maa06/122010

robin

XXIV roel van velzen

Op een verkleedfeestje ontmoette Robin Spiderman, alias Tom.

Ik hoor het veelbelovende deuntje van mijn telefoon. Het is Tom. <Als we zaterdag gaan kroegentochten, ben je dan weer een poes?> <Mwah, heb eigenlijk wel zin in een andere rol.> Sms ik terug. <Spannend! Ben benieuwd. Weet je nog een leuke rol voor mij?> <Roel van Velzen.> Ik aarzel. Kan hij hier wel om lachen? Natuurlijk kan hij dat. En ik druk op verzenden meer lezen

maa29/112010

robin

XXIII poes en spiderman

Toen Robin De Amerikaan vorige week op internet zocht vond ze een album van hem en zijn vriendin.

‘Hé poes,’ hoor ik achter me. Vanavond lok ik deze benaming uit. Ik heb mijn staart laten groeien. Een diadeem met zwarte oren op. Een strikje om mijn nek. En neus en snorharen met oogpotlood getekend. ‘Hoi, Spiderman,’ zeg ik. ‘Even kijken of Peter Parker echt zo’n babyface heeft.’ Ik pak het masker van onder vast en trek het een beetje omhoog. Peter blijkt Tom meer lezen

maa22/112010

robin

XXII lovely courtney

Robin was door het dolle heen met de mail die De Amerikaan haar stuurde. Maar niet iedereen was blij met zijn komst.

Ik wil De Amerikaan weer eens bekijken. Even spieken of zijn haar nog zo nonchalant zit. Misschien is hij in de tussentijd wel kaal geworden. Of dertig kilo aangedikt. Hij kan een halve gezichtsverlamming hebben opgelopen. Kortom, wat haal ik straks in huis? Op mijn hals? In mijn bed?
Ik schuif achter mijn laptop en begin de digitaal doodverklaarde weer tot leven te wekken meer lezen

maa15/112010

robin

XXI maak je lippen maar vast nat

Robin is zonder haar date naar huis gelopen. Bijna thuis leest ze de email van De Amerikaan.

Ik raas door de tekst heen. Sneller dan mijn ogen aankunnen. Het staat er echt. Hij komt. Over drie weken al. Misschien wel voor eeuwig. Als hij een baan kan vinden. ‘Ik ga je zien, kus,’ staat er onderaan. En een P.S.: ‘die ga ik eindelijk waarmaken, dus maak je lippen maar vast nat meer lezen

maa08/112010

robin

XX hij komt naar holland

Robin heeft op de date die ze heeft geregeld om De Amerikaan te vergeten, een mail van hem gehad.

Mijn hart bonst in mijn keel. Dit is het mailtje waar ik al meer dan een half jaar op zit te wachten. ‘Verrassing ik kom naar Holland.’ Vanaf de dag dat onze mailwisseling begon heb ik op die vijf simpele woorden gehoopt. Een mededeling die mijn wereld op zijn kop zou zetten, maar die maar niet leek te komen. En nu: een verliefdheid, een afwijzing meer lezen

maa01/112010

robin

XIX verrassing

Om De Amerikaan zo snel mogelijk te vergeten heeft Robin een date geregeld die nogal gênant is verlopen.

Was ik eerder op de avond nog erg vol van mezelf, in de auto naar de verjaardag overdenk ik zwijgend mijn onnozele actie. Als die bloemen voor mij bedoeld waren, dan had hij ze natuurlijk niet in de achterbak laten liggen.
‘Is er wat? Je bent zo stil,’ zegt mijn date terwijl hij met negentig kilometer per uur op een rotonde af rijdt meer lezen

maa25/102010

robin

XVIII vergeetdate

Robin is terug van vakantie. Vorige keer haalde ze herinneringen op aan De Amerikaan.

‘Om De Amerikaan te vergeten, moet je weer gaan daten’. Ik heb Mees wijze raad opgevolgd en er met kunst en vliegwerk eentje geregeld. Het is gelukkig geen blind date; rond mijn zeventiende ben ik al eens met hem uitgeweest. Waarom het toen niks is geworden kan ik me niet herinneren. Wat me wel is bijgebleven meer lezen

maa04/102010

robin

XVII open kist

Vorige week was Robin misselijk van liefdesverdriet.

Uit het oog. Uit het hart. Het is waar. Ik heb mijn verslaving al een week niet gevoerd en het hongerige beest in me is enigszins getemd. Toen ik gisteren in bed lag schrok ik omdat ik besefte dat ik de hele dag niet aan De Amerikaan had gedacht. Was de diepte dan geveinsd? Geen diepgewortelde liefde, maar een lichtverteerbaar verlangen naar aandacht? Ik heb zijn mailtjes niet meer teruggelezen. Zijn voiceberichten niet meer lezen

maa27/092010

robin

XVI cold turkey

In een opwelling heeft Robin heeft al het contact met De Amerikaan verbroken.

Het is half vier ‘s nachts als ik panisch huilend wakker word. Mijn nek nat van het zweet. Mijn strot lijkt dichtgeknepen en het voelt alsof iemand een zware steen achter mijn linkerborst heeft geplaatst. Mijn maag voelt leeg terwijl ik die avond toch echt goed heb gegeten. Slapen lukt niet meer. Dan maar uit bed. Ik wist niet dat cold turkey afkicken zo zwaar kon zijn meer lezen

maa20/092010

robin

XV over en uit

Naar New York gaan is niet meer nodig. De Amerikaan heeft al een meisje.

‘Je hebt iemand ontmoet?’ vraag ik. En naar de bekende weg: ‘Een meisje?’
‘Sorry. Ik had het je eerder moeten vertellen.’
Woedend ben ik. Op hem. Maar nog het meest op mezelf. Wat had ik gedacht? Dat het zou lopen zoals in de film? En ze leefden nog lang en gelukkig? Wat stoer en avontuurlijk leek voelt nu als een afgang meer lezen