don26/082010
marleen
ik, een junk?
Marleen Janssen (43) voelt zich soms twintig en soms tachtig. Ze is dol op brommers, schapen en meneer Janssen.
Het is 8.17 uur en ik heb al een salmiakknots in mijn hoofd. Ik opende zojuist het keukenkastje voor een koffiebeker. Daar stond de zak. Er zaten nog drie lollies in. Ze leken naar me te zingen. Mijn hoofd was leeg, mijn handen deden. Ze grepen de zak, rukten het cellofaan wild van de eerste knots en brachten die naar mijn mond. Hap, zei ik. Krak, kraakten mijn tanden, slurp, deden mijn mondspieren. Dat mengsel van zoet en zout. Ik houd daarvan.
Is dit verslaving? Nee, dit is snoep, zei ik tegen mezelf. Maar ik weet beter. Ik herken bepaalde dingetjes van vroeger, toen ik niet zonder sigaretten kon. Ik rookte vanaf mijn dertiende en daarna nog heel heel lang. Ik weet als de beste wat SNAK is. SNAK is een onrustigheid die aan de achterdeur klopt en vervolgens gaat bonken als je niet snel genoeg opendoet. SNAK is een schreeuwend kind ’s nachts in zijn bedje, dat onmiddellijk getroost moet worden. SNAK is op het randje van het orgasme zweven en dan opgelucht en in golven klaarkomen.
Bij voorkeur schreeuwend, zoals actrices in de film doen.
Ik prijs me gelukkig dat ik als puber geen vrienden had die aan de heroïne of LSD waren, want dan was ik verloren geweest. Ik ben gevoelig voor SNAK. Er zijn mensen die SNAK kwijt kunnen in verstandige dingen. Zoals hardlopen of het geloof in raw food. Ik heb daaraan gesnuffeld en geknabbeld, ging op yogakamp en at zelfs een halfjaar macrobiotisch, maar uiteindelijk beukte mijn SNAK weer op de deur. Mijn SNAK gaat over slechte dingen. Als ik vegetariër wil zijn, prop ik me op verjaardagen vol met stukken zachte, roze worst. Besluit ik te matigen met alcohol, dan kieper ik er ineens drie margarita’s in. SNAK is daarna doezelig en tevreden, en gaat een slaapje doen.
Wat ik aan moet met die salmiakknotsen, ik weet het niet. Voor nu even niets, want de zak is leeg, de cellofaantjes liggen in de prullenbak, de kleverige stukjes zijn van mijn kiezen gepeuterd. Ik heb inmiddels twee koppen koffie gedronken. Meerdere keer gemijmerd over hoe mooi het leven was mét sigaretten en al bedacht welke fles wijn ik vanavond ga ontkurken. Ik voel me uitstekend en zeer gezond. Vrij van alle knellende banden.
Suzanne Unck | 29/08/10 | 09:15
Ah, het snakspook.... Ja, dat is een taaie...
Ellen | 27/08/10 | 21:29
Het is de SNAK die je bewegingen coordineert. En zolang die toestemming er is, is SNAK lief en rustig en vriendelijk. Maar o wee als hij geweigert wordt, dan is hij in alle staten en bereid om tot het uiterste te gaan. Maar uiteindelijk is SNAK ook maar een deeltje van jou en is de vraag wie er het stuur in handen heeft, de beweging leidt en het pad bepaald. Maar het blijft moeilijk om SNAK te negeren, het is soms ook zo saai zonder SNAK.
m | 27/08/10 | 11:04
same here, hate him/her/it!
K. | 27/08/10 | 06:30
Ik ken hem ook die SNAK van jou....hij is vervelend!!