maa10/052010
robin
III dank je, ex
De Amerikaan heeft Robin na ruim een week gevonden en een mailtje gestuurd.
Ik had er stiekempjes op gehoopt. Maar verwacht? Zo zie je maar, mannen blijven nieuwsgierig als je een vingertje naar ze uitsteekt, in plaats dat je ze meteen je hele hand op laat vreten de eerste avond dat je ze ontmoet. Ik had daar zelf dit keer weinig invloed op. De Ex des te meer. Mijn dank gaat dan ook bij nader inzien stilletjes uit naar hem, want als het aan mij had gelegen was De Amerikaan mijn vluchtig gegeven hand nu aan het herkauwen en had hij waarschijnlijk nooit meer iets van zich laten horen. Nu ik zijn naam weet Wieowie ik hem tot ik scheel zie, in de hoop foto’s te vinden op zijn sociale netwerken. Het enige wat ik tegenkom is steeds dezelfde nietszeggende profielfoto en een waarschuwing dat zijn gegevens zijn afgeschermd. Hoe hard ik mijn hersens ook pijnig, zijn gezicht wil maar niet op mijn netvlies verschijnen. Ik besluit hem op hoop van zegen een leuk mailtje terug te sturen. Maar niet voordat ik twee dagen over de tekst heb kunnen nadenken en hem in de tussentijd laat zweten. Onderwijl fluistert een stemmetje in mijn achterhoofd of ik wel weet waar ik aan ga beginnen?
