don12/082010

marleen

relatiedippie

Marleen Janssen (43) voelt zich soms twintig en soms tachtig. Ze is dol op brommers, schapen en meneer Janssen.

Het was een relatiedip. Meneer Janssen en ik liepen de godganse dag op elkaar in te beuken. Het ging nergens over. Stinkende schuursponzen. Kapotte oven. Mottengat in lievelingstrui. Aan het einde van de dag waren we murw geslagen en konden we alleen nog maar naar Popstars kijken. We leunden tegen elkaar aan als twee wankele strandhutten.
Een paar dagen later was ik bij de blonde vriendin op de woonark. Zij en haar man hadden het casco laten bouwen en deden daarna alles zelf. Ik liep rond in dat heerlijke, licht deinende huis en genoot van de geur van vers hout en gips. Ik bepotelde de zaagbank, de schuurmachine, de machinekamer zelfs. De man van de blonde vriendin zag eruit als een guerrilla in een broek met zakken en een jungle-T-shirt. Hij zwoegde en zweette dat het een aard had: hij timmerde zomaar een prachtige vloer in het nieuwe washok.
Ik zei tegen blonde vriendin dat ik acuut wilde scheiden en een man als de hare wilde hebben. Een klusser met twee rechterhanden. Ik droomde van een leven vol steengruis, vloersplinters en kettingzagen. Ik wilde sloven, lijden en daarna een pot bier drinken. Blonde vriendin lachte zuinig en zei: ‘Zo’n man heeft ook zo z’n nadelen.’ Ik hoorde haar antwoord niet en bouwde mijn nieuwe leven verder uit. Ik wilde ook een kastanjehouten vloer. Ik wilde me voortaan zorgen maken over de aanvoer van isolatiemateriaal. Ik wilde achteruit leren inparkeren mét aanhangwagen. Ik wilde op Google speuren naar stevige loopplanken. Ik zou er mijn computer, iPhone én iPad voor opgeven. Ik wenste me een leven waarin ik – met beide poten op de grond – zou werken met mijn klauwen.
Na de bezichtiging van het hele gebeuren kwamen we weer uit bij de guerrilla. Hij had zijn vloertje bijna klaar. Ik zei tegen hem: ‘Ik wil een man zoals jij, ik ga scheiden.’ Hij zei, terwijl hij zijn bezwete voorhoofd afveegde: ‘Nou, dat komt goed uit, want mijn vriendin hier denkt er net zo over. Misschien moeten we eens eten met z’n vieren?’ Het was even heel stil, we hoorden alleen het zachte geklots van golfjes tegen de wanden van de ark. We keken elkaar alle drie niet aan. Toen zei ik: ‘Goed plan, zet het bier maar vast op tafel, ik bel meneer Janssen even.’

LEES MEER COLUMNS VAN MARLEEN

Reageer

Reacties (5)

  1. Ellen | 18/08/10 | 18:39

    Ik woon vlakbij Koffiehuis Annie. Verzamelplaats voor klussers en aannemers. Zien er over het algemeen lang niet zo aantrekkelijk uit als in het artikel.

  2. Roos | 18/08/10 | 17:21

    Marleen kijkt zeker nooit naar "Help mijn man is klusser" ...

  3. Nathalie | 17/08/10 | 16:13

    Ik heb zo'n opnmerking wel eens gemaakt tegen een vriendin, dat ik haar man wel wilde als ze er op uitgekeken was. Kwaad dat ze was! Zo raar, het was toch een grapje. Alsof ik met 'm lieop te flirten, dat deed ik helemaal niet. Heel naar. Nu is ze geen vriendin meer.

  4. Diana | 15/08/10 | 12:20

    Helemaal mee eens Ellen, en je moet vooral uitkijken of het moment met de kwast wel komt...kan zomaar even duren... :-)

  5. Ellen | 14/08/10 | 13:43

    Hard werkende zwetende mannen hebben zeker aantrekkingskracht, maar denk na voordat je ze in huis haalt. Voor je het weet verbouwen ze de hele boel en kan jij er met de kwast achteraan.

Reageer