maa19/072010
robin
hitsige honden
Robin (28) woont in Amsterdam. Ze is single, op haar digitale vriend De Amerikaan na.
Ik heb twee vriendinnen die ik niet dagelijks spreek. We vormen een clubje dat om de zoveel tijd bij elkaar komt om avonturen, relatieproblemen, schoonmoederperikelen, kantooravances en de zin van het bestaan in het algemeen tot op de bodem uit te pluizen onder het genot van een doos wijn. Sinds kort hebben ze allebei een hond. Zelfde ras. Zelfde riempje. Zelfs de namen van de beestjes zijn op elkaar afgestemd. We hebben afgesproken bij mij thuis en sinds ze binnen zijn hoor ik enkel het gekras van hun nageltjes over de houten vloer. Als wilden rennen ze achter elkaar aan en vliegen met piepende slidings tegen de muren, de tafel en de gordijnen op. Ik heb al een paar keer geprobeerd een verhaal in te zetten, maar word steeds weerhouden door de honden die iets doen wat niet mag. Terwijl ik nog eens de wijn bijschenk, staan mijn vriendinnen allebei op, redden mijn nieuwe gympen, maken een rondje door het huis om de vloer vrij te maken van knaagbare voorwerpen en komen weer zitten.
‘Sorry hoor,’ zegt de een, ‘waar was je gebleven.’
Ik heb al geen idee meer waar ik was in mijn verhaal, maar zie vanuit mijn ooghoek de ene hond de andere beklimmen. Omdat het allebei reutjes zijn en het dus geen kwaad kan, besluit ik er geen melding van te maken. Het herinnert me wel aan afgelopen weekend.
‘Weet je met wie ik afgelopen weekend…’
Maar ik mijn inleidende vraag weer inslikken want de vrijage van de honden wordt opgemerkt.
‘Oh God, haal die honden van elkaar af,’ roept de een en de ander gaat erop af.
‘Dit kan echt niet. Jullie zijn broers verdomme,’ roept ze terwijl ze de eerste tik uitdeelt. Er wordt nogmaals bestraffend toegesproken en aan een halsband gerukt.
Ik bekijk het tafereeltje en word er een beetje moedeloos van. Als ik door een stel honden al de pot op kan met mijn spannende verhalen. Hoe gaat het dan straks als het geen honden zijn, maar kinderen?
els | 28/07/10 | 11:36
Ha Robin, mag ik binnenkort langskomen met Willem? Dan knaagt hij aan je nieuwe Prada's en voeren wij een mooi gesprek. Over kinderen, mannen en schoonmoeders. Kus, Els
Victorine | 20/07/10 | 15:48
Dit is echt te herkenbaar, heb het gelijk doorgestuurd naar mijn vriendinnetjes met hond.... Je kunt niet eens een normaal telefoongesprek voeren. En ook ik denk vaak, hoe gaat het als er straks kinderen zijn. Einde vriendschap of kun je met mij dan ook geen normaal gesprek meer voeren?
Heidsieck | 20/07/10 | 13:04
dan is het helemaal kansloos dus bereid je maar voor! ;) Gelukkig zijn er ook positieve uitzonderingen (zowel vriendinnen met hond als kind en ook allebei trouwens) die hun wereld niet beperkt hebben tot de prijs van Pampers maar ook nog een gewoon volwassen gesprek kunnen voeren én de baby rustig bij partnerlief laten om samen met mij op stap te gaan! :D