din02/022010
oproep
ik heb ‘m vergeven
LINDA. zoekt vrouwen die hun man hebben vergeven na een slippertje of na een jarenlang durende affaire met een andere vrouw (of man). Kan je hem weer recht in de ogen kijken en ben je blij met je relatie zoals die nu is? Deel dan je verhaal met LINDA. lezeressen. We zijn op zoek naar zes vrouwen die herkenbaar op de foto willen. Stuur een mailtje naar onze freelance journalist Patricia van den Heuvel info@txtcopywriting.nl
Z. | 24/08/10 | 19:25
Ik was zo'n spuit 11 die er na 6(!) jaar nog eens achterkwam dat haar man een slippertje had gehad. Met zijn vrouwelijke collega. Die een soort vriendin van me werd (ze was soms beetje opdringerig, wilde heeeel vaak dingen met me doen) en dus ook bij ons thuis over de vloer kwam. Ik kwam er achter via een e-mail die ik heel toevallig las. Ik wist niet wat ik las. Voelde letterlijk het bloed uit mijn gezicht wegtrekken. Heb het tig keer gelezen "mijn man...nee dat kan niet....die doet zoiets toch niet?". Dus wel! Ik heb haar mail beantwoord en ben maar gelijk zo vrij geweest haar man ook maar even in te lichten, ik een kut-avond, zij ook een kut-avond! Daarna heb ik zo kalm mogelijk alle-3 onze kinderen in bed gelegt (de oudste was toen net 5 en de jongste een half jaar). Ben met een glas water gaan zitten en heb hem op de man afgevraagt wat er in godsnaam gebeurt is tussen hem en haar. Hij was verbijsterd, ik was boos. Volgens hem kwam het omdat het tussen ons toen niet zo goed zat. Ik zat niet lekker in mijn vel (was bezig met een vruchtbaarheidsonderzoek, zwanger worden lukte niet) en daardoor zocht hij een soort van spanning bij haar Het gekke is dat ik altijd het gevoel had dat ze verliefd op hem was, hij wuifde dat weg......."jij altijd met je gevoel". Ze is nog lelijk ook, ja echt. Dat zei ik hem ook: Met HAAR! Ben je niet goed bij je hoofd ofzo? Pak dan een mooie vrouw, een echte!? Niet zo een met vet vlassig haar, zonder tieten! Ik ben echt een paar dagen boos geweest, heb niets gezegt, tot mijn moeder zei: Kijk nou eens waar je staat..........dit speelde al voordat je uberhaupt zwanger was. Na dat avontuurtje van hem was ik zwanger (volgens hem moest het gewoon zo zijn) en kregen we 3 kinderen, in de tussentijd trouwde we ook nog eens. Het was toch wel duidelijk voor wie hij koos. Haar ben ik nog 1 keer tegengekomen, we keken elkaar aan en zij maakte rechtsomkeer. Het was wel moeilijk om zo te blijven te denken, ik was mijn zekerheid kwijt, had dit nooit verwacht, maar ik voel nu, na 2 jaar dat IK er sterker uitgekomen ben. Ik heb het ook nooit met veel mensen besproken, 2 van mijn beste vriendinnen weten het en mijn moeder. Zij veroordeelde hem niet gelijk, daar was ik eerst boos om. Zij bleef maar zeggen: "Kijk waar je nu bent met je gezin".Dat hielp. En nu.....ik vertrouw hem, voor 90% en dat weet ie en ik heb hem dit vergeven, maar haar hoop ik nooit meer tegen te komen en als ie een nieuwe vrouwelijke collega heeft, blijf ik op mijn hoede. Nog 1 zo'n misstap en dan is daar het gat vd deur! En oja.....ik pluk hem kaal.
Chantal | 23/06/10 | 15:27
Ik ben met mijn vriend gedurende lange tijd samen. In het begin was alles heel leuk en we hadden eigenlijk geen problemen. Maar hoe langer je met iemand een relatie heb, hoe meer je elkaars ''waare aard'' leert kennen. Bij sommige klikt het en bij sommige niet. Bij mij is dus het geval dat het klikt maar aan de ene kant ook weer niet. De laatste paar weken hebben wij alleen maar ruzie gehad. Het waren geen leuke weken want ik ben iemand die het me echt aantrekt. Maar natuurlijk heb ik ook mijn grenzen en wanneer het teveel wordt heb ik ook altijd wel me mondje klaar. Ik had dus de laatste tijd een raar gevoel bij hem. Hij deed erg afstandelijk en het leek wel alsof ik weg moest. Dat maakte mij erg onzeker.. Ik heb een beste vriend maar die kent mijn vriend ook goed en al langer dan mij. Hij heeft me dus wel verteld dat hij is vreemd gegaan maar ik mag niks zeggen tegen hem. Begrijpelijk want hij zit eigenlijk ook in een rot situatie. Maar ik wil het tegen hem kunnen uitschreeuwen ik ben zo verdrietig en zo teleurgesteld en zo ongelooflijk boos. In mijn ogen is het klaar, als je van iemand houd doe je zulke dingen niet. Hij heeft geen idee wat hij me aandoet, en me dan nog al die keren toen ik het nog niet wist gewoon recht in me ogen kon aan kijken. We gaan bijna op vakantie, en dat is allemaal al geregeld. Ik heb besloten gewoon op vakantie te gaan maar voor mezelf. Ik laat door niks of niemand mijn vakantie verpesten want ik ben er erg aan toe.
Ilona | 22/05/10 | 18:14
ik had pas geleden een relatie met een jongen die beweerde helemaal voor mij uit brabant te zijn gekomen, achteraf hoorde ik dus nog dat hij met zijn toemalige vriendin waar hij mee samenwoonde in brabant contact had, nu noemt hij mij een leugenares en dat ik alles verzin en dat ik jaloers was omdat hun nog contact hadden... wordt belaagd met mailtjes, bedreigingen etc naar mijn hoofd omdat hij niet wilt dat zijn familie erachter komt dat ie mij belazerd heeft. liegen dat ie niet bij haar was in de weekenden, en van anderen horen dat het wel zo was... de mannen van tegenwoordig zijn echt niet leuk meer. terwijl hij 9 jaar mijn beste vriend had moeten wezen.
emine | 14/05/10 | 16:12
tja dames heel erg triest maar helaas is de man geschaapt om zichzelf voor te planten zo zit het in elkaar ik zelf acepteer de situatie en speel het mee omdat ik in liefde geloof en wat ik maar tegen het ljjf tegemoet komt neem het aan dat is best moeilijk maar goed dat is keihaerd maar goed gewoon acepteren dan maar he
Parvaneh | 11/05/10 | 21:43
Ik heb ook net zoals vele anderen mijn ex vergeven nadat hij mij bedreigt met een andere vrouw, toen ik hoog zwanger was. Hij werd verliefd op haar en had spijt van ons bestaan. Denk niet, dat hij ooit spijt heeft gehad van zijn daad, in tegenstelling heeft hij mij gestraft (voorgelogen, sloeg, uit de deur gezet met twee kinderen van drie en acht jaar oud), omdat ik er achter was gekomen. Ik heb het drie jaar volgehouden, maar ik kon hem nooit vergeven en vergeten. Ik vroeg scheiding aan en hij was ook helemaal mee eens. Op een zonnige dag helemaal alleen met mijn kinderen naar een geheim adres verhuisd (blijf van mijn lijf). Ik heb hem verlaten met de hoop, dat de toekomst mij iets beter kan bieden. Na een jaar keert hij naar mij terug om het recht te zetten, maar helaas….. Na een tijdje loopt alles weer mis. Hij werd dit keer verliefd op een studiegenoot, op een collega en op een subgroepgenoot. Daarnaast was hij ook druk bezig met online sex en online contact met verschillende vrouwen uit verschillende etnische achtergrond. Langzaam werd ik voor hem alleen de moeder van zijn kinderen en zijn slaaf. Hij wilde niks meer met mij, maar wilde door gaan voor de kinderen. Ik kon het niet volhouden. Ik werd psychisch belast en ben bij een Riagg beland. Totdat ik besef, hoe dom ik ben geweest. Ik heb de relatie verbroken. Het is nu alweer 2 jaar voorbij. Ik heb hem vergeven, maar ik zou zijn daden never/nooit vergeten. Dit gedicht heb ik zelf opgeschreven. GEVEN, NEMEN Ik gaf hem mijn hart, hij gaf de zijne aan een ander Ik gaf hem mijn lijf, hij deelde de zijne met een ander Ik gaf hem mijn droom, hij maakte hem waar met een ander Ik gaf hem mijn verwachtingen, ze kwamen allemaal uit met een ander Ik gaf hem mijn zaad, hij oogst het met een ander Ik gaf hem mijn trouw, hij beschadigde het met een ander Ik gaf hem mijn liefde, hij hield toch van die andere
universiteit Utrecht | 11/05/10 | 11:09
In het kader van ons bachelor onderzoek aan de universiteit van Utrecht hebben wij een vragenlijst ontwikkeld over relaties en ontrouw. Hiervoor zijn wij op zoek naar mannen en vrouwen die op dit moment een vaste relatie hebben. Wij zouden er ontzettend mee geholpen zijn wanneer u de vragenlijst zou kunnen invullen. Invullen duurt ongeveer 15 minuten en al uw gegevens blijven anoniem (geen herkenbare persoonsgegevens worden gevraagd. Klik op onderstaande link om toegang tot de vragenlijst te krijgen of open de link in een nieuwe tab. Alvast hartelijk dank voor uw medewerking. http://uurespondents.netq.nl/nq.cfm?q=dce8ed4a-219b-fb46-8106-0c429c33a196
Ezra Fayuc | 16/03/10 | 11:09
vergeven is in mijn geval niet het goede woord. ik heb het hem niet vergeven en dat ga ik ook nooit doen. ik wil het wel nog een keer met hem proberen want ik geloof wel dat mensen kunnen veranderen. sinds dat hij is vreemdgegaan en een paar keer tussen zijn ex en mij heeft gewisseld is er veel veranderd. de sex is niet meer hetzelfde. tenminste, het gevoel wat ik erbij heb is niet meer hetzelfde. ik heb er eigenlijk amper nog gevoel bij. sex was een middel waardoor ik hem kon overhalen om toch nog even langs te komen als hij weer terug bij zijn ex was. en sex is nog steeds een soort ruilmiddel. ik ruil het voor aandacht, bewondering, waardering als het niet vanzelf komt. ook geeft sex me nu enorm veel stress. hij laat me vaak weten dat hij wil dat we het vaker doen of dat hij wil dat ik meer extreme dingen doe (die ik vroeger wel deed in het "ruilspel") als ik daar even geen zin in heb ben ik als de dood dat hij weer terug gaat naar zijn ex of iemand anders. want zo gemakkelijk kwam hij ook naar mij toe als hij zich niet goed voelde bij zijn ex. naast die stress is er natuurlijk altijd paniek als hij zijn telefoon niet opneemt, constant met zijn telefoon bezig is, spontaan een afstandelijke bui heeft enz enz. op die momenten vind ik het zo niet de moeite waard dat ik hier nog steeds doorheen moet. en zou ik er het liefst een punt achter zetten. het probleem is alleen dat ik echt van hem hou en me compleet gelukkig voel als we wel een goede dag hebben.
Tamara | 19/02/10 | 12:39
Ik zou het mijn vriend waarschijnlijk wel kunnen vergeven... Maar vergeten zal ik het nooit. Uit eigen ervaring weet ik hoe het is om vreem te gaan en hoe je de ander daarmee zoveel pijn en schade kan geven... Dit never nooit meer!
Marianne | 03/02/10 | 13:25
Mijn ex heb ik getracht zijn ontrouw te vergeven, maar iedere keer maakte hij zich er weer schuldig aan. Met zijn veel wijverij heeft hij een Godsvermogen er door heen gejaagd. Ik ben jaren hierdoor doodongelukkig geweest, dat besefte ik steeds beter toen ik met de kinderen hem had verlaten.
Lisa | 02/02/10 | 13:42
Ja ik heb mijn vriend ook vergeven. Daarna is het toch nooit meer zo geworden als hoe het was. Heeft niets met het vreemdgaan te maken. Het heeft er mee te maken dat het toch al geen echte liefde meer was. Anders ga je niet vreemd he! In mijn ogen...ik ga zelf alleen vreemd als ik me niet verbonden voel met iemand. Emotioneel fysiek en geestelijke verbondenheid, en geen gebondenheid, als je dat voelt, heb je echt geen behoefte aan een ander.
ien | 02/02/10 | 13:34
RENEE, ALS BLIJKT DAT IEMAND GETROUWD IS EN JIJ OOK WEER MET HEM TROUWEN GAAT; HEB JE HET NU OVER BIGAMIE. OF IS HET JE VERHAAL, ZEER; ONDUIDELIJK EN WARRIG. WAS JE NIET IN EEN HAREM TERECHT GEKOMEN? DOMKOPJE. (!?!). ER KWAMEN WEER NIEUWE VROUWEN BIJ DEZE MAN?//. RAAR VERHAAL STEWARDESSEN, ZIJ SNAPPEN HET WEL. NEUSJE OMHOOG, KNIETJES OMHOOG.
zomaarik | 28/01/10 | 20:09
Beste Renee Ketelaar, heb je wel de vraag gelezen ? Kun je zelf nog wel enigszins iets opmaken uit je verhaal ? Ik snap er namelijk geen *** van...... Enniewees : Ik heb een vorige partner abosluut vergeven. Ze kwam hier eerlijk mee naar mij toe. Liever zoiets dan dat het een geheim blijft en je jezelf moet afvragen wat je verkeerd doet in een relatie.... Sterker nog : liever iemand als partner die van het leven geniet dan andersom; bij mij chaggie op de bank zit en stiekem heel erg baalt...
F | 27/01/10 | 15:24
Vergaf ik hem met veel moeite zijn oneerlijkheid over zijn verleden en over zijn 'gescharrel' met andere dames in ons prille begin, bleek hij niet met zichzelf te kunnen leven en bleef hij voor altijd boos. Dus nu is hij mijn ex. En het is heerlijk om al die zorgen en gedachten niet meer mee te hoeven sjouwen. Hij red zich er maar mee... Als je jezelf je eigen fouten niet kunt vergeven, maakt het niet uit of de ander dat wel kan.
Renee Ketelaar | 27/01/10 | 10:57
Het is al wel jaren geleden en mijn (ex) man is wel inmiddels overleden. Toen ik hem leerde kennen was ik stewardess bij Alitalia en we waren samen in hetzelfde hotel in New Delhi, India. We woonden allebei in Rome en maakten een afspraak om elkaar bij mijn terugkomst weer te zien. Wat bleek toen? Hij was getrouwd in Amerika (hij was een Amerikaan) maar wij gingen toch samenwonen. In het kort, we zijn getrouwd, 2 kinderen (1 overleden), bleek ook nog getrouwd met zijn 1e vrouw. Hij weer iemand anders ontmoet, daarmee gaan samenwonen. Daarna van ons beiden (1e en 2e vrouw gescheiden). Na jaren weer contact gekregen, een verhouding begonnen, ook alles uitgepraat enz. Life repeats itself - nu relatie met getrouwde man waarvan zijn vrouw en ik weten dat hij ook intussen een ander heeft gehad. Zijn vrouw weet niet van mij, wel van haar (en via haar van mij) maar desondanks wil zij met hem verder en wij hebben na 5 jaar ook nog steeds een relatie. Vriendelijke groeten