama, en zijn yes we can speech, hoe prachtig, en dat gaf de burger, en de wereld moed, om in een beter wereld te geloven, nu zit ik met een kater, het beoogde resultaat, en het Palestijns israelisch conflict, is niet opgelost, en we staan voor een nieuwe oorlog; iran, noord-korea,...:)
wil graag met de tijd mee,ben bijna 65 en vier jaar begonnen met delaptop en nu lijkt mij zo n tablet enig om overal waar internet is met deze tablet te werken.Verder gefeliciteerd met de honderste linda
toppunt van kippenvelmoment: de dag waarop je beseft dat de ouderdom toeslaat en je vanaf dan alleen nog maar achteruit zult gaan en elke stap terug een onomkeerbare is.
Vanmiddag moest mijn zoon van 15 een nieuwe maagsonde, zijn darmen helen niet zo snel (hij heeft een chronische darmziekte) dus hij moet doorgaan met sondevoeding. De vorige keer moesten ze 'm met z'n drieen vasthouden omdat hij zo tegenstribbelde maar vandaag kwam de dokter na 3 minuten naar buiten en het was al gepiept, zonder problemen. Mijn haren stonden rechtover eind op mijn armen... ik ben zo trots op hem...
Toen mijn dochter (toen anderhalf) na 12 dagen van de beademing kwam en het eerste wat ze zei was mama. Dat is en blijft mijn kippelvelmoment.
Toen Dinand van Kane op het Almeerder strand zijn liedje voor Guusje zong na haar dood. Ik was net zwanger toen. En omdat we eerder in Vegas waren toen zij trouwden (en wij hen zagen) en we de dag voor de geboorte van hun kindje bij zijn concert in de Arena waren, voelde ik me verbonden. En dan te bedenken dat zij gestorven is en een jong kindje achterlaat en ik net zwanger....... KIPPENVEL EN TRANEN !!
Mijn kippenvel moment beleef ik als ik na een een vermoeide dag met onze dochter overhoop heb gelegen en bij het naar bed brengen weer haar armpjes om me heen voel. Met daarbij de bijbehorende knuffel. Dan is het gevoel van rot kind weer volledig weg en is ze weer mijn allerliefste bezit. En vraag je je bij jezelf af waar ging het mis vandaag?
het moment dat ik hoorde dat ik, na 2 jaar in de ww gezeten te hebben, deel mocht nemen aan de opleiding voor verzorgende. hoe het allemaal organisatorisch moet gaan lopen als alleenstaande moeder met 2 kinderen weet ik nog niet, maar 1 ding weet ik wel: het zal me lukken!!
mijn 2 kleindochters hun armpjes om me heen slaan en me vertellen dat ik de allerliefste omi ben die er bestaat.
dat ik toch elke maand weer kippenvel mag krijgen als de nieuwe LINDA weer op de deurmat ploft..........
De geboorte van onze eerste kleindochter! Een dochter van je eigen dochter! Echt kippenvel wat een bijzonder moment.
Kippevel van geluk kreeg ik toen ik na 7 jaar pijn en operaties eindelijk weer een mond vol tanden had, dank zij de geweldige artsen van het UMC.
Oh, wat handig en prachtig!
Mijn kippenvel moment is dat er weer bij een abonnement van die megaaamooie tassen zijn te verkrijgen maar ik heb al een megaaaa abonnement
Toen we na 9 jaar onzekerheid eindelijk de bevestiging kregen, dat er daadwerkelijk iets "mis" was met onze jongste zoon, een DNA afwijking. Dat je eigen gevoel gewoon klopt, toen kreeg ik kippenvel, dat ik nog steeds krijg, als ik aan dat moment denk!
mijn kippenvel moment is als ik een enge film zie dat ik kippevel krijg en mijn haren gaan dan direct omhoog staabn
Toen de school waarop onze 2 kinderen zitten 20 jaar bestond, werd dat 3 dagenlang gevierd. Het lustrumfeest werd geopend met een aantal optredens van leerlingen. Ineens stond, zonder dat ik het wist, mijn 5-jarige dochter op het podium, samen met 2 andere meisjes uit haar klas en de juf. Ze startten een Flashmob op het liedje Tche che re re van Gustavo Lima. In no time stonden ruim 500 leerlingen te swingen. Op zich al reden genoeg voor kippenvel, toch? Precies een week later ben ik helaas aanwezig op een uitvaart van een 12-jarig meisje dat 8 maanden tevergeefs tegen kanker gevochten heeft. Voordat de plechtigheid begint horen we haar lievelingsliedjes, en jawel daar komt Tche che re re van Gustavo Lima voorbij. Tranen en kippenvel! Hoe oneerlijk is het dat, terwijl jouw kinderen 3 dagen feestvieren, een ander kind ligt te knokken voor haar leven en uiteindelijk de strijd moet opgeven....
Mijn kippenvel moment was dat ik voor mijn vijftigste verjaardag , een parachuut sprong kreeg van mijn kids. Tweede kippenvel moment was de sprong zelf GEWELDIG!!
Ik kan een enorme berg kippenvel krijgen als mijn neefjes en nichtje keihard " Tante"onder aan de trap roepen. Als ik een man en vrouw zie lopen die al ergens in de 80 zijn en nog steeds hevig verliefd hand in hand lopen.. Als ik een berichtje krijg precies op het moment als het niet lekker gaat waarin staat dat ik het goed doe. Bij dat ene mooie liedje op de radio, die mooie tekst die ik tegen kom op pinterest, een kleine verrassing, bij dat ene stukje in dat ene boek... Maar mijn grootste kippenvel moment is toch wel, als ik het koud heb! dan gaat het van mijn kruin tot mijn tenen....
Mijn kippevel moment was toen ik voor het eerts het nummer damn those eyes van Kane hoorde en vervolgens de liefde van mijn leven in de ogen keek. Ik kan nooit meer normaal naar dit nummer luisteren zonder kippenvel! Dat is wat goede muziek met je doet!
toen mijn schoonvader na 3 dagen van onzekerheid en epileptische aanvallen op de intensive care eindelijk z'n ogen weer opendeed en met veel moeite toch meteen mijn man herkende en zijn naam noemde...
kerst 1992, mijn nichtje 2 maanden oud komt logeren. Haar ouders hebben een kerstdiner van de zaak. Ze is wat verkouden, neusje dicht, benauwd, kenmerken van een verkoudheid volgens de dokter waar ze 's middags nog is geweest. Heel vroeg in de ochtend wordt ik wakker omdat ik hoor dat de kleine meid het zo zwaar heeft. Ik besluit haar een warm badje te geven om haar ademhaling te verlichten. Ze knapt zienderogen op. Na haar badje wordt ze weer benauwder. Ik bel min schoonzusje dat ze direct naar het ziekenhuis moet gaan. Daar aangekomen gaat mijn nichtje direct aan de beademing. Ze was gestopt met ademen. Ze had een dubbele longontsteking. Het badje heeft haar nog een paar minuten extra gegeven. Elke kerst hebben mijn schoonzusje en ik een kippenvel moment..Bijna was het haar eerste, maar ook haar laatste kerst.
mijn kippenvel moment.... tijdens het lezen van de verhalen in de Linda. over de dames die zich zelf pijn deden.... snijden enzo! heel indrukwekkend om te lezen waarom zij dit deden. petje af dat ze het durfde te vertellen en ons een kijkje hebben gegeven in hun leventje.
Ik had een Kippenvelmoment toen ik las dat Linda geen fotoshoot mocht doen in Marrakesch vanwege de foto van 2 zoenende mannen op haar cover. Als (hele trotse!!) zus van 2 homo broers krijg ik hier torenhoog kippenvel van. Wees allemaal toch eens wat ruimdenkender en toleranter! Maar ook kippenvel hoe Linda dit in haar editorial omschreef. Hilarisch!
Kippenvel en ontroering toen onze hond als een grote hoop ellende vanuit Frankrijk doodsbang bij ons werd afgeleverd in de hoop een beter vervolg op zijn leven te krijgen als bij de start in Frankrijk. Wat was hij bang en ongelukkig. Nu enige tijd later kan ik zo blij worden en wederom kippenvel krijgen als ik zijn enthousiasme, vertrouwen en dankbaarheid iedere dag mag ervaren. In mijn gezin omringd door 4 zonen en mijn man is hij diegene die de meeste knuffels en liefde krijgt! Eindelijk een dierwaardig bestaan!!
Toen me vriendin vertelde dat ze zwanger was!! Kippevel en tranen met tuiten van blijdschap:)
Marco Borsato live, Margherita... Vraag hem maar om dat te spelen op jullie feest! Proficiat alvast, liefs Els
De piano begon te spelen. De zon liet haar stralen door de kerkramen naar binnen schijnen. De deur ging open. Iedereen stond op en keek vol verwachting. De deur ging verder open en daar stond mijn zus achterin. Wat was ze mooi! Stralend van geluk, en haar ogen gefixeerd op haar aanstaande voorin de kerk. Mijn zus, mijn super sterke grote en lieve zus. Door heel wat dingen heen geworsteld van het leven, mij altijd in haar fizier houdend ("je blijft mijn kleine zusje"). Alleen over het gangpad (zonder vader), maar omringd door de mensen die haar liefhebben. Op dat moment werd ik overweldigd door gevoelens van trots, en blijheid. Toen ze voorbij liep, had ik tranen in mijn ogen van dankbaarheid en kippenvel voor dit moment van intense liefde.
Ik zal zeker een ultiem kippenvelmoment ervaren als mijn favo postbode aan de deur komt met de Galaxy Note...
My ultimate goosebump moment was when I had an accident with a knife, I have never seen my boyfriend move as fast as he did, he tightly wrapped my arm up in ice and towels and drove me to the A&E, He handled all the formalities, stayed with me when I eventually got to see the doctor and had my wound cleaned and bandaged, then brought me home again. He's been doing all the housewerk even the cooking and washing up after a hectic day at work, because I am not meant to let the wound get wet, also finding time to study! He's wanted the Samsung Galaxy 10.1 since they first came out but we haven't been able to afford it. He's been so great I would love to be able to surprise him with this great prijs of the Samsung Galaxy Note 10.1 tablet! and google says :) hope it still makes sense...I 'm trying to learn dutch but not quite up to writing all this yet! Mijn ultieme kippenvel moment was toen ik een ongeluk met een mes had, heb ik nooit mijn vriendje beweging gezien als snel als hij dat deed, hij stevig verpakt mijn arm omhoog in ijs en handdoeken en reed me naar het A & E, Hij afgehandeld alle formaliteiten, bleef bij me toen ik heb uiteindelijk naar de dokter en had mijn wond schoongemaakt en verbonden, dan bracht me weer naar huis. Hij doet al het housewerk zelfs het koken en de afwas na een hectische dag op het werk, omdat ik niet de bedoeling te laten de wond nat wordt, ook het vinden van tijd om te studeren! Hij wilde dat de Samsung Galaxy 10,1 sinds ze voor het eerst kwam, maar we waren niet in staat om dit te bekostigen. Hij is zo groot dat ik zou graag in staat zijn om hem te verrassen met deze grote Prijs van de Samsung Galaxy Note 10,1 tablet!
Mijn kippenvel moment is twee weken geleden, erg goede vrienden waren bij ons op visite. De stiefvader van deze goede vriend was net twee weken hiervoor overleden. Hier konden wij helaas niet bij zijn omdat we met vakantie waren, maar de band was zo sterk dat we op vakantie in gedachten bijna letterlijk erbij waren. Toen ze bij ons op visite waren, was er natuurlijk veel te praten over hoe het allemaal gegaan was en dat het zo snel was gegaan, onvoorstelbaar en voor ons een rotgevoel dat wij er niet bij hadden kunnen zijn. Nadat de koffie gedronken was, werd het tijd voor een borrel, waarop ons werd verteld, tja ik kan geen wijntje drinken, maar Jeroen wel, wij keken elkaar aan en zeiden hoezo....en nog niks in de gaten hebben, waarop het antwoord kwam, wij zijn zwanger. Nou ik kan jullie vertellen, kippenvel van top tot teen en tranen van geluk en ook verdriet dat hun stief/schoonvader dit niet kan meemaken, maar hij zal zeker onwijs trots meekijken vanuit de sterrenhemel. Gelukkig hebben ze het hem nog wel kunnen vertellen, maar helaas op zijn sterfbed.
Kippenvel van het geweldige huwelijksaanzoek hieronder ver in het luchtruim boven Afrika!! Ik wens jullie een geweldig en liefdevol leven toe als man en vrouw en waar dan ook ter wereld!! Het zou geweldig zijn om zelf ook nog eens zo'n romantisch aanzoek te mogen krijgen maar wellicht is daar wat inspiratie m.b.v. de tablet voor nodig ;-)
Ben ik een emotioneel type als ik zeg dat er zoveel kippevelmomenten zijn. Neem afgelopen weekend bij de marathon van Amsterdam. Butter die 2 minuten onder zijn persoonlijk record heeft gelopen. Ik wilde dat delen met mijn zoon maar schoot gewoon vol op het moment dat hij over de finish kwam. Kwam geen woord meer uit en kippevel over mijn hele lichaam. Of neem die keer dat we een weekend met mijn ouders, broers en alle kleinkinderen voor het 50-jarig huwelijk van mijn ouders weg zijn geweest. Het feit dat we met elkaar zo hecht zijn, realiseerde ik me op een bepaald moment en kreeg daar enorm kippevel van. Of neem die keer dat voor mijn werk door een bos in de herfst reed. Het bos had diverse herfstkleuren en het ochtendzonnetje scheen door de lichte mist. Dit was zo mooi dat ik daarvan kippevel kreeg. En zo zijn er nog veel meer mooie kippevelmomenten.... (en helaas ook veel van de kou ;-))
2 jaar geleden ondertekende ik mijn KvK inschrijving, mijn ondernemers avontuur begon, buten aangekomen stond het kippenvel op mn lijf !
Nog steeds is mijn kippenvelmoment de dag dat ik midden in een behoorlijke moeilijke tijd in mijn leven, me weer bewust werd van het feit dat ik heel diep van binnen weer kon genieten van de zon en het geluid van het voorjaar. Mijn weg terug was begonnen!
Mijn kippenvel moment was toen ik op mij 17de jaar in de trein naar zuid- Frankrijk stapt om daar te trouwen, nu 22 jaar later ben ik nog op dezelfde plek, met mijn Franse virienden en familie. En als dan mijn mam of zusje over komen nemen ze altijd de Linda's mee. En dan ben ik weer even in Holland. Het blijft toch mijn kikkerlandje! Er zijn zoveel kippenvellen momenten in mijn leven geweest dat ik er zoveel speciale kan noemen, moeilijk te liezen, Linda ga door met je geweldige lach en je prettig karakter, ik ben weg van je!
Kippenvel moment? Toen ik gisteren op de bank zat mijn kamerlinde te bewonderen die ik na jaren van verlangen erna mezelf cadeau gegeven heb. Hoe blij kan je zijn :)
Een concert van Tom Jones. Wat een stem heeft die man !!
Mijn kippevel moment was dat ik 28 jaar geleden , hopeloos verliefd werd op me nu nog huidige man.
Helaas hebben mijn vriend en ik zelf geen kinderen. Mijn neefje van 6 jaar dacht daar schijnbaar over en zei vanuit het niets tegen me: eigenlijk ben ik ook een beetje jouw kindje. Ik wist even niets te zeggen en heb hem een dikke knuffel gegeven en zei toen: daar heb je helemaal gelijk in, eigenlijk ben jij ook een beetje mijn kindje.
mijn kippenvelmoment: horen dat je een burn-out hebt. Hellup, wat moet ik nu?
De concerten van Tom Jones.. kippevel !! Wat een stem heeft die man
Een kippenvelmoment toen een kleuter voor mij kwam staan, mijn handen in zijn kleine knuistjes nam, mij diep in de ogen keek en zei: juf ik ben zó verliefd op jou! Fantastisch toch?!
afgelopen zaterdag in het gelredome toen ik na héél véél jaren Doe Maar weer zag optreden....geweldig, nog steeds kippevel!!!
Mijn kippenvelmoment was toen ik net bevallen was van mijn zoontje (inmiddels 8 jaar). Ik mocht van de verloskamer naar een andere ruimte. Mijn man was onze dochter aan het halen om haar nieuwgeboren broertje te komen bewonderen. Op de een of andere manier voelde ik met de kleine man in mijn armen dat er iemand "mee keek". Ik liep (dapper na de bevalling.....) naar het ziekenhuisraam en liet mijn mannetje aan mijn vader zien. Mijn vader was er niet meer, maar keek vanuit de hemel naar me. Pap, mag ik je even voorstellen, je kleinzoon Hidde........................ Op dat moment brak de zon door achter die ene wolk. Heel bijzonder, nog steeds!!
Mijn kippevel moment is als ik ons volklied het Wilhelmus hoor.
Na alle aangrijpende, verdrietige en romantische kippenvelmomenten wil ik hierbij mijn ronduit hilarische kippenvelmoment met jullie delen! Deze maand zijn mijn ex-man & ik alweer een jaar gescheiden. 2 van mijn vrijgezelle vriendinnen zijn sinds kort aan het daten geslagen via een datingsite en na enig aandringen dacht ik: ik heb ook wel weer eens zin in een gezellig avondje uit, dus vooruit met de geit: ik ga me inschrijven! Zo gezegd zo gedaan, op een dinsdagavond heb ik mij ingeschreven. Woensdagochtend ontving ik een spannend mailtje: we hebben een match voor je gevonden! Verwachtingsvol ging ik achter de computer zitten, logde in op de site en opende het bericht met daarin de informatie over mijn ideale man! En was las ik daar... de naam van mijn ex, juiste leeftijd, juiste woonplaats. *KIPPENVEL* dus ja, op het moment dat ik zag dat ik (met een matching score van 92% ook nog) aan mij ex gekoppeld was! Wat bleek achteraf: ik heb mijzelf dinsdagavond ingeschreven en hij - puur toevallig - woensdagochtend. Ik bedoel: what are the odds!! Hilarisch kippenvelmomentje, toch?!! Hahaha
Vreselijk last van kippenvel wanneer ik het nummer "Bright Eyes" van Art Garfunkel hoor. Mijn moeder kreeg de diagnose non-Hodgkin-lymfoom helaas in een vergevorderd stadium en wilde thuis sterven. Dit nummer was (in 1979) vaak op de radio te horen tijdens haar laatste dagen, mijn zusje en ik waren toen pas 7 en 9 jaar oud...Altijd als ik dat nummer hoor wordt ik erg emotioneel.
Mijn ultieme kippenvelmoment was toen ik anderhalf jaar geleden Carnaval vierde. Ik was hoogzwanger (8 maanden) en liep nog vooraan in de polonaise op Carnvalsmaandag! Lekker nuchter genietend van het feest om mij heen. Heerlijk. Tijdens het passeren van prins Carnaval tikte hij met zijn scepter op mijn zwangere buik met de woorden; "Kom er maar uit kleine!". De volgende ochtend kreeg ik na een tijdje pijnen in mijn rug. Mijn vriend en ik zeiden nog gekscherend: "Tja het komt vast van de polonaise". De rugpijnen werden steeds heviger en kort na de middag braken mijn vliezen. De weg naar het ziekenhuis volgde. Om 21:01 uur 's avonds kwam ons zoontje ter wereld! Een prachtig moment! Erg bijzonder een carnavalskindje! Woensdagmiddag kregen we een onverwachte bezoeker: Prins Carnaval. Hij kwam de jongste carnavalsvierder van de gemeenschap persoonlijk verwelkomen, een ontroerend moment! De man nog aan het bijkomen van al het feesten gaf me gekscherend een energiedrankje, want ik had immers een prestatie geleverd. Ik weet eerlijk gezegd niet wie hem meer nodig had, hij of ik?!;-) Het was een bijzonder moment om nooit te vergeten!
Mijn kippevel moment heb ik net gehad toen ik zag dat er al zoveel reacties zijn, maak weinig kans ben ik bang, krijg weer de rillingen.
Het is al lang geleden maar weet het nog heel goed.Ik kreeg kippenvel toen ik hoorde dat prinses Diana van Engeland was overleden.
Mijn kippenvel moment: mijn zoontje van destijds 4 jaar lag boven te slapen op het moment dat mijn moeder beneden haar laatste adem uitblies. Precies op dat moment werd mijn zoontje wakker en wij weten het zeker, ze heeft hem wakker gemaakt op haar weg naar boven.
10 jaar geleden overleed mijn moeder in juli. Een vriendin vertelde mij dat als ik een witte vlinder zou zien dat mijn moeder zou zijn die gedag kwam zeggen. Die zomer zag ik regelmatig een witte vlinder in mijn tuin (daarvoor waarschijnlijk ook wel maar nu lette ik er uiteraard op) voor mijn vader en mij was het een soort troost. Groot was mijn schrik dat ik mijn vader 4,5 maand later vond.... Op zijn begrafenis heb ik toen in mijn toespraak gezegd dat ik het komende voorjaar de vlindertjes wel zou zien. Zag ik die zomer ervoor steeds 1 vlinder, het eerste voorjaar zonder beide. Stond ik in mijn voortuin, er kwamen 2 witte vlinders maar mij toevliegen, fladderden om mij heen alsof ze lieten zien dat ze weer samen waren. Mijn man die binnen zat en de nuchterheid zelve, stond zelfs op en stond ook met open mond te kijken. Ik krijg er nu weer kippenvel van. Sindsdien zijn het altijd 2 vlindertjes in mijn tuin.....zijn ze toch nog steeds een beetje bij me.
De geboorte van mij juweeltje. De eerste keer toen ik haar in aankeek toen ze in mijn armen lag. J♥♥ls.....jij bent mijn diamant. Luv ya.....!!!
Mijn kippevel moment: Na een ontvoering uit mijn slaapkamer door een collega van mijn vriend, werd ik op het vliegtuig naar Amsterdam gezet (ik woon in Stockholm). Om vervolgens via een VIP service opgehaald te worden en een uur later met een envelop in mijn hand wederom op het vliegtuig werd gezet. Dit keer naar Kaapstad. Ik mocht niemand bellen en moest gewoon genieten van mijn vlucht.. Na 7 uur in het vliegtuig, zat ik verdiept in de (nogal geestige) film Bridesmaids toen ik de stem van de piloot over de intercom hoorde...Of nee wacht! Het was Noud! (mijn vriend). Hij vroeg mij mijn stoel recht op te zetten en mijn riem los te maken. En daar was hij, hij schoof het gordijntje opzij en kwam met schrede stappen op mij af gelopen. Zijn verhaal fladderde als losse woorden om mij heen en ik kon alleen maar huilen als een klein meisje. Daar in dat vliegtuig, kilometers in de lucht boven Afrika, ging hij op zijn knieen en ik van ongemak ook. Wow als ik er weer aan terug denk krijg ik weer kippevel. En een dikke vette smile op mijn gezicht. Geniet mee met dit kippevel moment, de piloot heeft namelijk alles gefilmd!; http://www.youtube.com/watch?v=zPX5TdBv0OE&feature=player_embedded
Mijn kippenvelmoment was zomer vorig jaar: mijn allerliefste vriendin was net voor 3 jaar naar New York verhuisd. Ik had meteen een ticket geboekt om er na anderhalve maand al lekker heen te gaan en vlak voor ik ging kwam de "New York"-Linda uit! Wat was ik blij verrast! Een lieve (mannelijke) collega van me had de Linda ook nog voor me meegenomen, spontaan, en die ik heb ik uiteindelijk aan mijn vriendin gegeven. Ook zij was er erg blij mee en we hebben de nodige tips opgevolgd! En....kort daarna was ik jarig en kreeg ik een jaarabonnement op Linda cadeau van diezelfde vriendin!! Dubbel kippenvel! En heel graag win ik die mooie tablet zodat ik nog beter kan communiceren met New York!!
Mijn kippenvelmoment was een tijdje geleden... Ik was druk bezig met huishoudelijke klusjes in huis. Ik liep van de woonkamer naar de keuken op het moment dat mijn zoontje van de trap kwam. Uit mijn ooghoek zag ik zijn verschrikte blik: hij gleed uit! In een reflex kon ik zijn arm grijpen, waarmee ik hem behoedde van een lelijke val met zijn hoofd tegen de muur... Echt kippenvel had ik op dat moment en nog steeds, elke keer als ik aan dat moment terugdenk. Want wat een toeval dat ik precies op dat moment langs kwam om hem te grijpen! Wauw, dat heeft echt indruk op me gemaakt en is nog steeds mijn ultieme kippenvelmoment.
Natuurlijk de beide geboorte"s van mijn 2 kinderen, en mijn trouwdag natuurlijk , en ook de prachtige muziek van de filmserie Once Upon aTime in America .....zo mooi, echt alledrie kippenvelmomenten......en de vierde wordt natuurlijk, als ik de Samsung win !!!!!!!
Mijn ultieme kippenvel moment ..... dat het volgende week alweer 10 jaar geleden is dat mijn lieve schat een nier doneert aan zijn lieve zus. Feestje dus komend weekend !
Ik krijg uiteindelijk steeds weer kippevel van jullie tomeloze energie en ondernemerschap. Wat een kracht straalt LINDA. uit. Volgens mij wordt er heel hard gewerkt op de redactie, wordt er gebrainstormd, vergaderd, gelachen en heel veel water en koffie gedronken, Steeds weer bij de tijd zijn en je blijven vernieuwen, vooruit denken. Knap! Daar krijg ik wel kippevel van!
Mijn kippenvelmoment was toen mijn dochter Naomi van 19 om half 3 's nachts sms-te dat ze veilig aan de grond stond na haar Sky dive downunder. Drie uur eerder, toen wij op het punt stonden naar bed te gaan, belde ze en vroeg om advies: "moet ik een verzekering afsluiten? Als er wat met me gebeurt, krijgen jullie 50.000 dollar, maar dat kost mij wel 30 dollar, best veel voor een backpacker mam". Tja, wat zeg je dan? Natuurlijk dat je het veel liever meteen wilt weten als ze veilig weer op de staat! Dat te weten, na 3 slapeloze uren, was dus mijn kippenvel moment.
Mijn kippenvelmoment is als ik zie dat mijn kinderen gelukkig zijn.
Het moment waarop we te horen kregen dat mijn collega slokdarmkanker Heeft..In de 40, zoontje van 8, vakantie in 't vooruitzicht.. Na zware chemo én bestraling, onder het mes.. Gelukkig is de operatie goed verlopen maar daarna helaas het slechte nieuws: ze hebben een uitzaaïng gevonden in zijn pols... Nu maar hopen dat ook dit te behandelen is! Helaas heb ik 't al eens van dichtbij meegemaakt, toen mijn moeder borstkanker had. Gelukkig is zij goed herstelt, maar remember everyone: life is short, geniet er van!
Mijn LINDA-kippevelmoment was in het interview met Ilse de Lange, waarin ze beschrijft dat haar vader op sterven lag, en hoe ze toen de laatste kerst samen vierden. Met zijn allen zongen ze toen Stille Nacht, en ze hadden de decemberfeesten speciaal voor haar vader naar voren geschoven, zodat hij ze nog mee kon maken. Daar kreeg ik echt heel veel kippevel van, ik denk er nu nog weleens aan.
Als ik de reacties hieronder lees kan ik die natuurlijk niet overtreffen. Maar ik probeer het toch. Mijn kippenvelmoment: samen met mijn vriendje naar dansles gaan. (nee wij kunnen het niet bijster goed, ja hij laat me regelmatig struikelen, ja ik sta regelmatig op mijn eigen tenen, nee mijn haar blijft niet goed zitten wanneer ik dans en ja wij zweten ons rot tijdens het dansen) maar we hebben dan gewoon verschrikkelijk veel lol! Liefs Tessa
Stil in mij door Van Dik Hout gezongen tijdens het live eerbetoon aan Bart de Graaff op 29 mei 2002.
mijn kippevel moment was toen ik een zeer geliefd dier verloor en kort daarna ook nog het nummer afscheid nemen bestaat niet op de radio hoorde! Tranen met tuiten en dik kippevel!
Mijn kippenvel moment beleef ik elke dag, en dat is als ik mijn vriend zie en hem omhels.
Ik heb verschillende kippevelmomenten. Mijn eerste kippenvelmonent was, toen ik 8 maanden zwanger was van ons eerste kind. Ik (wij) kregen een auto- ongeluk. Gelukkig is onze dochter wel levend ter wereld kunnen komen, maar met mezelf ging het eennheel stuk minder. Ik heb 2 maanden in het ziekenhuis gelegen, waar de ene na de andere complicatie kwam aan mijn been. Mijn tweede kippenvelmonent was helaas de bevalling van ons volgende kind, dat dood ter wereld kwam met 8 maanden. Dus echt minder leuk!! En mijn derde kippenvelmonent was de komst van ons derde kind, een gezonde dochter, waar we mee verblijd werden in datzelfde jaar, als ons tweede kind. Maar nu alles goed! Geen complicaties, geen auto - ongeluk tijdens de zwangerschap. Een levend kind, gezond en wel,
Ik heb gelukkig heel veel kippenvelmomenten,elke keer als ik een dikke kus van mijn kleinkinderen(4)krijg.Straks komt er weer zo'n moment aan want over 3 weken komt nummer 5. Kippenvel!
Mijn kippenvelmoment, ongeveer 13 jaar geleden (ben nu 24). Ik was mijn s ochtends aan het omkleden om naar school te gaan, toen nog net de basisschool. Je denkt een normale schooldag tegemoet te gaan, maar die werd rap verstoord toen mijn moeder naar boven kwam om mij slecht nieuws te brengen. Mijn vriendinnetje was die dag ervoor al huppelend in de handen van haar moeder dood neer gevallen. Dan staat je leven ineens stil, de klok tikt wel maar je ziet hem niet meer vooruit gaan, je hoort woorden maar echt verstaan doe je ze niet meer en op de achtergrond hoor je de muziek van Celine Dion- My heart will go on. Die muziek blijft mij altijd aan haar herinneren en geeft mij elke keer weer dat kippenvelmoment en het gevoel dat mijn leven even weer helemaal stil staat.
Ten Sharp , You.....akoustisch................kippevel
Mijn kippenvelmomentje: Afgelopen zaterdag midden in een restaurantje in Antwerpen door mijn vriend ten huwelijk gevraagd worden. En dat het hele restaurant klapt en we bubbels krijgen van de buurman van het tafeltje naast ons. Romantischer kan voor mij niet!
Mijn kippenvelmoment was toen ik hoogzwanger bericht kreeg dat mijn man op zijn werk een hartinfarct had gekregen en met spoed naar het ziekenhuis werd gebracht om hem na een paar hele kritieke dagen weer in mijn armen te kunnen sluiten. Dat was echt mijn Kippenvelmoment!!
Als ik terugkijk naar de periode, nu zo’n 10 jaar geleden, waarin mijn zus en ik onze ouders in een klap zijn verloren aan kanker. Zij waren veel te jong om te sterven en wij veel te jong om zonder hen verder te moeten. Een moeilijk en verdrietige periode. De herinneringen aan onze jeugd zijn gelukkig goed, heel goed en liefdevol. Maar zo jammer dat we niets meer kunnen delen. Inmiddels jaren verder en mijn zus en ik zijn nu beide in blijde verwachting. Ik hoop dat ze een beetje mee kunnen kijken…
Er zijn zoveel kippenvelmomenten geweest in de Linda dat ik hier een boekwerk vol zou kunnen schrijven. Ik denk alleen al aan de reportage van ouders die hun kind zijn verloren, ik moet er niet aan denken mijn dochtertje te verliezen. Of de zedenrechercheurs die hun best doen om die klojo's te pakken te krijgen maar daardoor zelf niet slapen en getraumatiseerd raken. Het eerst wat me te binnen schoot is de reportage in Linda 95 over de vrouwen die boulimia hebben. Ik ben zelf erg bezig met met gewicht en soms ben ik er geobserdeerd door. Dan sta ik constant op de weegschaal en probeer ik zo min mogelijk te eten. Gelukkig zijn er ook veel dagen dat ik redelijk tevreden ben met hoe ik eruit zie. Na het lezen van dit artikel liepen de rilligen over mijn lijf. Zo ver wil ik het niet laten komen. Al die vrouwen in de reportage, stuk voor stuk zien ze er prachtig uit. Het eerste wat in me opkomt is:'''Joh, je bent prachtig! Lijnen hoeft niet, geniet!'' tot ik besef dat ik dat ook eens tegen mezelf moet zeggen.
Mijn kippenvelmomenten zijn toch zeker wel, de geboorte's van mijn 2 kleindochters. Als je jouw eigen kind, moeder ziet worden, is toch wel het mooiste kippenvelmoment in een moeders leven.
Ik krijg steeds weer kippenvel van als ik mijn lieve oma van bijna 80 zie. Ze heeft meerdere herseninfarcten gehad en komt er steeds weer bovenop. Mijn allermooiste kippenvelmoment was dat ze afgelopen zomer op mijn verjaardag kwam..en dat terwijl dat zo zwaar is voor haar!
Mijn kippenvelmoment was gisteren toen ik hoorde dat onze achterbuurjongen van 16 jaar oud zich voor de trein had gegooid. Het kwam onverwacht. Wat moet hij in de knoop gezeten hebben.
Mijn kippenvel momentje was na drie dagen eindelijk mijn kindje mocht vast houden hij was 7 weken te vroeg gehaald omdat ik tijdens onze zwangerschap een herseninfarct en 5 tia's heb gehad Dat gevoel is onbeschrijfelijk
chickenskin-goosebumbs-kippevel, ik krijg ze nogal snel. mooie muziek, film, maar vooral van mijn kleinkinderen. Laatst nog een lief tweetje van kleindochter van 13, en de tweeling die zo laten merken dat ze dol op ons zijn. Het geluk met kippevel momenten zijn dichter bij dan menigeen denkt. Groetjes
Toen Epke Zonderland zijn gouden routine turnde in Londen! Naast kippenvel had ik ook tranen in mijn ogen!
Alweer een tijd geleden, maar het staat me nog helder voor de geest. Ik kreeg kippenvel toen ik de rubriek Verlies las waarin de moeder van Frédérique Huydts vertelde over het verlies van haar beide kinderen. Hartverscheurend. Zoveel verdriet waar je het koud van krijgt.
Mijn kippenvelmoment blijft toch echt 9-11, het moment dat de 1e van de Twin Towers instortte was een moment dat in mijn geheugen gegrifd staat en zal blijven. Niet te evenaren en hoop dat de gehele wereldbevolking zoiets ook nooit meer mee hoeft te maken. Peace.........!
ooit 25 jaar geleden was ik in de snijkamers van Nijmegen, eerst luguber maar na de eerste schik, alleen maar genoten van het besef hoe bijzonder het menselijk lichaam in elkaar zit, en dat we daar zuinig mee om moeten gaan.
Mijn kippenvelmoment was afgelopen vakantie. Samen met de liefde van mijn leven op vakantie in Oostenrijk. We zijn toen samen (met een parachute) van de berg afgerend. We hebben 1,5 uur in de lucht gehangen. Volop genietend van de natuur, het uitzicht, de stilte, van elkaar maar bovenal genieten van even een moment niks aan je hoofd. De rompslomp van het dagelijks leven en alle bijkomende stress daarvan waren voor die 1,5 uur verdwenen. Samen vlogen we aan een parachute op 3km hoogte. Ik voelde me alsof ik op dat moment alles aankon, niets was mij te veel op dat moment, dat was echt een geweldige ervaring en zeker mijn kippenvelmoment. In moeilijke tijden denk ik vaak hieraan terug zodat ik weer dat gevoel ervaar en naar mijn idee alles aankan. Kippenvel!
Iedere avond heb ik een ultiem kippenvel moment als ik de slaapkamer in loop... We hebben daar geen verwarming namelijk! Aaargh!
mijn kippevel momentje: toen ik op 9 september 2011 met knikkende knieen eenzwangerschapstest kocht.. deze in mijn tas stopte en de volgende ''stiekem'' deed. veel te laat keek en een heel licht 2e streepje zag. niet duidelijk en overtuigend genoeg dus nogmaals met knikkende knieen een drogisterij in. ik haalde maar meteen 3 tests en de eerste gaf s avonds negatief. omdat ik nog niet overtuigd was heb ik de volgende ochtend nog een test gedaan. uitslag: ZWANGER! maar nu moest ik het mijn vriend en ouders nog vertellen.. ondanks dat ik geen tiener meer was woondei k door omstandigheden weer thuis en mijn vriend en ik waren pas 3 maanden samen.. ik heb het hem verteld middels een smsje. onze ouders reageerde positief en uiteindelijk is alles goed gekomen.. 4 dagen voordat ik beviel trokken we in onze koopwoning. ons zoontje is geweldig!! hij begroet ons elke dag (en iedereen wel) met een brede lach. hij is betoverend en perfect. (oh god ik klink als een echte mama ;) ) kippevel vanaf het moment van de test tot elke ontwikkeling die ons zoontje en onze relatie maakt. en tranen van geluk komen nog geregeld op.. na jaren van ellende kan ik nu oprecht zeggen: I LOVE MY LIFE!!
Een gewoonlijk vrolijk jongetje van vier jaar zit op een dag verdrietig aan zijn tafeltje naar zijn speelgoed te kijken. Hij speelt niet en staart droevig voor zich uit.Als ik naast hem ga zitten om eens te horen wat er verkeert is vandaag. Zeg hij "mijn Papa houdt niet meer van Mama en mij .Hij houdt nu van de buurvrouw".Als je daar geen kippenvel van krijgt.zoveel kinderleed!
Mijn kippevel moment was een paar weken geleden toen mijn tante belde en zei: je vader heeft gebeld en jouw nummer gevraagd.... Ik wist echt niet wat me overkwam.. want het is 30 jaar geleden dat ik mijn vader voor het laatst heb gesproken. Ik was 15 toen ik via via hoorde dat de man waarvan ik dacht dat het mijn vader was niet mijn vader was. Ik was blij met dat nieuws omdat ik altijd lichamelijk en geestelijk mishandelt ben door mijn stiefvader, dus het bericht dat hij mijn vader niet was kwam voor mij op 15 jarige leeftijd als geroepen. Ik wou dus graag mijn biologische vader ontmoeten. Mijn tante heeft gezorgd dat ik hem kon ontmoeten. In Beverwijk, bij de stations restauratie. Mijn vader is Italiaans en het bleek dat ik naar hem ben vernoemd. Mijn naam is Regina en mijn vader heet Reginaldo. na die éne keer heb ik hem lang niet gezien tot hij op mijn 17e wou afspreken. Hij vertelde dat hij met zijn gezin terug ging naar Italie. Dat vond ik erg jammer want ik wou hem eigenlijk leren kennen. Maargoed het was niet anders. Toen hij terug was gegaan naar Italie hoorde ik helemaal niets meer. En ik had geen adres, helemaal niets van hem. Ik heb geprobeerd met hem contact te zoeken via Spoorloos. Spoorloos had hem gevonden maar mijn vader wilde geen contact omdat zijn vrouw erg ziek was. Ik vond dat heel erg jammer maar moest dat respecteren. En dan tot verleden week... bijna 30 jaar nadat ik mijn vader voor het laatst zag. belde hij mij....wat er dan door je heen gaat kan ik niet beschrijven. Erkenning, vreugde. ik voelde me weer een klein meisje. maar toch ook een beetje wantrouwen, waarom nu, na 30 jaar... is hij ziek en dacht hij: ik wil mijn dochter nog een keer zien en spreken? maar nee dat was het niet, hij is niet ziek.Sinds een week hebben wij nu contact en hij belt soms wel 3 keer op een dag. Hij verteld veel en heeft ook gezegd dat het hem spijt. Volgend jaar ga ik met mijn man naar Sardinie op vakantie maar ook om het te ontmoeten. en om het eiland te zien waar mijn vader vandaan komt. Tot die tijd neem ik het zoals het komt, dag voor dag.
Elke keer als de beginakkoorden hoor van een Coldplay nummer ...
Kippenvel momenten, daar heb ik er genoeg van. En ik denk wel dat het iets van de fijne dingen in het leven is. Een van mijn mooie kippenvel momenten is denk ik wel, ongeveer 2 jaar geleden. Ik zit in de paardensport, en heb daarbij een paardenras waarmee ik op wedstrijden kom, waar veel mensen een afkeer voor hebben. Het is geen paard van minimaal €15.000. Maar toch dacht ik tijdens onze regionale kampioenschappen dat het mogelijk was. Mijn wedstrijd ging fantastisch, hoorde de mensen praten "Hoe ik me durfde te vertonen met een Haflinger (het ras waar ik het over had)". Ik was trots en blij, dat we zo goed ons best hadden gedaan. Toen kwam de prijsuitreiking, ik had de dure paarden ook zien lopen, dus ging er eigenlijk wel vanuit dat ik niet zou kunnen winnen. Totdat... De 1e plaats gaat voor de eerste proef naar Felicia Zuiderduin, Hé!!!!! Dat ben ik!!! Wat fantastisch, de rillingen liepen over me lijf, en kon mijn tranen net aan onderdrukken. Wat was ik blij om de mensen met hun vooroordelen het tegendeel te bewijzen!! Ik hoop dat er in mijn leven nog een hoop van deze mooie momenten "kippenvel momenten" zullen komen!
Mijn kippevel moment, het Europees kampioenschap voetbal, 1988, toen Nederland Europees kampioen werd
23 Jaar was ik toen ik stopte met de pil. We hadden een goede baan, een mooi huis en een stabiel leven dus nu was de tijd rijp. Helaas vond mijn lichaam van niet! 6 Jaar ziekenhuis in en uit, 6x IUI, 3x IVF, 2x Cryo, 3 miskramen, maar dan eindelijk.............we zijn in blijde verwachting! Na 9 weken begonnen de voor ons bekende symptomen van bloedingen en weeen. Bij controle bleek dat we een tweeling zouden krijgen maar dat 1 kindje het niet geredt heeft. Verdrietig maar ook blij dat een kindje was blijven zitten. Dit moest wel een vechtertje zijn! De 12 weken zijn voorbij en we kunnen nu echt gaan genieten van de zwangerschap. Helaas bleek op de 20-weken echo dat er het een en ander mis was. Ons kindje heeft klompvoetjes. Een grote schok. Waarom wij? We blijven onder strenge controle, lezen ons vast in en hebben afspraken met diverse artsen. Bij de 30-weken echo krijgen we helaas weer slecht nieuws....een hypoplastiche nier (niet goed werkende kleine nier die in de bekken ligt). Er wordt ons verteld dat we rekening moeten houden met een kindje met het down-syndroom. We krijgen de mogelijkheid om dit alvast te onderzoeken d.m.v. een vlokkentest maar de risico's vinden wij te groot en de uitslag zou niets aan onze situaie veranderen. Wij krijgen een kindje! Bij 38 weken kom ik in het ziekenhuis terecht met zwangerschapsvergiftiging. 4 Weken ben ik aan bed gekluisterd en wordt ik nauwlettend in de gaten gehouden. Mijn organen worden langzaam aangetast maar de artsen willen wachten tot het kindje vanzelf komt. 12 Oktober word ik ingeleid, 21 oktober nogmaals en 23 oktober nogmaals......het kindje wil niet geboren worden. Op 24 oktober is onze dochter Mila na een zware en slechte bevalling met complicaties geboren. Op haar klompvoetjes en hypoplastiche nier na een gezonde meid! Het moment dat ze op mijn buik werd gelegd was MIJN KIPPENVELMOMENT. Na zoveel jaar en zoveel tegenslagen hebben we dan toch een kind. Inmiddels is ze bijna 6 jaar en heeft dit kleine vrolijke meisje al veel tegenslagen te verwerken gehad. Nier, heupdysplasie, plat hoofd, kiss-syndroom en haar klompvoetjes hebben haar haar vrolijkheid niet afgenomen. Op dit moment is ze net weer geopereerd en ligt ze 6 weken met 2 benen in het gips op bed, maar klagen hoor je haar niet. Wat zijn we trots op dit meisje!
Vanmorgen bij het opstaan......kippenvel....vandaag is het precies een jaar geleden dat ik tijdens het opstaan merkte dat er iets helemaal mis was met mij. Na onderzoek en opname bleek dat ik een CVA (beroerte/herseninfarct) te hebben gehad. Daar lig je dan....46 jaar jong. Ik had zoveel plannen en op de korte termijn gedacht; ik kon niet naar de 50e verjaardag van mijn vriendin! Vandaag.......is ze weer jarig. Ik ben een jaar verder. Een moeilijk jaar maar mensen zoals zij maakten het draaglijk. Vandaag....ik ben gewoon, maar met kippenvel opgestaan. Er was niets aan de hand. Kippenvel...en ik kan vanavond naar haar feestje!
Toen ik op onze mooie vakantie in schotland met de motoren, mijn vriend aanreed..... Blijkbaar zat ik niet goed op te letten (of hij reed te langzaam:). Toen ik hem zag liggen op de grond en zijn motor ernaast, had ik wel een kippenvel moment. Gelukkig had hijzelf niet veel, wel aardig wat blikschade. Als ik weer aan dat moment denk, krijg ik weer kippenvel!
de reactie van mijn toen 6 jarige kleinzoon op het moment dat zijn overgrootvader overleed :doodgaan is niet eng doodgaan is mooi.kippenvel als je dat uit de mond van zo,n 6 jarig jongetje hoort
Natuurlijk heb ik meerdere kippenvel momenten in mijn leven gehad, maar als je tweeling van 8 jaar zegt: mam ondanks onze handicaps doen wij het toch aardig goed he op school? (ze zijn 3 maanden te vroeg geboren en daar hebben ze toch wel wat aan 'overgehouden'.)
Toen ik hoorde dat mijn zoon geslaagd was stond het kippenvel op mijn armen! Dit hadden we niet verwacht. Zijn cijfers waren zo rond de 5,5. Hij moest dus voor zijn examens een voldoende halen. Dat heeft hij gedaan. Goed van hem, want anderhalve week ervoor hadden we mijn schoonmoeder begraven en op de dag van zijn eerste examen stierf mijn moeder. Tussen zijn examens door is zij gecremeerd. Met beide oma's had hij een zeer goede band. Als ik win is de Samsung galaxy note voor hem!
Mijn kippenvelmoment op dit moment is dat we naar onze dochter in Ghana gaan, waar de malaria welig tiert en dodelijk is, in dat gebied.
Mijn kippenvel moment is wanneer ik een presentatie moet uitvoeren.
Twee weken geleden toen het s' ochtends gevroren had en de verwarming nog niet aan stond. Dat was mijn kippenvel moment
Je hard op afvragen wanneer de nieuwe Linda bezorgd word en tegelijkertijd hem op de deurgat horen ploffen :)
Tijdens mijn werk als doktersassistente heb ik elke dag wel een kippevelmoment als er slechte of juist hele goede uitslagen van patienten binnenkomen , waarvan ik weet dat ze ook weer kippevel bij de betreffende patienten veroorzaken. Thuis zet ik alles van mij af ,maar zou daar wel kippevel willen krijgen als de postbode deze tablet bij mij aflevert!
Mijn kippevel moment was op het moment dat mijn dochter na een moeilijk 1 1/2 jaar door een erge vorm van de ziekte van pfeifer, als allerlaatste gebeld werd dat ze haar diploma had gehaald. Ze heeft in die tijd heel veel school gemist en ontzettend hard geknokt om toch haar diploma te halen. De ontlading was enorm toen ze eindelijk werd gebeld en ze met geweldige punten was geslaagd. Als ik aan dat moment terug denk krijg ik weer kippevel.
Mijn kippevelmoment, dat was heel eerlijk het moment dat mijn vriend na een lange weg met zijn familie werd herenigd. Vanwege problemen met zijn verblijfsvergunning, heeft mijn vriend twintig jaar moeten wachten op zijn Nederlandse paspoort. In deze jaren heeft hij vanaf de zijlijn toe moeten kijken hoe zijn overige familieleden vanuit Somalie, via een vluchtelingenkamp in Noord Kenia, naar een van de buitenwijken naar Nairobi zijn gevlucht. Het moment dat wij na al die jaren, eindelijk, naar Nairobi af konden reizen en hij, de persoon die het dichtst bij me staat, zijn ouders, broers en zussen in de armen kon vliegen, bezorgde mij het meeste kippevel.
Mijn kippenvel moment was het moment dat ik mijn dochter eindelijk vast mocht houden en ze haar ogen open deed en mij recht aan keek. in 1 opslag was ik de zware zwangerschap met (blijkt achteraf een miskraam van één van de twee-eiige tweeling zonder te weten dat je zwanger bent van een tweeling) en de moeilijke bevalling waarbij ik er bijna niet zelf meer was, vergeten en is zij nog steeds mijn zonnestraaltje nu ik pas mijn vader aan kanker heb verloren. Dan weet je weer waar je voor ademhaalt en doorgaat.
Twee kippenvelmomenten: 1: mijn vader helpen sterven op 65-jarige leeftijd. 2: de geboorte van mijn dochter na een bevalling van 40 uur eindigend in een keizersnede zonder verdoving. Al vermoed ik dat op dat moment mijn man meer kippenvel heeft gehad dan ik
(en toen was ik nog niet klaar met typen, word het al verstuurd) met de 100e LINDA magazine.
Gewoon het......WILHELMUS
Ik heb niet vaak kippenvelmomenten, alleen met muziek!! En de laatste keer was gister. Toen ik de clip(premier) van Piet Diego en Jada Borsato - soms voel ik me eenzaam hoorde. Kreeg kippenvel, en kreeg tranen in mijn ogen.Waarschijnlijk raakte het me zo, omdat ik helaas eenzaam en alleen ben, weet niet hoe ik eruit kom. Wil dat het beter word, maar weet gewoon niet hoe. Zit eigenlijk alleen maar thuis, niks te doen, mijn ouders helpen, muziek te luisteren, tekenen(portretten). Wil zo graag anders. Loop ook jaren achter,terwijl ik nog maar 24 ben, iedereen heeft de nieuwste van de nieuwste. Het zal een kippenvel moment zijn als ik de galaxy not 10.1 zou winnen, Zou het in eerste instantie niet geloven. En Linda en de mensen erom heen, alvast VAN HARTE GEFELICITEERD
Het is deze week 6 jaar geleden dat we in het ziekenhuis waren bij mijn vader en hij te horen kreeg dat hij longkanker had en ongeneeslijk was. Voor het eerst zag ik mijn vader huilen en dat kwam, zo zei hij, omdat hij zijn kleinzoontje niet zou zien opgroeien. Nog een paar weken samen, op 23 december is hij overleden, het afscheid tussen mijn zoontje (toen 5 jaar) en mijn vader is nog altijd mijn grootste kippevelmoment, en altijd als ik naar de sterrenhemel kijk dan krijg ik kippevel en weet ik dat mijn vader nog ergens bij ons is, al is het in onze gedachten.
Mijn kippenvelmoment was dat ik vlak na mijn laatste chemokuur, met mn pruik op, naar het concert van Robbie Williams ging en hij daar "Angels" zong. Deze Angel is nog steeds alive and kicking en dat moment bij Robbie zal ik nooit vergeten!
Mijn kippevel moment? Er, na 1,5 jaar proberen, achter komen dat 'we' zwanger zijn! We hadden de moed toch al wel een klein beetje opgegeven en dachten dat het ons niet gegund zou zijn. Opeens doe je dan 'gewoon voor de fun' zo'n testje en staan er 2 streepjes!! Dan staat het kippenvel toch echt wel hoog op je armen hoor! En helemaal als je dan ziet hoe blij je de aanstaande opa en oma maakt met het nieuws dat ze voor het eerst een kleinkind krijgen! Absoluut een kippenvelmoment om nooit te vergeten...
Wicked!!!
de gebroorte van je eerste kind, je weet niet wat je te wachten staat, je bent degene die alle maar ondergaat, valt altijd tegen maar er kan niets op tegen als je dan voor de eerste keer je zoon/dochter in je armen houd, een kippenvelmoment van goud
Het moment dat ik tante werd & mijn zus heb zien veranderen in een geweldige liefdevolle moeder <3
Mijn kippevelmoment is bijna 2 weken geleden. Ik kreeg toen te horen dat ik per 1 februari ontslagen ben. Niet door slecht functioneren, nee de functie wordt na 13 jaar opgeheven, terwijl er genoeg werk voor me is. Een donderslag bij heldere hemel gaf mij mijn kippevelmoment.
Kippevel moment: Op je verjaardag van iemand waarvan je het niet verwacht een abonnement op de LINDA krijgen! Heerlijk!
Mijn kippenvel momenten zijn als onze meervoudig gehandicapte zoon een liefdevol moment met mij of onze andere zoon wil delen. Hij is geheel gericht op zijn vader en door zijn autisme slecht in het maken van contact. Zijn affectie toont hij zelden aan mij, maar soms.................zijn er van die momenten waarvan ik tranen in mijn ogen krijg. Een aai, een intense blik of samen onder de dekens met veel plezier op zijn initiatief. Daar kan ik dan weer dagen, nee weken op teren.
Mijn ultieme "kippenvelmoment "was toen ik hoorde dat mijn man voor de 2de keer acute leukemie had overwonnen. Geweldig was dat om dat te horen. Als wij deze Samsung Galaxy Note 10.1 zouden winnen kunnen we al onze momenten samen vastleggen, hoeven we nooit meer een afpraak te vergeten en schetsen we samen (met de bijbehorende S Pen) de mooiste tekeningen.
Dat hij, de liefde waar ik al 2,5 jaar op wachtte, me belde om te vertellen dat hij de kogel door de kerk had gejaagd. Kippenvel van blijdschap, maar ook van angst en schuldgevoel richting degene die hij achter liet voor mij. Nu krijg ik nog steeds kippenvel... Als ik aan hem denk en aan hoe goed we het nu hebben...
mijn moeder overleed toen ik 21 jaar was, kort daarna nam ik rijlessen, met de 3e les, kwamen kinderen op de fiets van links ik raakte in paniek en trapte op het gaspedaal ipv op de rem (instructeur greep niet in) het kind schoot door de klap (gelukkig) opzij, ik rechtdoor tegen n boom met volle vaart (blackout) de stoel schoort uit de rails, en ik vloog eerst tegen het stuur toen naar achter... voelde n hand over mijn hoofd strijken... mamma zei ik.. en kreeg overal kippenvel en verloor het bewustzijn, later in de ambulance de broeder in paniek, ik moest erg gewond zijn de auto zat om de boom.. ik had wat kleine verwondingen thats all... dank mamma.. ik ben er nog, zal dat momen ook altijd met kippenvel weer beleven...
Mijn kippevel moment is wanneer ik op zondagochtend vroeg ga hardlopen bij ons in de polder, vooral nu in de herfst met een laagje mist. De schapen en koeien die me dan zo raar staan aan te kijken....heerlijk, kippevel!
Al een jaar of twintig geleden: naast mijn werk volgde ik een studie Psychologie aan de Open Universiteit. Trots als een pauw vertelde ik op mijn werk (een bankfiliaal in een boerendorp) dat ik mijn propedeuse had gehaald. Het werd een beetje stil en aarzelend klonk links en rechts een felicitatie. Ik begreep het niet zo goed, maar zij begrepen mij ook niet ! Dat bleek toen een van de medewerksters in plat Brabants aan mij vroeg: "Dus ge spreekt nu echt proper Duits ?" Nog steeds krijg ik kippenvel als ik hier aan terugdenk, waar gebeurd !!
10 jaar geleden,zwanger van een drieling is me mijn hele zwangerschap gezegd dat ik er van uit moest gaan dat er 2 over zouden blijven. Een van de kindjes groeide namelijk niet goed mee. Na de geboorte van de meiden hebben ze een poosje in de couveuse gelegen en zagen we ze steeds apart van elkaar. Na enige weken kreeg ik een foto onder mijn neus,waar de 3 meiden samen op stonden en die bezorgde me hevige kippevel. Toen besefte ik mij,dit is mijn 3 span!! Nu dagelijks als ik ze met z´n 3en samen zie.....je begrijpt,al bijna 10 jaar dagelijks kippevel!
Mijn laatste kippenvelmoment was toen ik bij de uitvaart van de man van een van onze juffen mocht zijn. Ik heb de beste man nooit gekend maar wat vind ik dat jammer! Dochter die wat vertelde en zei dat ze haar vader zo ontzettend ging missen....broer die vertelde hoe leuk zijn broer was, maar toen een van de jongens Stairway to Heaven ging spelen op zijn gitaar had ik kippenvel van mijn tenen tot mijn haar......de dienst werd afgesloten door een woord van onze juf, wat een kracht van deze lieve vrouw die o plotseling har grote liefde kwijt is. Als je daar geen kippevel van krijgt....
De reportage in Linda over moeders van overleden kinderen was erg mooi en voor mij herkenbaar. Ik kreeg kippevel van de soms akelige reacties die hier op de iste werden neerhezet nav deze reportage. Wat een nare mensen zijn er toch helaas.
Voor mij is dat de nacht waarop mijn zoon me huilend via de telefoon vertelde dat hij totaal onverwacht, zonder dat er voorheen ook maar het kleinste vermoeden was, hij papa was geworden van een zoontje dat 13 weken te vroeg ter wereld kwam en dat ons eerste kleinkindje al weg was naar een academisch ziekenhuis en dat zijn vrouw op de OK lag met complicaties... Hoe snel ik bij hem was, dat weet ik nog niet, maar ik ben als het ware gevlogen....
Mijn kippenvel is het hevigst op het moment dat ik te horen krijg, dat ik dit tablet gewonnen heb !!
Mijn kippenvelmoment komt nog... als ik deze fantastische tablet win!
ik krijg, zelfs na twaalf jaar, kippevel als er op mijn werk weer een gezonde baby geboren is!! nog meer kippevel als het niet goed afloopt met moeder/kind of er een uithuisplaatsing is. dus vrolijke en verdrietige kippenvel!!
Mijn kippenvelmoment: deze Samsung galaxy in mijn handen houden als ik hem gewonnen heb.
Oh, wat zou ik die graag willen hebben!!!!
Die ene zin in een nummer over kindermishandeling: How could you let me down, while i'm in your care Kippevel!!
Elke keer als ik "these are the days of our lives" van queen hoor. Dit nummer is op de begrafenis van mijn zus gedraaid, vorige maand precies 20 jaar geleden. Ze was pas 11...
De geboorte van mijn zoontje!
Mijn kippenvel moment: Mijn eerste liefde ontmoette ik na 10 jaar opnieuw op een hoge berg in Mexico. Mijn hart stond stil en we konden het allebei niet geloven. We zijn samen een paar dagen verder gereisd en vanaf dit moment (nu inmiddels 5 jaar geleden) zijn we de beste vrienden. Als dit geen kippenvel moment is weet ik het niet meer.
Mijn kippenvel moment: we hebben een heftige tijd meegemaakt met ons dochtertje. Iedere keer als ik het nummer "dochters" van Marco Borsato hoor dan krijg ik spontaan kippenvel en houd ik het meestal ook niet droog.
Gisteren in de sportschool, 'k was te lang niet geweest. Cellulite galore!
OMG. Een tablet zou ik nooit zelf kunnen kopen. Dus dan maar eentje winnen...
Mijn vader helpen te sterven heeft me niet alleen op het moment zelf maar ook op meerdere momenten erna kippenvel bezorgd. Hij was pas 65 jaar! De geboorte van mijn dochter na 40 uur bevallen via een keizersnee zonder verdoving. Wellicht niet bewust maar ben er zeker van dat ik ook op dat moment wat kippenvel gehad heb.
in 2007 tijdens de kerkdienst van het afscheid van mijn moeder... Met dat ene liedje dat ik nu nog niet kan luisteren zonder kippenvel te krijgen....
Kippenvelmoment? Gisteren toen mijn dochter van bijna 17 vertelde te willen stoppen met haar havo 5.. horrormomentje mét kippenvel...
Persoonlijke kippenvel moment: het overlijden van mijn vader LINDA. kippenvelmoment, in de nieuwste LINDA. het verhaal over de ontvoerde dochter en de machteloosheid van de moeder, vreselijk!!
Gisteren nog, toen mijn (dylectische) dochter uit school kwam met een dikke 9!!!! voor Nederlands.
Kippenvel momentjes, die zijn zeldzaam, en dat moet je ook zo houden, dat maakt ze zo speciaal vind ik! Hoewel je er natuurlijk niets aan kunt doen wanneer je kippenvel krijgt. Waarschijnlijk krijg ik kippenvel als ik deze super Samsung Galaxy Note 10.1 win, maar ik krijg vooral kippenvel van piano muziek, wat vind ik dat mooi zeg! Ik kan mijn gevoel daar zo goed in kwijt, en ik denk dat iedereen dat moet doen, al krijg je kippenvel van slecht nieuws of goed nieuws, piano brengt het beste in je naar boven, bij mij komen er zoveel gevoelens los ik vind het heerlijk, tijdens de piano muziek heb ik continu kippenvel, moet ooit huilen maar ook lachen. Tijdens piano ga je nadenken over alle dingen in het leven, en dat bezorgd me kippenvel! Heel erg bijzonder, ik raad het iedereen aan, en hopelijk ervaart iedereen hetzelfde als ik!
Mijn LINDA kippenvel moment was in LINDA.90, waarin het artikel stond met verhalen en foto's van vrouwen die zichzelf snijden. Aan de ene kant eng om te zien en ik werd er naar van, maar ook zo schrijnend om te zien dat sommige vrouwen zo met zichzelf of hun leven in de knoop zitten dat ze dit als enige manier om dat te uiten zien. Daar kreeg ik zeker kippenvel van.
Over mijn persoonlijke kippevelmoment heb ik al geschreven. Maar mijn LINDA! kippevelmoment zal ik nu vertellen: die fotoserie van basketballende Johnny De Mol en Arie Boomsma. Wow. Zó mooi kunnen tattoos dus zijn ^_^! Ik heb alle oude LINDA!'s weggegooid maar deze bewaar ik...
Een aantal kippevelmomenten hebben met muziek te maken lees ik hierboven. Ook die van mij. Eind november 2011 sta ik in Berlijn, wachtend bij de O2 Arena. Wachtend op een concert van Rammstein, waar ik al jaren fan van ben. Ik, en met mij een stel vriendinnen, staan / hangen / zitten al sinds half 10 die morgen voor de hekken: wij willen vooraan staan en dan moet je een dag in de kou (± 5°C) er voor over hebben. We verbazen ons al de hele dag over een soort zwarte box, die op het plein wordt opgebouwd en waar afzetlinten en muziekboxen voor worden opgesteld. Om een uur of 4 's middags wordt duidelijk waar dat voor is: de box is een mausoleum, waar de band symbolisch begraven wordt om het tijdperk Rammstein 1995 - 2011 af te sluiten. Er komt een koets aan, getrokken door paarden met zwarte schabrakken, met daarop de 6 bustes van de bandleden. De zon schijnt, er worden klassieke versies van Rammsteinsongs gespeeld. Een begrafenisondernemer gaat voor, de bustes worden door dragers met de nodige ceremonie en respect van de koets genomen en het mausoleum binnengebracht. Toneel natuurlijk. Provocatie, zodat de geruchten over het einde van de band worden gevoed. En toch: kippevel. De sfeer, de ondergaande zon die het plein langzaam roze en purper laat kleuren... Ik besef dat het me echt iets doet. Bijzonder: zo'n twee jaar geleden besefte ik juist dat ik niets anders meer voelde dan pijn. Pijn, omdat ik nog steeds single was, en helaas niet zo'n happy single als je altijd in de bladen ziet. Pijn: mijn kinderwens die ik al sinds mijn 13de had zal waarschijnlijk niet vervuld worden: mijn vruchtbare jaren zijn bijna over. Pijn: een niet-verwerkte verkrachting steekt de kop weer op. Om me te beschermen tegen die pijn heb ik jarenlang mezelf niet toegestaan te voelen, dat was makkelijker om mee om te gaan. Maar zó ongelóóflijk mat... Daar, in die kou in Berlijn, in afwachting van het eerste concert van de band wiens muziek me weer passie en vuur gaf, besefte ik dat ik weer vóelde. Kippevel. En tranen: ik liet hier, in dit toneelmausoleum, mijn pijn achter. Ik leefde weer. Ik lééf weer!
Mijn kippenvel moment was vorige week, toen ik me vergist had in de dag dat de linda op de mat zou vallen.. Ik had het geweldige magazine pas volgende week verwacht. Dat hij er toen al was bezorgde mij echt kippenvel!!
Mijn kippenvel moment.. dit was eigenlijk iets heel simpels! Muziek.. Toen ik het liedje 'de zee' van Trijntje Oosterhuis voor het eerst hoorde. Het is zo herkenbaar, zelfs voor een meisje van 19. Het meest bijzondere van zingen is dat je mensen er mee kunt raken en tot nadenken kan brengen. En dat is bij mij gebeurd. Je leest de tekst keer op keer, en nog een keer.. Totdat je denkt 'PING'! Dat wordt hiermee bedoeld. De zee, een liedje vol inspiratie en de start van iets nieuws voor mij!
Mijn kippenvelmomentje was toen ik 7 was en met mijn ouders in Disneyland Paris was. We waren al een tijdje aan het rondkijken in een kledingwinkeltje en op een gegeven moment dacht ik dat het misschien wel interessant zou zijn om naar buiten te lopen. Big mistake, want na een tijdje was ik de weg kwijt en omringd door grote mensen. Als klein meisje had ik natuurlijk geen idee wat ik aan het doen was, en binnen een paar minuten werd ik bij mijn arm gepakt door een wildvreemde. Gelukkig bleek dit een medewerker van Disneyland te zijn en vijf minuten later wisten mijn ouders waar ik was. Het was natuurlijk mijn fout, maar mijn ouders en ik zijn er echt enorm van geschrokken!
Mijn koppenvelmoment was de dag dat ik bij mijn allerliefste doodzieke nichtje Rianne thuis kwam om afscheid te nemen. Al dagen had ze niks meer gezegd en toen ik wegging zei ze ineens: "Fijne vakantie". Daarna ging ze voor altijd van ons heen....
Mijn kippevel moment was in het jaar 2000. Op hemelvaartsdag was ik naar het jubileumconcert van Normaal geweest. De dag na hemelvaart was ik vrij. Ik wilde weggaan, toen ik erachter kwam dat mijn telefoon thuis het niet deed. Ik bellen met de KPN. Daardoor moest ik mijn plannen omgooien en thuis blijven. Ik zou teruggebeld worden binnen een uur. Thuis zat ik te wachten op een telefoontje. Ondertussen zette ik de radio aan. Daar was een programma met Giel Beelen. Ik luisterde half. Tot ik hem hoorde zeggen: „als je een leuke vraag hebt voor Huub van der Lubbe (zanger de Dijk) dan kun je hem doorbellen”. Laat ik nou een enorme fan zijn van de Dijk! Ik heb 2 tellen nagedacht en toen met mijn mobieltje gebeld. ik kreeg een dame aan de lijn. Ik gaf mijn vraag door. Zij vond hem leuk en gaf aan dat ik binnen 10 minuten terug gebeld zou worden. Mijn vraag was: „waarom trekt Huub op het podium steeds zijn colbert uit, schud hem een paar keer en trekt hem dan weer aan”? Nog geen 10 minuten later werd ik teruggebeld en was ik in de uitzending. Ik had kaarten voor de Dijk gewonnen. Wat bleek? Het waren kaarten voor Pinkpop waar ze dat jaar stonden!! Ik was door het dolle heen en belde mijn vriendinnetje Jennifer die met mij enorme fan was. Ondertussen was ook mijn vaste telefoon geregeld en ging ik weg naar mijn moeder. Daar werd ik wederom gebeld door 3FM. Ik bleek dagwinnaar te zijn en kreeg een telefoonnummer door. Dat moest ik bellen zodra ik de antwoorden op de 3 vragen over de Dijk wist, die in het avond programma tussen 18:00 en 21:00 uur gesteld zouden worden. Daarmee kon je een interview met de Dijk winnen!!! Ik dus weer bellen met Jennifer. Die kon niet weg, dus ik naar haar toe. Haar zus was er ook. We hebben het telefoonnummer in alle aanwezige telefoontoestellen gezet. Ongeveer een half uurtje nadat het programma begon werden de vragen gesteld. Ze waren nog bezig met het stellen van de 3e vraag, maar wij als die-hard-fans wisten het antwoord al en belden direct. Wat denk je? Juist, we waren de eersten die er door kwamen. Nog beter was dat we alle antwoorden goed hadden! We hadden een interview met Huub van der Lubbe van de Dijk gewonnen!!! Dat was een van de grootste kippenvelmomenten uit mijn leven. En niet alleen mijn grootste kippenvelmoment. Het was ook het grootste kippenvelmoment van Jennifer. En wat vonden we het spannend op 2e Pinksterdag toen we op weg waren naar Pinkpop. We mochten ons op een bepaald punt melden, waar we verdere instructies kregen. Na het optreden van de Dijk meldden we ons op de afgesproken plek. We werden backstage gebracht bij Pinkpop. Dat was super! Je zag allerlei artiesten lopen. Na een uurtje wachten waren we aan de beurt. Onder begeleiding werd het interview met Huub afgenomen. Het interview zou slechts een minuut of 5 mogen duren. Wij balen als stekkers. Maar uiteindelijk hebben we 3 kwartier met Huub gezeten. Het was reuze leuk. We hebben al onze vragen gesteld. Gelukkig is Huub iemand die graag praat. Er kwamen mooie lange en goed uitgelegde antwoorden. Natuurlijk wilden we geen standaard vragen stellen. De dijk zou een paar maand later met een nieuwe cd komen. Iedereen vraagt al naar de titel van die cd. Dus dat antwoord lees je snel genoeg in de blaadjes. We hadden daarom niet alledaagse vragen bedacht. Als eerste onze winnende vraag over het colbertje. Daarnaast waarom hij elk concert het publiek in klimt. We hebben ook nog gevraagd waarom we alleen Huub in interviews zien. De overige 2 vragen weet ik niet eens meer. Schande he? We kregen na het interview een onwijs mooi compliment van Huub van der Lubbe. Hij zei: „ik vond dit het leukste interview ooit. Geen standaard vragen, maar hele andere vragen”. Natuurlijk kan hij dat makkelijk zeggen tegen 2 fans die hem een keer mogen interviewen. Maar ik denk toch dat hij het echt meende. Mede doordat we geen enkele standaard vraag hebben gesteld maar eigenlijk alleen maar vragen waarop je normaal gesproken nooit antwoord zou krijgen. Natuurlijk nam hij ook nog de tijd om het t_shirt te tekenen die we meegenomen hadden. Het moment dat hij ons het compliment gaf, kregen we wederom een enorm kippenvelmoment. Het interview is uitgezonden op radio 3FM. Helaas hebben we dit interview zelf nooit terug gehoord. iK heb nog een keer een poging gedaan om een kopie van het interview te krijgen, maar doordat mijn moeder toen overleed ben ik nooit verder gegaan. Elk jaar met Pinkpop denk ik ongemerkt weer terug aan het interview. Ook al is het inmiddels 12 jaar later. Wauw!!!!! En nu ik hier aan terug denk bedenk ik me dat ik misschien toch weer eens actie moet ondernemen om het fragment terug te kunnen luisteren.
Mijn kippenvelmoment was met de Linda dat als je een abonnement afsloot je kans kon maken op een Gigolo, wat heb ik gelachen en genoten van die stunt. De media maar ook de verhalen van de dames die de Gigolo "gewonnen"hadden. Een verhaal met vele kanten waar ik als getrouwde vrouw niet bij stil sta maar als je het lees wel de noodzaak van begrijp.
Mijn kippenvelmoment was in Costa Rica, Tortuguero. Een aantal weken per jaar komen hier schildpadden om eieren te leggen. Dit 'eiland' (je kunt er alleen per boot komen) is beschermd gebied en 's avonds mag je dan ook niet het strand op. Tenzij je onder begeleiding van een gids bent. Met vijf anderen zijn we op pad gegaan. Opzoek naar schildpadden. Wat we zagen waren reusachtige, prachtige schildpadden, ik denk wel met een diameter van 1,5 tot 2 meter. Ze groeven een gat, raakten in trans en legden tientallen pingpongballen, zoals de eieren eruit zien. Langzaam en doodmoe ging de net 'bevallen' schildpad, in het licht van de volle maan, weer terug naar de zee. We kregen te horen dat de schildpadden één keer in de paar jaar eieren leggen en dat ze elke keer weer naar dezelfde plek terug komen. Degene die hier worden geboren zijn hier over een paar jaar weer. Ze weten de plek gewoon weer terug te vinden. Dit moment was perfect, ontroerend, mooi en zorgde zeker voor kippenvel!
Hier ben ik nog een keerjte... want vanmorgen kreeg ik kippenvel in mijn auto. Ik dacht mail ik ook nog even. Mijjn moeder is een aantal maanden overleden. De band met mijn moeder was in één woord super... Ik ging er dagelijks naar toe, op zaterdag en zondag 2x per dag en op zaterdag ging ik altijd bij haar eten. Tijdens mijn vakantie in Nederland ging ik niet ver weg want als wij dan één week weg gingen, reed ik 2x per week ff naar ons moeder, bij buurten. Mijn moeder woonde in een verzorgingshuis en had veel lichamelijke zorg nodig, zag bijna niets meer maar was altijd nog goed bij de tijd. Dit om even een beeld te schetsen. Ze was 83 toen ze overleed dus mijn dagelijkse bezoekjes vielen weg.... Tijdens de uitvaartmis heb ik bij het afscheid een lied gezongen, zo mooi al zeg ik het zelf. Het lied van Claudia de Breij: Mag ik dan bij jou! Vanmorgen hoorde ik het op de radio, tranen over mijn wangen en kippevel!! Liefs en dikke knuffel Wilma
het moment dat de gynaecoloog zei dat ze nog een kloppend hartje zag. Ik had een miskraam gehad en moest voor een mogelijke curettage naar het ziekenhuis omdat de miskraam niet doorzette. Daar kregen we de verrassing van ons leven. Het bleek dat ik zwanger was geweest van een tweeling en dat er nog een volhoudertje in mijn buik zat! Zes maanden later had ik ons wondertje in mijn armen.
Het is dik een week na de operatie, nog heel vroeg s' ochtends, donker buiten en ik heb het koud. Ik voel me raar, bibberig, wat vreemd is, want ik lig onder de dekens. Ik hoor gedruppel, waterdruppels op het hout. Langzaam besef. Het bed is nat. Ik voel onder de dekens. Natte handen. Niet goed. Heb ik in mijn bed geplast? Lampje aan. Bloed op het lichtknopje. Niet goed, helemaal niet goed. Witte lakens met een grote, heel grote donkerrode plas. Zo veel bloed uit mij. Kan dat? Het druppelen gaat door: bloed langs het matras, op de grond. Hulp, ik heb hulp nodig. Wat duurt dat lang, wat is het koud, ik kan niet stoppen met beven. De ambulance, later nog een ambulance, want de trap af en er is iets met Arbowetgeving. Nee, ik help niet mee, lig stil als een plank, iedere beweging guts ik een stukje leger, maak ik mijn plas groter. Mijn kaken klapperen op elkaar, zo, zo koud. Trap af, ambulance in, sirenes aan en dan zwart. ... Daar ben ik weer, Eerste Hulp, hempje en onderbroek worden weggeknipt. Ik ben bloot en zo koud. Er wordt geroepen, ze kunnen niet prikken, beven lijkt nu meer op schokken. Waar is de chirurg? Ik wil niet dood, ik wil niet dood, ik wil niet dood. Maar ik heb het zo koud. En ik ben zo misselijk. Deuren gaan open, dicht. Ik zie buiten, ik lig hier bloot op tafel. Waar is alles? Eindelijk de chirurg. Help me. Het is zo koud, ik ben bijna weg, maar ik wil niet dood. Word ik nog wakker? ... Ik werd wakker. Ik ben er nog. Ik leef.
Kippenvel toen we ons eerste huisje hadden gekocht. Kippenvel toen ik in verwachting bleek. Kippenvel toen ik hoorde dat het een jongen werd. Kippenvel toen ik hem voor het eerst vasthield. Kippenvel toen ik ten huwelijk werd gevraagd. Kippenvel toen er een ring om mijn vinger werd geschoven. Kippenvel toen we groter gingen wonen. Kippenvel toen de tweede,derde en de rest zwangerschapstesten negatief waren. Kippenvel toen er ruzies kwamen. Kippenvel toen manlief vaker wegging. Kippenvel toen er niet meer werd gevochten voor elkaar. Kippenvel bij de intake van de scheidingsadvocaat. Kippenvel toen het alleen maar over geld ging. Kippenvel hoe ik heb moeten vechten voor het geluk van onze zoon. Kippenvel toen ik mijn zoon voor het eerst naar school bracht. Kippenvel als hij na een nachtmerrie lekker tegen zijn mammie aankruipt. Kippenvel toen ik mijn huidige vriend zag staan. Kippenvel toen hij Ik hou van je zei. Kippenvel toen ik mijn stiefzoon ontmoette. Kippenvel hoe snel we een gezin vormden. Kippenvel als ik nu elke maandag terugkijk op een super weekend met zn allen. Kippenvel als ik nadenk hoe alles is gelopen. Kippenvel als ik mij bedenk hoe de toekomst eruit gaat zien met mijn superkerels! Moraal: Ik ben een beste kip, met aardig wat kippenvel. Maar dit kippenvel is in de loop der jaren behoorlijk taaier geworden. Ben er trots op hoe we er ons doorheen hebben geslagen!
Mijn kippenvel moment was de première van het stuk we blijven lachen op de Cuyp. Tijdens deze première viel 1 van de speelsters en brak daarbij haar been en moest met de ambulance worden afgevoerd. We hebben de hele tijd voor haar haar lied bloemen, bloemen gezongen. Dit gaf al kippenvel. We hebben na een zeer ruime pauze besloten door te gaan met het stuk. En wat een geweldig publiek we kregen veel applaus, wat zelfs iedereen die nog niet op het toneel stond kippenvel gaf. En na de voorstelling kregen we allemaal een ovationeel applaus van het publiek en dat was echt geweldig. Zelfs nu ik dit typ krijg ik er nog kippenvel van.
Ik kreeg eerst een buss na het zien van wat er deze keer weer te winnen valt...maar na het lezen van alle berichten...daar kan ik niet tegenop! Dus ik het enige waar ik kippenvel van krijg is naar het luisteren van mooie muziek. Met name van Josh Groban. Het eerste wat ik van hem hoorde was To Where you are. Zoooo mooi. Toen was ik verkocht. Als je je ogen dicht doet en luistert naar de teksten samen met de muziek en zijn stem....laat me weten of jullie daar ook kippenvel van krijgen :-)
Iedere dag, als ik naast mijn lief wakker wordt... zo fijn... Kippenvel!!!
De traan van Thijs Romer Ik kan uren naar die foto kijken in Linda. Het boek
Mijn kippenvel moment vond plaats de afgelopen zomer, in juni om precies te zijn. Al jarenlang schrijf ik zelf liedjes en cover ik bekende artiesten. Ik was hier dagelijks mee bezig, maar wilde er nooit iets mee bereiken. Om de één of andere reden had ik het lef hier niet voor. Ik was te bang, bang voor wat mensen zouden denken, bang dat mijn stem als een valse kraai zou klinken en noem maar op. Totdat ik in juni moest optreden bij het muziekcafé in ons dorp. Toen ik daar binnen stapte, de geur van drank en sigaretten rook en daarnaast ook de gigantische mensenmassa voor me zag, werd ik lichtelijk misselijk en duizelig. Maar ik moest en zou optreden. Voor mij waren al enkele acts geweest en toen was het mijn beurt. Ik zong het liedje Michel van Anouk. Al bij de eerste tonen had ik een rust en stilte in de zaal bereikt die goed was voor de sfeer van het nummer. Tijdens het zingen kreeg ik steeds meer adrenaline en lucky feelings. Na afloop van het nummer, kreeg ik zo'n hard applaus en enthousiaste reacties dat ik gewoon bedolven werd door kippenvel. Ik voelde me echt trots dat ik dit deed, terwijl ik altijd zo'n angsthaas ben. Dit kippenvel moment trok mij over de streep om in bandjes te gaan en mijn talent nog meer te benutten. Nu het nog kan, genieten!
Mijn laatste kippenvel moment heeft ook echt met kippen te maken. Wel erg toepasselijk maarja het was geen leuk kippenvel moment... ... ... Wij hadden namelijk kippen waar wij erg aan gehecht waren. Thuis gekomen zagen wij onze kippen aangevreten in de tuin liggen. Ze waren door een beest gepakt. Maar toen ik even later bij iemand ging eten zaten ze lekker uitgebreid aan de kippenpoten te kluiven. BRRRRRRRRRRRRRR Nou daar kreeg ik echt kippenvel van!
Ik kreeg kippenvel toen ik in een bruidsjaponnenzaak een jurk aan het passen was. Een andere klant die ook in de winkel was, tilde mijn jurk op. Ze schrok zich rot en zei tegen mij; "U bent zo mooi, ik dacht dat u een etalage pop was"!! Hier kreeg ik kipppenvel van!
Mijn belangrijkste kippenvel-moment was drie jaar geleden op 18 oktober. In januari van datzelfde jaar was ik met mijn moeder, schoonzusje en nichtje van vier maanden op vakantie naar Egypte. Egypte was al een aantal jaar een geliefd land om in de winter te bezoeken vanwege het zeer aangename klimaat. In het hotel waar ik verbleef leerde ik mijn vriend kennen. Hij werkte daar en wij waren zo intens verliefd dat we nog binnen de vakantie hadden besloten om echt te onderzoeken wat die liefde betekende. Eenmaal in Nederland waren mijn vader en broers iets minder enthousiast. Zoals vele andere mensen die mijn verhaal hoorden werden de nodige vraagtekens gezet achter onze liefde en zijn intenties. Twee maanden na onze eerste ontmoeting ben ik samen met mijn vader naar de familie van mijn vriend gegaan in klein dorpje in Egypte. Mijn vriend stond ons op te wachten met zeven enthousiaste familieleden, zijn vader, broertje, ooms en neefjes. Na een vooral voor mijn vader spannende autorit, werden we ook in het dorp enthousiast en liefdevol onthaalt door zijn moeder, zussen, tantes en verdere familieleden. Deze welkomsceremonie gaf ons ook al kippenvel, maar het ultieme kippenvel moment kwam later. Na een geweldige week bij de schoonfamilie en vele bezoekjes later aan mijn vriend in Egypte wilden we toch graag echt samen zijn in Nederland. Gezien het immigratiebeleid van Nederland was dit niet makkelijk. De Immigratie en Naturalisatie Dienst wilt letterlijk alles van je weten voordat toestemming wordt verleend om met je geliefde samen te kunnen zijn. Foto's, telefoonrekeningen, skypegesprekken en een reisdagboek van mijn vader zijn samen met de officiele documenten zoals ongehuwdverklaringen, geboorteakte, inburgeringsexamen buitenland, inkomensgegevens, woongegevens en werkgegevens opgestuurd naar de IND. Op 18 oktober 2009 kreeg ik een brief van de IND dat mijn vriend naar Nederland mocht komen. Tijdens het lezen van de brief versnelde mijn hartslag en gingen de haartjes op mijn armen, benen en nek omhoogstaan, het ultieme kippenvel moment! Nu al bijna drie jaar wonen wij nog steeds gelukkig samen in Nederland en kan hij binnenkort een Nederlands paspoort aanvragen, wat waarschijnlijk opnieuw een kippenvel moment zal worden, omdat wij dan verlost zijn van het immigratiebeleid van Nederland.
Mijn kippenvelmoment is pas als ik deze prijs win!
Niet eens mijn eigen verhaal eigenlijk. Wel mijn kippenvel, dat wel. Een vrouw die ik afgelopen zomer op vakantie ontmoette. Ze vertelde me over drie jaar geleden, hoe haar man, voor het oog van haar jongste dochter van anderalf, instortte en nooit meer verder leefde. De shock, het drama, het ongeloof, het verdriet, de hele mikmak. Hoe ze, als verdoofd, met haar twee meisjes nog een dag op de camping is gebleven. Dat Italië dan wel heel ver weg is van familie en vrienden. Hoe niemand naar haar toekwam, hoe ze werd geadviseerd zo snel mogelijk naar Nederland te vliegen. Auto en tent maar daar laten. Maar hoe doe je dat als je nog nooit hebt gevlogen? Hoe doe je dat zonder je man? Hoe doe je dat, zo vol van verdriet, zo in een roes, in zo’n onwerkelijkheid? Overlevingsmodus aan, gevoel uit. Airport Rome, hordes mensen met koffers en haast, alledaagse berichten door de luidsprekers, het leven gaat gewoon door. En niemand ziet je, niemand kent je, niemand weet iets, je bent alleen. Het vliegtuig in, meisjes in een stoel en maar hopen dat de vlucht niet een eeuwigheid duurt. Of wel. Weinig woorden, gedachten bij je man die ergens op de camping ligt, dochtertje even helpen met een kleurplaat, andere dochter troosten. Want we zouden toch heel veel dagen op de camping blijven? Starend naar de stewardess als die met haar karretje voor je staat. Niet begrijpen dat ze je gewoon wat te drinken brengt. Waren we maar thuis. Nee, was het maar gisteren en was het allemaal maar niet gebeurd. Het is wel gebeurd. Het is niet gebeurd. We zitten in een vliegtuig. Met z’n drieën. Het is wel gebeurd. De piloot zet de landing in. Schiphol Airport. De piloot zegt iets over een veilige landing en hoeveel graden het in Nederland is. Stilte. En dan, uit het niets zo lijkt het, pakt een vrouw van links haar jongste dochtertje op in haar armen. Een man van de stoel schuin voor haar, pakt haar tas uit het bagagevak en draagt deze met zich mee. Een wat oudere vrouw verzamelt de kleurpotloden de etui in. En zo lopen ze samen het vliegtuig uit, in volledige stilte. Wauw..
Ons kippenvel moment. Het moment toen onze dochter van de apparatuur gekoppeld mocht worden. Na een vroeggeboorte (32weken en 1.4 kilo) 4 weken op de intensive care. Daarna 'mocht' ze het zelf gaan doen. De apparatuur ging uit. En ze deed het!! Nu nog kippenvel!!
Kippenvel, toen we ruim een jaar geleden te horen kregen dat mijn man nierkanker had. Kwaadaardig, mijn haren stonden recht... Helaas hebben wij geen kinderen en zijn we dus altijd met zun 2e... wat heb een slechte tijd gehad hopen en vrezen, hopen en vrezen. Als ik 'savonds alleen in mijn bed lag, dacht .... ik blijf straks helemaal alleen over, mijn moeder was net overleden en ik voelde me al alleen, bang angst alles kwam op me af. Tot het moment dat de arts zei na twee zware operaties..... geen uitzaaiingen, wat een geluk en toen .... toen kreeg ik veren bij mijn kippenvel, wat ben ik blij, ik ben te zwaar anders had ik op dan moment kunnen vliegen. We zijn nu ruim een jaar verder en ik heb mijn grote lieve vriend/man nog steeds als ik aan de vervelende tijd terug denk krijg ik weer kippenvel..... Tuurlijk blijft het de komende jaren spannend, tien jaar zeggen de artsen maar vooralsnog ben ik happy. liefs Wilma
Ik krijg elke vrijdagavond kippenvel als ik mijn vriend zie stralen na een week missen! Heerlijk!
Mijn ultieme kippenvelmoment was toen ik vorig jaar naar Oslo vertrok. Ik ging daar naartoe om een semester te studeren en te reizen. Klinkt niet spectaculair, maar dat was het zeker wel voor mij. Het was de allereerste keer dat ik iets echt helemaal alleen ging doen, en überhaupt de eerste keer dat ik langer dan twee weken weg van huis, familie en vrienden zou zijn. Toen ik op Schiphol alleen door de douane ging en mijn familie en vrienden voor het laatst gedag zwaaide, voelde ik over mijn hele lichaam de kippenvel opkomen; mijn grote avontuur ging beginnen!
Ik kreeg kippenvel toen ik Jack Vidgen een nummer van Whitney Houston hoorde vertolken. Wat een lef moet je hebben om dat voor nationale tv te doen en ook nog zo goed. Daar kreeg ik oprecht kippenvel van.
Je zult eerst denken, een man die de Linda leest en daarbij een kippenvelmomentje krijgt? Ja het kan. Namelijk het moment waarop ik Linda. 94 op tafel zag liggen, die open lag op de bladzijde met de kleine meisjes die waren gefotoshopt naar kindvrouwtjes. Ik vond de foto’s vrij beangstigend maar wist niet goed wat de boodschap erachter was. Mijn vrouw vertelde echter dat er jonge meisjes zijn die door hun ouders gestimuleerd/gedwongen worden om mee te doen aan modewedstrijden, etc. Bij het zien van de foto's en het horen van het verhaal erachter kreeg ik kippenvel. We hebben namelijk zelf een dochtertje van vijf jaar en ik kan me niet indenken dat de meisje die in deze situatie zitten hier gelukkig en blij van worden. De zorgeloze kinderjaren worden namelijk van deze meisjes afgenomen!
Onze buurman heeft een stel kippen en hanen. En geloof me die hanen slapen bijna op mijn kussen en beginnen midden in de nacht de kraaien. Toen ik hem eens tegen kwam met de hond uitlaten en hij vroeg hoe het mij was vertelde ik dus dat ik elke nacht lig van zijn hanen. Hij zei dat gaan ze vandaag de pan in ( iets wat ik absoluut niet wilde want ik doe wel oordoppen in 's nachts ) Maar zit ik die middag te lezen hoor ik een gekrijs en een klap en jaar daar ging een haan. En ik KIPPENVEL natuurlijk . een paar de later kwam ik hem weer tegen en vertelde hij heel joviaal de hij één haan geslacht had en nu in de pan lag. Maar eh hij vertelde er ook gelijk bij dat hij al weer 2 nieuwe jonge haantjes gekocht had pffffff En nu nog steeds maar elke avond gelijk oordoppen in bij het naar bed gaan
Toen onze dochter middels een keizersnede werd geboren en ik haar hoorde huilen zo mooi.... kippenvel
In maart 2009 kreeg ik de bijzondere kans om met Right to Play op veldbezoek te gaan naar west Afrika om daar hun projecten te bezoeken. Ik was toen 21 jaar en nog maar 1 keer in mijn leven naar het buitenland (op vakantie) geweest. Ondanks de zinderende hitte heb ik vanaf het moment dat ik voet op Afrikaanse bodem zette kippenvel gehad. Niet alleen de armoede en levensomstandigheden, maar vooral ook de vriendelijkheid, behulpzaamheid en oprechte interesse van de mensen daar heeft me diep geraakt. Het mooiste moment was mijn ontmoeting met een driejarig blind meisje dat in een opvang woonde doordat ze door haar ouders was verstoten. De liefje, vreugde en dikke knuffles die ze me gaf zulken me voor altijd bijblijven!
ik ben een gelukkig mens denk ik, ik heb veel kippevel momenten. Als ik naar mijn kinderen kijk, inmiddels 18 en 24, als ik dan denk aan vroeger. Maar ook bij een mooi liedje of een mooi boek. En ik zou niet kunnen leven zonder die kippevel momenten, die verrijken me enorm.
Linda met collega's zonder make up op de cover! Super mooi en wat een lef!
Mijn kippenvelmoment had ik vorig jaar in oktober. Toen ik eindelijk voor het eerst in mijn leven naar een concert van George Michael ben geweest. Tja van jongs af aan al fan en nog nooit een concertkaartje kunnen bemachtigen. Maar daar zat ik op rij 4. Ik kon het gewoon niet geloven. De tranen rolden over mijn wangen om eindelijk de man met, vind ik, een van de mooiste zangstemmen live te zien zingen en om je jeugdidool van zo dichtbij te kunnen zien. Het was een avond om nooit te vergeten waar ik af en toe nog steeds van kan nagenieten.
Mijn ultieme kippenvel moment : nadat ik 5 jaar geleden door een roekeloze automobilist ben aangereden op mijn fiets. Hij reed met hoge snelheid op mij in, ik werd gelanceerd. Ik klapte op de straat en bleef bleef liggen tot de ambulance kwam. De opmerking van de ambulance broeder gaf mij een kippenvel moment van ongeloof, angst en blijdschap. Hij vertelde me dat ik ongelooflijk veel geluk had gehad. Mijn hoofd was net niet op de stoeprand geklapt. Dat was nl. mijn einde geweest..... ik kon het niet geloven. Ik was behoorlijk gewond. Van de automobilist heb ik nooit meer iets vernomen.....
Mijn kippevel moment was toen ik in 1988 naar het 1ste concert van een reeks van 4 van RIP Whitney Houston geweest was toen ik hoog zwanger was. Toen ik had gehoord van haar overlijden liepen de tranen over mijn wangen en kreeg en krijg ik kippevel als naar de cd's van haar luister. ''How will I know'' en nog van de vele prachtige songs. Ik was een hele grote fan van haar en dat ben ik nog steeds. Haar bob kapsels liet ik door mijn kapper bij mij knipper en verven. Van de cd's zong ik uit de cd boekjes de tekst mee! Ik zal kippevel krijgen als ik deze prachtige note win. Mijn bb is nl dood! Met deze is geweldig dan kan ik er alles op doen wat mijn overleden bb niet kon. Op mijn pinterest, instagram en nog heel veel meer.;-)